The Boolim Blog

เจาะเวลาหาจิ๋นซี ฉบับพิมพ์ใหม่ปกแข็ง

2011-12-08T14:04:00.001+07:00

ขอโทษมิตรรักแฟนบล็อกที่ห่างหายกันไปนานนะครับ (เพราะเราเขียนบล็อกตามสถานการณ์หนังสือในตลาด) ถ้าท่านใดอยากมาร่วมแจมก็ทิ้ง account ไว้ได้ในคอมเมนต์แล้วจะส่ง account ไปให้ครับ

บล็อกนี้แวะมาแจ้งข่าวว่า "เจาะเวลาหาจิ๋นซี" นิยายสร้างชื่อของหวงอี้ถูกนำมาพิมพ์ใหม่แล้ว โดยจะเป็นสำนวนต้นฉบับที่พิมพ์ครั้งแรก (8 เล่ม) ที่ฉากโรแมนซ์จะวาบหวามและเอ็กพลิซิตจนโด่งดัง (ซึ่งมันก็ดังตรงนี้แหละ)

เล่ม 1 ออกมาขายที่แผงแล้ว ฉบับพิมพ์ครั้งนี้เป็นปกแข็ง ราคาปก 380 บาทครับ หน้าปกก็ตามภาพประกอบ

พยัคฆ์คู่ผงาดฟ้า 6

2011-02-10T23:26:00.001+07:00

ภาค 11 (ต่อ)

หลิงเฮ่าเทียนได้เจอกับดาวมฤตยูตาเย็นอีกรอบจากการที่เอี๋ยนซื่อฟานสร้างสถานการณ์พร้อมแทะโลมให้เพื่อนๆ รู้จัก ซือคงหานซิง เป็นลูกสาวของเทพแห่งความตาย ซือคงถู นั่นเอง สืบไปสืบมาหลิงได้ความว่าเจ้าอสูรอาจเป็นภรรยาของเอี๋ยนซื่อฟาน ตามไปค้นในห้องนอนก็เดาได้ว่าเจ้าอสูรเป็นลูกสาวของประมุขนิกายอัคคี ต้วนตู๋เสิ้ง และยังแอบได้ยินว่าเจ้าอสูรฝึกลมปราณหยินหยางสุดสูง ต้องใช้อวัยวะภายในของเด็กเป็นกระสัย ระยะหลังประสบเหตุธาตุไฟเข้าแทรก ต้องกินยาทุกครึ่งชั่วยาม ช่วงนี้พักอยู่ในโบสถ์คริสต์เมืองซูโจว เจ้ากวนได้รับรายงานก็ปลอมตัวไปซูโจวทันที ระหว่างที่สืบข่าวก็ได้เจอกับโจวหานเอ๋ออีกรอบ คราวนี้มาในชื่อ หูอิน ต่างคนต่างคุ้นหน้า ในที่สุดโจวหานเอ๋อลองนำผ้าเช็ดหน้าของเจ้ากวนที่เก็บไว้มานานออกมาทดสอบ หลังจากที่จำกันได้ก็... เตรียมแต่งงาน (หูอิน แปลว่า โจวหาน)

จ้าวกวนให้โจวหานเอ๋อช่วยสืบข่าวโบสถ์คริสต์และแอบวางยาเพื่อขโมยกุญแจคลังอาวุธทำให้การโจมตีของจ้าวกวนประสบความสำเร็จอย่างงดงามจนปะทะกับเจ้าแห่งโรคห่า การต่อสู้คราวนี้สูสี เจ้าแห่งโรคห่าสามารถแก้ผิดได้ทุกรูปแบบ จ้าวกวนค่อนข้างแน่ใจว่ามีไส้ศึกแน่นอน จึงใช้พิษที่พบระหว่างท่องเที่ยวสองปีจนกำจัดเจ้าแห่งโรคห่าได้ในที่สุด แต่ก็ต้องแลกกับการบาดเจ็บหนักพอสมควรต้องนอนพักครึ่งเดือนและ จ้าวกวนพยายามจะส่งข่าวให้หลิงเฮ่าเทียนหลบหนี แต่ไม่ทันซะแล้ว

หลิงเฮ่าเทียนโดนไล่จนต้องหนีออกทางลับและพลาดในนาทีสุดท้ายโดนหลิวเฟยฝ่านซึ่งดักรอที่ทางออกจับตัวไปอย่างง่ายดาย ระหว่างที่กำลังจะถูกทรมานสี่อัจฉริยะสายลมมาช่วยไว้ทัน แต่ทางด้านจ้าวกวนที่พึ่งมาถึงเมืองหลวงกับพบว่าสาขาลับของสำนักร้อยบุปผาถูกทำลายย่อยยับ ตายเรียบ ระหว่างสืบดันโชคร้ายเจอกับซือคงหานซิงกับหงไท่ผิงจนถูกจับตัวไว้ ซือคงหานซิงจะจับตัวไปให้เทพแห่งความตายเพื่อใช้ล่อหลิงเฮ่าเทียนมาให้เจ้าอสูรฝึกวิชา สุดท้ายกลายเป็นว่าหลงรักจ้าวกวนจนพรอดรักกันบนโขดหินข้างริมธาร สาเหตุก็เพราะความเจ็บแค้นรันทดเนื่องจากโดนพ่อแท้ๆ ข่มขืนตั้งแต่เด็กนั่นเอง จ้าวกวนสัญญาจะดูแลและแก้แค้นให้ ซือคงหานซิงบอกตัวไส้ศึกให้ คนคนนั้นคือ ชิงจู๋ นั่นเอง

ภาค 12

หลิงเฮ่าเทียนตามสี่อัจฉริยะป้อมสายลมไปเยี่ยมเซียวโหยวจนได้สู้กับ ฟงผิง ผลออกมาเป็นว่าหลิงเฮ่าเทียนแพ้เล็กน้อยเนื่องจากต้องการเก็บผ้าเช็ดหน้าของเจิ้งเป่าอันที่ฟงผิงบังเอิญได้มาตอนช่วยเจิ้งเป่าอันจากหวินเฟยฝ่าน การต่อสู้จบลงได้เพราะแม่ของฟงผิงออกมาเรียกให้เข้าบ้าน เซียวโหยวรู้ใจเลยบอกให้หลิงเฮ่าเทียนรีบไปคุยกับเจิ้งเป่าอันจะได้เลิกจิตตกซะ ประจวบเหมาะชีจี้กวงกำลังระดมพลสู้กับโจรสลัดญี่ปุ่น จ้าวกวน หลิงเฮ่าเทียน เจิ้งเป่าอัน เลยได้เจอกันอีกรอบในฐานะผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการ

ด้วยความบังเอิญ เทพแห่งความตายโผล่เข้ามากลางวงล้อม แต่ก็รอดไปได้เพราะมีตัวประกัน 2 คนคือ เหวินจั่วเยี่ยและตัวเอ่อเตอ สุดท้ายเหวินจั่วเยี่ยเห็นเจิ้งเป่าอันกับหลิงเฮ่าเทียนรู้ใจกันดีเลยยอมตัดใจจากไปแต่โดยดี หลังจากที่สู้กับโจรสลัดชนะพอสมควร ทั้งหมดก็นำกำลังออกทะเลตามไปจัดการถึงเกาะ แต่ดันเจอกับกองทัพนินจาและหัวหน้าสำนักอิขะ อิขะ นาทาคะ ซึ่งฝึกลมปราณมากมีเหมือนกับเจ้าอสูร สามคนร่วมมือกันยังสู้ไม่ได้ ควบคุมสติก็ไม่ได้ ที่แท้นาทาคะกับโอดะ โนบุนางะซื้อวิชาลมปราณมากมีมาจากหงไท่ผิง จริงๆ แล้วควรฝึกลมปราณอภาวะก่อนฝึกลมปราณมากมี การฝึกผิดขั้นตอนทำให้เกิดเหตุแทรกซ้อน มีอาการเสียสติเป็นครั้งคราว หลังจากอธิบายยืดยาวก็ฆ่าตัวตาย

กลับมาได้ไม่นาน จ้าวกวนก็ทะเลาะกับหลิงเฮ่าเทียนเล็กน้อยเพื่อบีบบังคับให้สารภาพรักกับเจิ้งป่าอัน ไปๆ มาๆ กลายเป็นว่าเจิ้งเป่าอันสารภาพรักก่อนซะงั้น แถมด้วยการอนุญาตให้แต่งเหวินจั่วเยี่ยและเซียวโหยวไปด้วยเลย แต่หลิงเฮ่าเทียนยังแบ่งรับแบ่งสู้ว่าตนไม่ใช่จ้าวกวน เจิ้งเป่าอันแยกกลับไปรอที่ภูพยัคฆ์ ส่วนหลิงเฮ่าเทียนตั้งใจไปจัดการกับเจ้าอสูร ด้านจ้าวกวนเปิดโปงชิงจู๋จนพบความจริงว่า ซือคงหานซิงเป็นลูกของเทพแห่งความตายและชิงจู๋ สาเหตุที่ชิงจู๋ทรยศก็เพราะสงสารลูกที่ถูกข่มขืนต่อหน้านั่นเอง แล้วชิงจู๋ก็ฆ่าตัวตายชดใช้ความผิด

และแล้วจ้าวกวนก็โดนพลพรรคเขียวบีบให้แต่งงานกับหลี่ฮั่วเหมย จ้าวกวนเลยจะแต่งงานพร้อมกัน 6 คนรวมติงเซียงซะเลย จ้าวกวนปลอมตัวเป็นชิงจู๋เข้าไปพบกับเจ้าอสูรกะปิดฉากก่อนแต่งงาน ระหว่างซุ่มแอบดูดันพบว่าเจ้าอสูรโดนหงไท่ผิงหลอกใช้มานาน ลมปราณมากมีก็ได้จากหงไท่ผิง ทรัพย์สมบัติก็ยกให้เกินครึ่งแล้ว หงไท่ผิงยังหลอกล่อจนเจ้าอสูรคลั่งและฆ่าเทพแห่งความตาย เจ้ากวนโดนหงไท่ผิงพบเห็นจึงกลายเป็นเป้าหมายรายถัดไป ขณะที่พลาดท่าเกือบตาย เจิ้งเป่าอันก็มาช่วยไว้ได้ทัน หลิงเฮ่าเทียนไม่ได้ข่าวจ้าวกวนหลายวันจึงออกมาสู้กับเจ้าอสูรเพื่อล้างแค้น เจิ้งเป่าอันเฉลยว่าโจวหานเอ๋อเอาจดหมายที่เจิ้งหานชิงฝากไว้มาให้จึงได้รู้สาเหตุเรื่องราวทั้งหมด แล้วก็รีบมาช่วยหลิงเฮ่าเทียน หงไท่ผิงโดนชิงเจ้าต้าซือฟาดตายจนได้ ส่วนจ้าวกวนและหลิงเฮ่าเทียนก็มีความคิดจะเลิกแก้แค้นเพื่อยุติศึกสองตระกูล เจ้าอสูรที่ปางตายกลับโดน อิขะฟูจิน จับตัวไปทรมานเพื่อตามหาตัวผู้ฝึกลมปราณอภาวะไปรักษาโนบุนางะ หลิงเฮ่าเทียนทนไม่ได้จึงเข้าขัดขวางแต่พลาดท่าโดนยาพิษหมดสติไป เจิ้งเป่าอันยอมไปกับอิขะฟูจินแทนเพื่อแลกกับความปลอดภัยของหลิงเฮ่าเทียน ก่อนจากไปให้กำชับให้จ้าวกวนรักษาความลับนี้และให้หลิงเฮ่าเทียนรอการกลับมา หลังจากทุเลาจ้าวกวนก็รีบเดินทางไปญี่ปุ่นแต่กลับพบว่าอิขะฟูจินและโนบุนางะล้วนเสียชีวิตหมดแล้ว และไม่ได้ข่าวเจิ้งเป่าอันแต่อย่างใด

หลิงเฮ่าเทียนรอ รอ รอ รอจนได้คิดว่าเจิ้งเป่าอันต้องการอะไร เจิ้งเป่าอันต้องการให้มันมีชีวิตต่อไปอย่างมีความหมาย หากแม้นวันหน้าได้พบกันใหม่มันจะเป็นความภูมิใจของเจิ้งเป่าอันตลอดไป

อ๊าก โศกนาภกรรม T_T

พยัคฆ์คู่ผงาดฟ้า 5

2011-02-05T19:19:00.003+07:00

เล่มนี้สองตัวเอกได้ปฏิบัติการคู่กันแบบเต็มเวลาเสียที

ภาค 9

จ้าวกวนกับหลิงเฮ่าเทียน กลายเป็นครูฝึกม้าอยู่นอกด่าน หลิงเฮ่าเทียนได้ม้าวิเศษชื่อ "ม้ามิใช้ม้า" ต่อสู้กับโจรทะเลทรายนอกด่าน ค้นพบหุบเขาแห่งม้า เลยมาเปิดสถานฝึกม้าเอง (พล็อตเรื่องเหมือนมังกรคู่มาก)
พาม้าไปแข่ง จนได้เป็นเพื่อนกับองค์ชายเจ็ดแห่งมองโกล แต่ก็เจอกับข่านมองโกลและญาติที่จะบุกภาคกลาง สองหนุ่มเลยท้าประลองวิชารับธนูแล้วเอาตัวรอดมาได้ ทำสัญญาสงบศึกไม่รุกรานกัน
องค์หญิงลีดองฮียอมสละฐานะเพื่อรัก มาตามหาจ้าวกวนถึงทะเลทราย ตามด้วยคุณชายเล็กแห่งตระกูลเฉินมาตามหาจ้าวกวนกลับไปอยู่กับพี่สาว และพรรคเขียวก็มาตามจ้าวกวนไปเป็นหัวหน้าพรรคคนใหม่
จ้าวกวนเลยตัดสินใจกลับจงหยวน ส่วนหลิงเฮ่าเทียนก็แยกกันกลับเพื่อไปพบครอบครัว

ภาค 10

จ้าวกวนกลับมาแก้วิกฤตสืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนัก เพราะต้องช่วงชิงกับลูกหลานของเจ้าสำนักคนก่อน แต่ก็แก้ปัญหาได้ไม่ยากอะไร ปัญหาที่ยากคือพรรคเขียวโดนคนของพรรคมังกรโจมตี
หลิงเฮ่าเทียนไปพบกับพรรคกระยาจก สหายเก่าที่โดน "ไหลกูจิ่ว" ผู้อาวุโสคนหนึ่งของพรรคกลั่นแกล้ง และยึดตำแหน่งเจ้าสำนักไป หลิงเฮ่าเทียนโชว์สเต็ปจัดการ จนได้เป็นหัวหน้าพรรคกระยาจกในที่สุด ไหลกูจิ่วหนีไปพึ่งพรรคมังกร
จ้าวกวนกับ เจิ้งเป่าอัน ช่วยคลี่คลายวิกฤตของพรรคมังกร เจิ้งเป่าอันประลองกับ "หวินเฟยฝ่าน" พี่สะใภ้ จนได้เป็นเจ้าสำนักคนใหม่
เจ้าสำนักสามคนเจรจาสันติวิธีสานเสวนา แก้ความขัดแย้งของทั้งสามพรรคได้
พ่อกับแม่ของหลิงเฮ่าเทียนซึ่งช่วยเหลืออยู่หลังฉาก เดินทางออกจากยุทธจักรเพื่อกันข้อครหา หลิงเฮ่าเทียนรู้ประวัติของพี่สองคนที่ไม่ใช่พี่แท้ๆ เพราะแม่สละตัวเองไปนอนกับประมุขพรรคมาร (ตอนนี้ซึ้งมาก) ส่วนพี่สอง หลิงซวงเฟย ยอมสารภาพความจริงที่ถูกยุแหย่จนฆ่าพี่ใหญ่ และลาบวชชดใช้ความผิด

ภาค 11

หลิงเฮ่าเทียนกับจ้าวกวนบุกนครหลวงเพื่อปราบนิกายอสูร เจอมองโกลบุกมาพอดี สองคนเลยเข้าไปทวงสัญญาเก่าจนมองโกลต้องถอยกลับไป ตอนนี้ชีจี้กวงมีบทบาทด้วยนิดหน่อย
หลังจากนั้นไม่มีใครหาร่องรอยของนิกายอสูรพบ หลิงเฮ่าเทียนเลยปลอมเป็นองครักษ์บุกเข้าวังหลวงไปหาข้อมูล เลยไปเจอฮ่องเต้กำลังบ้าทำพิธีพรตเพื่อเป็นอมตะอยู่พอดี

เล่มนี้วิกฤตส่วนตัวคลี่คลายเกือบหมดแล้ว เล่มหน้าก็น่าจะปราบนิกายอสูรได้

พยัคฆ์คู่ผงาดฟ้า 4

2011-01-23T13:33:00.005+07:00

ไหนๆ มีโอกาสเขียนแล้ว เขียนรวดเดียว 2 เล่มเลยนะครับ

ภาคเจ็ด: จ้าวกวน in Korea

ตัดกลับมาที่ฝั่งจ้าวกวน ได้ยินข่าวมือดาบโค้ง เลยขนทีมงานสาวๆ ไปนครหลวงปักกิ่งเพื่อสืบข่าว พอถึงเมืองเทียนจินซึ่งติดกับปักกิ่ง ก็ต้องทำ side quest เนื่องจาก เหนียนต้าเหว่ย หัวหน้าสาขาพรรคเขียวอีกคนที่เคยมีบทตอนเล่ม 2 มาขอให้จ้าวกวนไปคลี่คลายปัญหาโจรสลัดจับรัชทายาทเกาหลีที่หนีมาได้
สรุปคือ ปักเหล่าต้า หัวหน้าโจรสลัด เป็นคนเกาหลี และเกาหลีมีปัญหาแย่งบัลลังก์กัน ฝ่ายรัชทายาทองค์เล็กต้องหนีมาเมืองจีน โดยมีองค์หญิงลีดองฮี พี่สาว และองครักษ์ ซองคยูยอง พาตัวมา ปรากฎว่าคุยกันไม่ได้เท่าไร องค์ชายเล็กถูกนักฆ่าญี่ปุ่นคุมตัวหนีออกทะเลไป พวกจ้าวกวนเลยต้องแท็กทีมเดินเรือตามล่า
เดินทางไปหน่อยนึงเกิดเหตุพลิกผัน จ้าวกวนกับองค์หญิงซ้อนแผนจับซองคยูยอง ซึ่งเป็นคนทรยศได้ แต่ก็ขาดแคลนน้ำจืด ทันใดก็มี ไห่หลิงเอ๋อ มนุษย์ทะเลพิสดารขี่ปลาผ่านมา จ้าวกวนกับองค์หญิงขี่ปลาไปตามหาน้ำจืดบนเกาะเล็กๆ ของญี่ปุ่น โดยให้คนอื่นขี่ปลาตามมารอบหลัง
ปรากฎว่าเกาะนี้เป็นฐานของนักฆ่าญี่ปุ่น จ้าวกวนกับองค์หญิงพลาดไปติดในหลุมน้ำแข็ง เลยพลอดรักกันหนึ่งคืนเพื่อไม่ให้หลับ วันถัดมาฝ่ายปักเหล่าต้ามาช่วยไว้ได้สำเร็จ
พอเดินทางมาถึงเกาหลี สถานการณ์เปลี่ยน องค์ชายคนโตป่วยตาย องค์ชายรองเลยกลับมามีอำนาจ องค์หญิงเฉลยว่าองค์ชายเล็กเป็นตัวปลอม เพื่อซ้อนแผนให้คนทรยศ จ้าวกวนเลยโกรธเดินทางกลับเมืองจีน จบความสัมพันธ์กับองค์หญิงไว้แค่นี้
จ้าวกวนจบ side quest เดินทางต่อมายังปักกิ่ง พบว่ามือดาบโค้งเป็นทหารของวังหลวง เลยซ้อนแผนครากุมมาทรมาน เพื่อหาว่าใครเป็นคนฆ่าล้างสำนักร้อยบุปผากันแน่
มือดาบโค้งบอกว่าฝ่ายของเจ้ากวนมีไส้ศึก แต่โดนลอบฆ่าปิดปาก จ้าวกวนกับชิงจู๋ เลยปลอมตัวเป็นมือดาบเข้าวัง เสี่ยงอันตรายไปหาข้อมูล
จ้าวกวนกับชิงจู๋ในคราบมือดาบ ไปนั่งประชุมกับฝ่ายทหารของวัง ลามะทิเบต และชมรมอสูรที่ร่วมมือกัน วางแผนใส่ร้ายหลิงเฮ่าเทียนว่าฆ่าเจ้าสำนักเส้าหลิน
ฝ่ายผู้ร้ายจับได้ว่าจ้าวกวนกับชิงจู๋ปลอมตัวเข้ามา ชิงจู๋ถูกฆ่า ส่วนเจ้ากวนแท็กทีมกับ ชิงเส้าไต้ซือ หัวหน้าตึกปราบมังกรของเส้าหลินที่เข้าวังมาฆ่า "ชิงเสี่ยน" ศิษย์ทรยศ (ซึ่งแท้จริงแล้วคือ หงไท่ผิง ผบ. ค่ายตะวันออก) หนีรอดมาได้
ชิงเจ้าไต้ซือระบุว่าตัวเองคือ "พ่อ" ของจ้าวกวน (ซึ่งนับเป็นพ่อคนที่สาม) ซึ่งเล่าว่าพี่ชายฝาแฝดของหลิงเฮ่าเทียนไม่ใช่ลูกของแพทย์ผู้กล้าหลิงเซียว แต่เป็นลูกของเจ้านิกายอัคคีฝ่ายอธรรม ต้วนตู๋เสิ้ง (คาดว่าอยู่ในภาคแรก) และขอให้จ้าวกวนคุ้มครองหลิงเฮ่าเทียน

ภาคแปด: สองพระเอกรวมตัว

ภาคแปดจุดหนึ่ง: ชีวิตรันทดของหลิงเฮ่าเทียน

ตัดมาที่หลิงเฮ่าเทียน เดินทางลงจากเขาเส้าหลิน ปรากฎว่าโดนหลวงจีนเส้าหลินไล่ล่า เพราะหาว่าฆ่าเจ้าอาวาส (ที่เพิ่งแยกทางกันไป) หลิงเฮ่าเทียนถูกชมรมอสูรและลามะทิเบตร่วมไล่ฆ่า เลยหนีไปเรื่อยๆ แต่ฝ่ายสำนักร้อยบุปผามาช่วยเอาไว้ได้
ระหว่างการเดินทาง ฝ่ายหัวหน้าของฝ่ายอธรรมมาดักเอาไว้ สาวๆ สำนักร้อยบุปผาสู้ไม่ได้ เลยพาหลิงเฮ่าเทียนขึ้นหลังม้าหนี หลิงเฮ่าเทียนสะบักสะบอมหนีได้ลำพัง ป่วยสุดๆ ก็มาเจอกับสือถิง มิตรเก่า คุณชายแห่งสำนักมังกรฟ้า มาช่วยพากลับสำนัก
เจ้าสำนักมังกรฟ้า พ่อของสือถิง ต้องการให้สือถิงหลอกเอาคัมภีร์ของเจ้าแห่งลมมาจากหลิงเฮ่าเทียน สือถิงสำนึกผิดเลยพาหลิงเฮ่าเทียนหนีไปยังหุบเขาซวีคง ซึ่งมีข่าวว่าพี่ชายสองคนของหลิงเฮ่าเทียนรับมือศัตรูอยู่
ระหว่างทาง สือถิงพลาดท่าโดนพิษของหญิงม่ายดำ เจ้าแมงมุมแห่งฝ่ายอสูรฆ่าตาย หลิงเฮ่าเทียนฆ่าหญิงม่ายดำกลับได้ ฝ่ายลามะ+ชมรมอสูร+ร้อยบุปผา ตามมาทัน หลิงเฮ่าเทียนเลยโดนใส่ร้ายว่าฆ่าเพื่อน ระหว่างต่อสู้กันหลิงเฮ่าเทียนพลาดตกลงมาในถ้ำ (อีกแล้ว)
ในถ้ำ หลิงเฮ่าเทียนเจอกับ ซิวหลออ๋อง สตรีเจ้าแห่งนิกายอสูร ซิวหลออ๋องล่อลวงให้หลิงเฮ่าเทียนเชื่อฟัง แต่หลิงเฮ่าเทียนไม่สนใจ เลือกกระโดดจากผาลงมาตายเบื้องล่าง
หลิงเฮ่าเทียนไม่ตาย ได้รับความช่วยเหลือจาก ซันเอ๋อ สาวหมาป่าที่เคยโผล่มาในเล่มแรก ซันเอ๋อพาหลิงเฮ่าเทียนไปเจอกับหลิงปี่อี้ พี่ชายคนโตที่โดนแทงและนอนใกล้ตายเต็มทนอยู่บริเวณนั้น (หุบเขาซวีคง) หลิงเฮ่าเทียนช่วยพี่ไม่ได้ ตายเสียก่อน เลยพาศพกลับภูพยัคฆ์
กลับถึงภูพยัคฆ์ พี่รอง หลิงซวงเฟย กล่าวหาว่าหลิงเฮ่าเทียนเป็นคนฆ่าหลิงปี่อี้ โดยพ่อแม่ก็เชื่อเช่นนั้น ส่วนเจิ้งเป่าอันไม่เชื่อ และขอให้หลิงเฮ่าเทียนหนีไป และหาตัวฆาตรกรให้ได้
หลิงเฮ่าเทียนกลับไปหาเบาะแสที่หุบเขาซวีคงแต่ไม่เจออะไร ระหว่างที่พักอยู่ ณ กระท่อมนายพราน ฝ่ายศัตรูก็โผล่มาล้อมจับหลิงเฮ่าเทียนอีกครั้ง ทันใดนั้น จ้าวกวนก็โผล่มา (สองพระเอกได้เจอกันเสียที หลังจากเคยเจอกันครั้งเดียวตอนเด็ก)

ภาคแปดจุดสอง: จ้าวกวนสืบข่าว

ตัดกลับมาที่จ้าวกวน (ช่วงนี้จะย้อนอดีตหมด) จากที่แยกกับชิงเส้าไต้ซือ ก็กลับมาที่สำนักร้อยบุปผา แจ้งข่าวชิงจู๋ตาย และให้สาวๆ ไปคุ้มครองหลิงเฮ่าเทียนล่วงหน้าก่อน
ขณะที่จ้าวกวนจะออกเดินทาง กิ๊กเก่าจากเล่มสองคือ หลี่ฮั่วเหมย ก็ตามมาหา พร้อมด้วยผู้อาวุโสจากพรรคเขียว มาขอให้จ้าวกวนขึ้นเป็นหัวหน้าพรรคคนต่อไป แต่จ้าวกวนไม่รับ
จ้าวกวนได้รู้อดีตของ คนเสเพลเฉิงต๋า พ่อคนแรกของตัวเองว่ามีความสัมพันธ์กับพรรคเขียวอย่างไร นอกจากนี้จ้าวกวนยังได้ข่าวว่า หัวหน้าพรรคมังกร หวินหลงอิง พ่อคนที่สองถูกลอบทำร้าย เลยรีบเดินทางไปพรรคมังกรเพื่อสืบข่าว
จ้าวกวนตัดสินใจไปช่วยหลิงเฮ่าเทียนก่อน จากนั้นจ้าวกวนพบกับสาวๆ สำนักร้อยบุปผาที่แพ้ฝ่ายอสูรมา และพลัดหลงกับหลิงเฮ่าเทียน (เหตุการณ์ตอนนี้หลิงเฮ่าเทียนไปอยู่กับสือถิงนั่นเอง) เจ้ากวนพยายามตามหาหลิงเฮ่าเทียนแต่ไม่เจอ เลยไปหาเบาะแสที่หุบเขาซวีคง ซึ่งเจอกับหลิงซวงเฟย พี่สองของตระกูลหลิง กำลังถูกนักพรตหญิงใส่ไฟอยู่ หลังจากหลิงซวงเฟยลงมือฆ่าหลิงปี่อี้
จ้าวกวนพบกับซันเอ๋อ สาวหมาป่า และได้ข่าวว่าหลิงปี่อี้เสียชีวิต เลยสั่งให้สำนักร้อยบุปผาคุ้มครองหลิงเฮ่าเทียนที่เดินทางพาศพกลับภูพยัคฆ์
ตัวจ้าวกวนเดินทางไปวังมังกรเพื่อสืบข่าวหลิงซวงเฟย จ้าวกวนพบว่า หวินหลงอิง หัวหน้าพรรคตายแล้ว และไม่ได้รับการต้อนรับจากพรรคมังกร จ้าวกวนจึงแอบอยู่หุบเขาหลังพรรค และได้ยินการสนทนาระหว่างเจิ้งเป่าอัน กับหลิงซวงเฟย ซึ่งบอกว่าหลิงเฮ่าเทียนคือฆาตกร
จ้าวกวนลอบเข้าหาเจิ้งเป่าอัน ซึ่งเชื่อว่าหลิงเฮ่าเทียนไม่ใช่ฆาตกร และขอให้จ้าวกวนพาหลิงเฮ่าเทียนออกจากจงหยวน ส่วนเจิ้งเป่าอันจะคอยหาเบาะแสให้เอง จ้าวกวนเลยเดินทางหาหลิงเฮ่าเทียน และมาเจอที่กระท่อมตอนกำลังโดนล้อมพอดี

ภาคแปดจุดสาม: สองพระเอกพบหน้า

ตัดกลับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบัน จ้าวกวนแท็กทีมกับหลิงเฮ่าเทียน เอาตัวรอดจากฝ่ายอสูรที่มาล้อมได้ ระหว่างการต่อสู้ จ้าวกวนพบกับองครักษ์ที่มาช่วยฝ่ายอสูร ซึ่งน่าจะเป็นไส้ศึกของสำนักร้อยบุปผาปลอมตัวมา
ทั้งสองคนเจอค่ายพรรคฝ่ายธรรมะล้อม เพราะเข้าใจผิดว่าหลิงเฮ่าเทียนฆ่าคนมากมาย กงเชียงฝานแห่งสำนักหัวซานยอมเป็นตัวประกัน ช่วยทั้งสองรอดมาได้
จ้าวกวนชวนหลิงเฮ่าเทียนเดินทางขึ้นเหนือไปอยู่ในเขตของมองโกล และตัดสินใจรับจ็อบเป็นคนฝึกม้าให้กับพ่อค้าแถวนั้น จบเล่มสี่

ความเห็น

วิธีการเดินเรื่องของเจิ้งฟงจะตัดสลับไปมา ย้อนอดีตให้น่าสับสนพอสมควร ชีวิตของหลิงเฮ่าเทียนรันทดมากไปหน่อย ส่วนจ้าวกวนไม่รู้จะไปเกาหลีทำไมให้ยาว (อาจมีประโยชน์ในตอนหลัง) แต่เล่ม 4 นี้รู้สึกว่าเจิ้งฟงเดินเรื่องหลุดๆ มั่วๆ ไปหน่อย แถมหลิงเฮ่าเทียนมี backstory ของฝั่งตระกูลเยอะ ตัวละครในเรื่องรู้จักกันเองโดยผู้อ่านไม่รู้ว่ามันไปรู้จักกันตอนไหน (อาจเพราะเราอ่านภาคสองกันก่อน)

เรื่องความรัก ฝ่ายของหลิงเฮ่าเทียนน่าจะลงเอยกับเจิ้งเป่าอันแน่แล้ว ส่วนฝ่ายจ้าวกวนยังเดาไม่ออกว่าใครเป็นนางเอก

เจิ้งฟงพยายามสร้างพระเอกคู่แบบมังกรคู่ แต่บุคลิกของจ้าวกวนกับหลิงเฮ่าเทียนไม่ค่อยโดดเด่นนัก และคล้ายกันมากเกินไป จ้าวกวนยังดีที่พยายามให้มีบุคลิกเจ้าชู้กรุ้งกริ่ง (แต่ยังไม่ค่อย convincing) ส่วนหลิงเฮ่าเทียนแย่กว่ามาก คือบุคคลิกสับสนไม่คงตัวว่าจะเป็นผู้กล้า หนุ่มติสต์ หรือหนุ่มชิวกันแน่ (ช่วงแรกเป็นหนุ่มชิวไม่สนใจโลก, ตอนหลังเป็นผู้กล้าฝึกวิชา, ต่อมาเริ่มติสต์แตก)

พยัคฆ์คู่ผงาดฟ้า 3

2011-01-23T12:11:00.006+07:00

อ่านช้าไปหน่อยครับ

ภาคสี่ (ต่อ): จ้าวกวน

จ้าวกวนคลี่คลายวิกฤตพรรคเขียว กลับมาดำรงตำแหน่งที่พรรค รับตำแหน่งเพิ่มอีกสาขา ได้ยินข่าวนักรบดาบโค้งที่เคยล้างพรรคเขียว เลยเดินทางตามหา ระหว่างทางพบสองสาวตระกูลเฉิน คือ เฉินเย่อเมิ่ง และเฉินเย่อเจิน ซึ่งคนหลังเป็นคนที่จ้าวกวนกับหลิงเฮ่าเทียนเคยช่วยในสมัยเด็ก
จ้าวกวนช่วยคลี่คลายวิกฤตตระกูลเฉินที่โดนลามะทิเบตล้อม แต่พลาดท่าถูกจับไป และถูกเข้าใจผิดว่ากลายเป็นดาไลลามะคนใหม่กลับชาติมาเกิด สุดท้ายเฉินเย่อเจินมาช่วยออกไปได้
จ้าวกวนเดินทางร่วมกับสองสาว ไปแจ้งข่าวลามะบุกให้กับภูพยัคฆ์ ระหว่างทางเจอสาวงาม เหวินจั่วเยี่ย หนึ่งในสามสาวงามแห่งวงการเซเล็บยุทธจักร ซึ่งเป็นแฟนคลับของหลิงเฮ่าเทียน
ทั้งทีมเดินทางไปถึงภูพยัคฆ์ และพบว่าหลิงเฮ่าเทียนคนเดียวปราบลามะที่เชิงภู แล้วจากไปทางใต้ เหวินจั่วเยี่ยเดินทางตามไป ส่วนจ้าวกวนแยกไปอีกทาง

ภาคห้า: หลิงเฮ่าเทียนในตึกแจกันเงิน

ย้อนถึงตอนหลิงเฮ่าเทียนช่วยสำนักร้อยบุปผา และบาดเจ็บ เลยไปเป็นเพื่อนกับ ชีจี้กวง ทหารหนุ่มของราชวงศ์หมิง ทั้งสองคนเดินทางไปช่วยตระกูลลู่ ซึ่งมีข่าวจะถูกชมรมอสูรโจมตี
ปรากฎว่าผู้นำตระกูลลู่ถือครอง ประกาศิตเจ้าแห่งลม และพยายามล่อให้คนของป้อมจ้าวสายลมมาช่วยจากชมรมอสูร แต่พลาดท่าโดนขโมยป้าย สุดท้ายคนของป้อมแห่งลม 4 คนช่วยเหลือ ชิงป้ายกลับไป
ช่วงที่หลิงเฮ่าเทียนไปตามทวงป้าย เลยพลาดเปิดโอกาสให้คุณหนูตระกูลลู่ถูกคนของชมรมอสูรข่มขืน ส่วนผู้นำตระกูลเครียดเกิน เส้นเลือดแตก กลายเป็นอัมพฤกษ์
หลิงเฮ่าเทียนกับชีจี้กวงตามไปล้างแค้นโจรสวาท ได้รับความช่วยเหลือจากสาวๆ สำนักร้อยบุปผา ปราบโจรสำเร็จ คุณหนูลู่เข้าสังกัดสำนักร้อยบุปผา ชีจี้กวงแยกไปสอบเลื่อนขั้น
หลิงเฮ่าเทียนเดินทางต่อลำพัง ไปเจอกับ สี่อัจฉริยะสายลม ศิษย์รุ่นสุดท้ายของ ลมวายุเหนือฟ้า ได้แก่ ฟงหวิน (หลิวอวิ่น/อวิ่นเสี่ยวจื่อ) ฟงยวิ่น ("เด็กหญิงเฉิดฉัน" หลี่หวิ่น) ฟงไช่ ("มือแยบคาย" ไช่ตัน) ฟงฉิง ("หน้าเย็น" หยงฉิง)
หยงฉิงถูกคนของตึกแจกันเงินจับตัวไป หลิงเฮ่าเทียนกับฟงไช่ เดินทางไปยังตึกแจกันเงิน เพื่อขอให้คุณหนูเซียว เจ้าตึกแจกันเงินปล่อยตัว
เมื่อเดินทางไปถึงตึกแจกันเงิน ก็เจอกับเหล่าคุณชายที่มาคัดเลือกเพื่อเป็นเขยตระกูลเซียว หลิงเฮ่าเทียนผูกมิตรกับ "สือถิง" สำนักกระบี่มังกรฟ้า, สร้างความแค้นกับ "หลิวเส้าชิง" แห่งสำนักเอ๋อเหมย, รู้จักกับ "จางเจี๋ย" สำนักเตี่ยนชัง
หลิงเฮ่าเทียนพลาดท่าตกลงไปใน "ถ้ำเจ็ดดาว" ที่ฝึกวิชาของลมวายุเหนือฟ้าในบริเวณนั้น แต่ใช้เวลาเพียง 1 วันเรียนวิชาในถ้ำและฝ่าออกมาได้ (คนทั่วไปใช้เวลา 10 ปี) เลยกลายเป็นยอดฝีมือเก่งโคตรๆ สุดท้ายออกมาฝ่าด่านดีดพิณ เดินหมาก เอาชนะคุณชายคนอื่นได้ และได้พบหน้าคุณหนูเซียว
หลิงเฮ่าเทียนพบว่าถูกสี่อัจฉริยะสายลมหลอกให้มาร่วมคัดตัวเป็นเขยตระกูลเซียว เพราะต้องการให้คุณหนูเซียว (เซียวโหยว หนึ่งในสามยอดหญิงงาม) มีความสุข หลิงเฮ่าเทียนเลยโกรธ ด่าคุณหนูเซียว เลยต้องปะทะกำลังภายในกันผ่านเสียงพิณ สุดท้ายคุณหนูเซียวแพ้เลยสลบไป
หลิงเฮ่าเทียนช่วยรักษาคุณหนูเซียว และพบว่านางมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน คุณหนูเซียวหลงรักหลิงเฮ่าเทียน และขอให้เขามาอยู่ข้างกายนางตอนใกล้ตาย

ภาคหก: หลิงเฮ่าเทียนท่องยุทธจักร

หลิงเฮ่าเทียนเดินทางออกจากตึกตระกูลเซียว และได้รับแจ้งจากสำนักร้อยบุปผาว่าภูพยัคฆ์กำลังจะถูกลามะโจมตี หลิงเฮ่าเทียนเดินทางไปรอลามะที่เชิงภู และใช้ฝีมือจากป้อมจ้าวแห่งลมปราบลามะเรียบ แล้วเดินทางจากไปเพราะไม่กล้าพบหน้าเจิ้งเป่าอัน (ตอนนี้เรื่องจะทันกันกับฝั่งของจ้าวกวน)
เหวินจั่วเยี่ย ตามหาหลิงเฮ่าเทียนจนจบ แต่โดน "เจ้าแห่งโรคห่า" ซาจิ้น แพร่พิษและไล่ล่า ทั้งสองคนรอดได้แบบสบักสะบอม แล้วเจอ "กระบี่สะบั้นวิญญาณ" (ปรากฎตัวในเล่ม 2) จับกุมไว้แทน
กระบี่สะบั้นวิญญาณต้องการให้เหวินจั่วเยี่ยเป็นศิษย์ หลิงเฮ่าเทียนที่ติดพิษใช้วิชาจากป้อมแห่งลม คิดเพลงกระบี่อันใหม่ "สิบห้ากระบี่ใต้แสงจันทร์" สอนเหวินจั่วเยี่ยให้ประลองกระบี่ชนะกระบี่สะบั้นวิญญาณ หนีรอดมาได้
ทั้งสองคนได้ข่าวว่าสำนักเส้าหลิน จัดงานชุมนุมผู้กล้าที่เขาซงซาน เลยเดินทางไปร่วมแจม งานชุมนุมถูกก่อกวนโดยทหารทางการและลามะทิเบต บวกกับหลวงจีน "ชิงเสี่ยน" คิดกบฎ ทำให้สำนักเส้าหลินแพ้ฝ่ายลามะ ยังดีที่หลิงเฮ่าเทียนเสนอตัวปราบลามะกู้หน้ากลับคืนมาได้
เหวินจั่วเยี่ยสารภาพรักกับหลิงเฮ่าเทียน แต่เขายังปักใจกับเจิ้งเป่าอัน เลยหนีมาตอนนางหลับ หลิงเฮ่าเทียนได้ข่าวงานแต่งของเจิ้งเป่าอันกับพี่ชาย หลิงปี่อี้ เลยเฮิร์ตหนัก เดินทางกลับมานั่งซึมที่วัดเส้าหลิน
หลิงเฮ่าเทียนขอบวชเป็นพระหนีรัก แต่เจ้าอาวาสบอกว่ามีปมต้องแก้ในยุทธจักร หลิงเฮ่าเทียนเลยได้สติ และเดินทางลงจากวัดเส้าหลิน (จบเล่ม)

สรุปว่าเล่มสามเป็นเรื่องของหลิงเฮ่าเทียนแทบจะทั้งหมด ได้สุดยอดวิชาจากป้อมเจ้าแห่งลม มีฝีมือเหนือพี่ๆ และมีสองในสามสาวงามแห่งยุทธจักรคือ เหวินจั่วเยี่ย กับ เซียวโหยว มาหลงรัก แต่เขายังปักใจกับเจิ้งเป่าอันคนเดียว

พยัคฆ์คู่ผงาดฟ้า 2

2010-12-13T09:16:00.003+07:00

เหมือนว่าจะออกตั้งแต่วันที่ 10 แต่หาซื้อไม่ได้ ต้องถ่อไปหาร้าน bookfriend ไกลแสนไกล พึ่งสังเกตในเล่มนี้ว่าเจิ้งฟงเขียนเรื่องนี้แยกเป็นภาค ตอนจบเล่มหนึ่งอยู่ระหว่างภาค 2

เริ่มเล่มนี้เรื่องวกกลับทางมาเสี่ยวซันเอ๋อหรือ หลิงเฮ่าเทียน ตัวเอกอีกคนที่หนีออกจากบ้านไป ฉินเอี้ยนหลงกับเจิ้งเป่าอันออกตามหา เจิ้งเป่าอันเดาครั้งเดียวก็เจอ แถมเจอของแถมเป็น หลิงม่านเจียง ซึ่งเป็นพ่อของหลิงเซียวเลยพากลับบ้านมาด้วยกันซะ เสี่ยวซันเอ๋อเล่าวีรกรรมนอกบ้านที่ไปเจอผู้อาวุโสพรรคกระยาจก ขอทานม้าสุนัข ประกอบด้วย สุนัขสามขา และ ม้าหนึ่งลี้ จนใช้ไหวพริบช่วยชาวบ้านสำเร็จแบบโชคช่วย หลิงม่านเจียงท้าทายจนเผลอรับปากว่าจะอยู่บ้านเรียนหนังสือฝึกวิชาแล้วค่อยออกไปลุยต่อ

สลับกลับมาที่จ้าวกวน หลังจากที่ได้เป็นเจ้าสำนักก็เดินเล่นจนไปบังเอิญเจอหุบเขาร้อยบุปผาซึ่งเป็นที่พักของแม่เฒ่าร้อยบุปผาที่ไม่มีใครรู้จักเพราะต้องดำน้ำ แล้วก็เจอกับสามวิเศษร้อยบุปผาของจริง เป็นตำราพิษ วิชาเซียนกู่ซาน ตำรายุทธ์ ยอดวิชาร้อยบุปผา ตำราแปลงโฉม เคล็ดพันโฉมร้อยเปลี่ยนแปลง กลับออกมาไม่ทันไรก็มีคู่แค้นเก่าตามมาถึงสำนัก จ้าวกวนปลอมเป็นเจ้าสำนักหญิงตั้งชื่อตัวเองใหม่ว่า ซ่างกวนเชียนฮุ่ย ชนะอย่างง่ายดาย ก็แจกจ่ายให้คนในสำนัก ซื้อใจเรียบร้อย หลังจากนั้นก็หนีกระจายตัวทั่วแผ่นดินสืบหาผู้ร้ายตัวจริงที่ตามล่าสำนักร้อยบุปผา จบภาค 2 แยกย้ายกันไปฝึกวิชา

ผ่านไป 3 ปี ยังคงอยู่ที่จ้าวกวน จ้าวกวนทำตัวเป็นคุณชายไร้สาระ เจียงเฮ่อ งานการไม่ทำ วันๆ อยู่แต่ในหอนางโลม ทำความรู้จักกับบรรดาคุณชายอื่นๆ ให้มากไว้ในนามของลูกเศรษฐีมีอันจะกิน ระหว่างนี้ฝึกวิชาสำเร็จเรียบร้อยนานแล้ว ติงเซียงที่เป็นคนใช้ก็เสร็จจ้าวกวนแล้วเช่นกัน ในอีกด้านซ่างกวนเชียนฮุ่ยก็ออกปฏิบัติการพิทักษ์คุณธรรมแบบโหดๆ จนชื่อเสียงเลื่องลือโดยไม่มีใครรู้ว่าแท้จริงแล้วเป็นผู้ชาย ระหว่างงานเลี้ยงคืนหนึ่งก็ได้พบกับ หลี่ฮัยเหมย ซึ่งเป็นคนของพลพรรคเขียวที่ดูเหมือนจะชอบจ้าวกวน กับอีกคนที่เจอ ฟางโหยวชิง เป็นนางโลมจากซูโจว จ้าวกวนเห็นหน้าแล้วคุ้นๆ แต่นึกไม่ออก คืนนั้นพอดีกับลูกน้องจ้าวกวนมาลักพาตัวคนในงานแล้วหลี่ฮั่วเหมยบังเอิยเห็น จ้าวกวนเลยต้องมาแอบห้ามไว้ไม่งั้นโดนฆ่าปิดปากแน่ ทางฟางโหยวชิงก็โดนลักพาตัวไปอีกทาง จ้าวกวนส่งคนไปช่วยกลับมาแล้วชวนเข้าสำนักแต่ถูกปฏิเสธเลยต้องปล่อยไป คนเขียนเฉลยว่าฟางโหยวชิงคือโจวหานเอ๋อที่ตกระกำลำบากโดนขายกลับมาที่เดิมและยังเก็บจดหมายลับเพื่อรอส่งคืนรุ่ยต้าเหนียงกับเป่าเอ๋อจนบัดนี้ ระหว่างนี้ก็พยายามหาทางขึ้นภูพยัคฆ์เพื่อส่งจดหมายแทน แต่ไม่รู้จักทาง ก่อนจากกันจ้าวกวนให้ดอกกระเรียนเพลิงไว้ใช้ขอความช่วยเหลือในยามฉุกเฉิน

หลังจากนั้นครึ่งเล่มเป็นการผจญภัยของจ้าวกวนในพลพรรคเขียวเริ่มจากช่วย หลี่ซือแหย่ พ่อของหลี่ฮั่วเหมยหลายรอบจนได้เข้าไปเป็นสมาชิกพลพรรคเขียว ได้เป็นหัวหน้าสาขา จนช่วยขัดขวางการกบฎภายในและเจอกับเถียนจงอีกรอบ ตอนเกือบชนะศึกโดนใส่ร้ายจนโดนหลวงจีนจากเส้าหลินเข้าใจผิดฟาดฝ่ามือใส่หลี่ฮั่วเหมยปางตาย จ้าวกวนพาหลี่ฮั่วเหมยขึ้นภูพยัคฆ์เพื่อหาทางรักษาแต่คลาดกับหลิงเซียวเลยต้องให้เจิ้งเป่าอันพาไปขอให้ ฉังชิงฟง รักษาแทน หลังจากเริ่มทุเลา การกบฎภายในก็สิ้นสุดลง จ้าวกวนลงจากเขาไปแจ้งข่าวก่อน

ก่อนหน้าที่จ้าวกวนจะมาภูพยัคฆ์เกิดเรื่องนิดหน่อย หลิงอี่ปี้ถอนหมั่นกับหวินเฟยฝ่านเพราะแอบรักเจิ้งเป่าอัน หลิงซวงเฟยดันแอบชอบหวินเฟยฝ่าน เรื่องราวเหมือนจะจบลงด้วยดีถ้าหลิงเฮ่าเทียนไม่แอบรักเจิ้งเป่าอันอีกคน กลายเป็นว่าเสี่ยวซันเอ๋อช็อคลงจากเขาไปคลายเครียด ระหว่างทางก็ฝึก ลมปราณอภาวะ ที่เจอในหนังสือของเจิ้งเป่าอันซึ่งตกทอดมาจากพ่อ ช่วงนี้เสี่ยวซันเอ๋อไปอยู่กับพรรคกระยาจกเพราะมีชมรมอสูรตามรังควานจนต้องสู้กับ กระบี่สะบั้นวิญญาณ เฉินอู๋อิน รอดตายมาได้เพราะม้าหนึ่งลี้นำพวกมาช่วยทัน เสี่ยวซันเอ๋อได้เจอกับ อู๋ซันสือ ซึ่งรู้จักกับฉินเอี้ยนหลงเป็นอย่างดี และได้รู้ความจริงว่าแม่ของตนรู้จักวิชาไม้เท้าตีสุนัขด้วย บังเอิญเกิดคดีโชกเลือดระหว่างพรรคกระยาจกกับสำนักอู่ตัง เสี่ยวซันเอ๋อมาช่วยห้ามทัพ วิเคราะห์ให้เรียบร้อยว่าเป็นการจัดฉาก อู๋ซันสือเห็นว่าพึ่งพาได้เลยสอนไม้เท้าตีสุนัขให้เพื่อช่วยแก้ปัญหาการสืบทอดตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจก หลังแยกทางกันเสี่ยวซันเอ๋อเครียดเรื่องความรักมากจนไม่สบาย ดันไปได้ยินชมรมอสูรวางแผนจัดการกับสำนักร้อยบุปผาจึงเข้าไปขัดขวางเอาตัวรอดมาด้วยไม้เท้าตีสุนัข

ตอนจบลงท้ายว่า จ้าวกวนกำลังบาดเจ็บสาหัสแถมถูกขังคุก โอ้ทรมานคนอ่าน

ดูเหมือนว่าเจิ้งฟงวางแผนไว้ยาว ยาวมาก มีปริศนาที่วางไว้ตั้งแต่เริ่มค่อยๆ เผยออกมาพร้อมกับการเฉลยโดนผู้แต่งแต่ตัวละครอื่นไม่รู้ การเริ่มเรื่องปูพื้นกระชับตอนแรก สั้นมากตอนหลัง ฝึกวิชากันเร็วมาก ตัดตอนมาอีกทีก็เก่งแล้ว แต่ดันกลายเป็นว่าเก่งไม่สุด ไม่ชำนาญ ขาดกำลังภายใน ไล่ลำดับความเก่งไม่ค่อยถูก มึนๆ เล็กน้อย

พยัคฆ์คู่ผงาดฟ้า 1

2010-12-03T02:03:00.002+07:00

หลังจากเหงามานาน ในที่สุดก็มีกำลังภายในเรื่องใหม่ให้อ่าน ดำเนินเรื่องฉึบฉับใช้ได้

ตัวละครแรกที่โผล่มาคือ หานเอ๋อ เด็กน้อยที่บังเอิญเข้ามาในวังวนความแค้นเกี่ยวกับสมบัติจากวังหลวงซึ่งเริ่มจากเจิ้งหานชิงและลูกเมียที่ต้องระเห็จไปภูพยัคฆ์ ในขณะที่หานเอ๋อโดนจับตัวไปเร่ขายที่หอนางโลมเมืองซูโจวแต่ได้หนึ่งในพระเอก จ้าวกวน ซึ่งเป็นเด็กรับใช้ในหอนางโลมช่วยพากลับบ้าน แล้วความจริงก็เปิดเผย จ้าวกวนแท้จริงแล้วเป็นลูกของแม่เล้า และยิ่งไปกว่านั้นหอนางโลมนี้คือ 1 ใน 3 สาขาของสำนักร้อยบุปผาซึ่งเชี่ยวชาญวิธีการใช้พิษ เมื่ออายุครบ 12 จ้าวกวนก็ได้เข้าเป็นศิษย์สำนักร้อยบุปผา

อยู่มาวันหนึ่งหอนางโลมก็โดนถล่มโดยคู่แค้นเก่า ตายเกือบหมด ที่เหลือรอดคือ จ้าวกวนที่ไม่อยู่บ้าน และคนสนิทแม่เล้าอีก 2 คนที่ออกไปขอความช่วยเหลือ ก่อนตายแม่สั่งเสียให้จ้าวกวนเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งหัวหน้าสาขา จ้าวกวนต้องออกเดินทางสืบหาตัวการเบื้องหลัง ระหว่างทางเจอกับ คนเสเพลเฉิงต๋า ซึ่งอ้างตัวเป็นพ่ออย่างมึนๆ แต่จ้าวกวนไม่ยอมรับ ไปด้วยกันพักนึงก็พบว่า หวินหลงอิง หัวหน้าพรรคมังกรคนปัจจุบันให้ลูกน้องพาจ้าวกวนไปหาคาดว่าจะเป็นลูก ระหว่างทางเฉิงต๋ารับจ้าวกวนเป็นศิษย์สอนวิชาดาบให้ส่วนหนึ่งแล้วก็ส่งไปอยู่พรรคมังกร

ที่พรรคมังกรจ้าวกวนโดนเขม่นว่าเป็นลูกคณิกา แม้ว่าจะเป็นลูกชายคนเดียวของหวินหลงอิงก็ตาม ด้วยความเก็บกดจ้าวกวนก็เลยใช้เวลาฝึกเพลงดาบกับวิชาพิษไปเรื่อยจนสบโอกาสหนีออกมาเพื่อเดินทางไปภูพยัคฆ์ตามที่แม่เลยบอกไว้ก่อนตาย

การเดินทางอันแสนมั่วซั่วพาจ้าวกวนไปพบกับ ฉินเอี้ยนหลง หนึ่งในคู่สามีภรรยาแห่งภูพยัคฆ์และ เจิ้งเป่าอัน ซึ่งเป็นลูกสาวของเจิ้งหานชิง อยู่กับตระกูลหลิงระยะหนึ่ง จ้าวกวนก็เดินทางไปสาขาใหญ่ของสำนักร้อยบุปผาที่อิวเว่ยกู่ ระหว่างทางหลิงปี่อี้สอนวิชาตัวเบา เหินฟ้าท่องเดินหน ให้จ้าวกวนด้วย

ที่สำนักร้อยบุปผาเกิดเรื่องนิดหน่อย นั่นคือเจ้าสำนักตาย จึงต้องเลือกคนใหม่ จ้าวกวนก็คือหนึ่งในตัวเลือก จึงต้องจับคู่สู้กันด้วยพิษ ชิงจู๋หนึ่งในคนสนิทที่รอดได้ตัดคอร์สระยะสั้นเก็งข้อสอบบอกทางแก้ไว้เรียบร้อย เมื่อถึงเวลาจริงก็ไม่ต้องลุ้นมาก จ้าวกวนชนะ 2 รอบ ได้เป็นเจ้าสำนัก

จบเล่มหนึ่งอย่างรวดเร็ว ดำเนินเรื่องเร็วมาก พระเอกอีกคนโผล่มานิดหน่อย ผู้หญิงโผล่มาหลายคนแล้ว แต่ยังเดานางเอกไม่ออก เจิ้งฟงทิ้งปริศนาไว้หลายข้อแล้ว เดาทางไม่ถูก เข้าขั้นลึกลับแบบโกวเล้ง แต่ดำเนินเรื่องตั้งแต่ตัวเอกเป็นเด็กเหมือนกิมย้ง จักรวาลของเจิ้งฟงเป็นแบบคิดเองใหม่ ที่เหลือซ้ำกับคนอื่นก็คือพรรคกระยาจก

ว่าแต่เล่มถัดไปออกวันไหน...

พยัคฆ์คู่ผงาดฟ้า ออกแล้ว

2010-11-25T09:57:00.002+07:00

ข่าวจากคุณ บัณฑิตHalfBlue ใน Pantip ครับ

ตอนนี้นิยายเรื่อง "พยัคฆ์คู่ผงาดฟ้า" ของ "กิมย้งหยิง" เจิ้งฟง วางจำหน่ายเล่ม 1 แล้ว มิตรรักแฟนหนังสือก็ตามอ่านกันเองนะ

60 ปี น. นพรัตน์ มังกรแห่งเจ้าพระยา

2010-11-24T09:53:00.007+07:00

เมื่อวานนี้ (23 พ.ย. 53) ทาง สนพ. สยามอินเตอร์ได้จัดงานแซยิด ครบ 60 ปีของท่าน น.นพรัตน์ ผู้แปลนิยายกำลังภายในชื่อดัง ที่โรงแรม The Emerald รัชดา เผอิญมีโอกาสได้ไปร่วมงาน เลยเก็บภาพบรรยากาศมาฝากกันครับ

น. นพรัตน์ ให้สัมภาษณ์ TV ที่หน้างาน

ของสะสมของ น. นพรัตน์ ปากกาที่ใช้เขียนต้นฉบับ ทั้งของคุณอานนท์ ผู้พี่ และคุณอำนวย ผู้น้อง

ต้นฉบับลายมือ ของแท้

หนังสือกำลังภายใน ผลงานสมัยแรกๆ เอามาโชว์กันครบเครื่อง

ในงานครับ พิธีกรเป็นผู้ประกาศข่าวช่อง 3 ขออภัยที่จำชื่อไม่ได้

ของที่ระลึกให้ผู้ร่วมงาน ได้แก่หนังสือ 60 ปี น. นพรัตน์ โดยคุณประสิทธิ์ ฉกาจธรรม และหนังสือโก้วเล้ง ที่เพิ่งวางจำหน่ายเมื่อไม่นานนี้
ภาพและประวัติของ น. นพรัตน์ ถ่ายตอนงานเปิดตัวภูผามหานที ภาคปาฏิหารย์
ตัวอย่างต้นฉบับลายมือของ ปาฏิหารย์ผู้กล้า อยู่ในหนังสือ 60 ปี น.นพรัตน์

งานเริ่มโดยการแสดงงิ้วจากคณะเม้ง ป. ปลา เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศจอมยุทธ

น. นพรัตน์ กับคุณประสิทธิ์ คนซ้าย และคุณแสงเพชร เสนีย์บดินทร์ คนขวา ผู้ชักนำให้เข้าวงการ

น.นพรัตน์ ขึ้นเวทีไปเล่าประวัติส่วนตัว ส่วนมากมีบรรยายไว้แล้วในหนังสือ 60 ปีครับ

แขกรับเชิญอื่นๆ คนเสื้อขาวคุณสมชาย กรุสวนสมบัติ หรือ ซูม ซอกแซก จากไทยรัฐ ผู้ปั้น น. ให้แปลนิยายกำลังภายในลงหนังสือพิมพ์จนโด่งดัง

ปิดท้ายงานด้วยการเป่าเค้ก ฉลองอายุครบ 60 ปี

ผู้กล้าในผู้กล้า หมื่นวิถีแห่งภูผามหานที

2010-11-14T23:24:00.003+07:00

จากที่เคยแจ้งข่าวไว้ก่อนแล้วในบล็อก "ผู้กล้าในผู้กล้า" หนังสือวิจารณ์ "ภูผามหานที" ตอนนี้หนังสือเริ่มวางจำหน่ายทั่วไปแล้วครับ บล็อกนี้เอารูปมาโชว์

หน้าปก

สารบัญ (ถ้าไม่ชัดลองดูบล็อกอันก่อนประกอบ)

เนื้อหาแบ่งเป็นภาคๆ

วิจารณ์ตัวละคร

สำนักวิชาต่างๆ

พยายามเพิ่มเกร็ดประกอบเรื่องราวมาบางส่วนด้วย

ราคาเล่มละ 145 บาท ลองดูรายละเอียดบนเว็บ Se-ed ละกันนะครับ ผมลองอ่านดูแล้วก็ยังพบจุดผิดเล็กๆ น้อยๆ เช่น สะกดผิด ใช้คำผิด หรือใช้คำซ้ำซ้อนบ้าง ก็ขออภัยที่ตรวจ proof ไม่ละเอียดมา ณ ที่นี้ครับ และขอบคุณทุกท่านที่มาอุดหนุนล่วงหน้า สุดท้ายก็ต้องขอบคุณ SMM ที่ "กล้าพิมพ์" ออกมา

ผจญภัยข้ามขอบฟ้า - ผลงานใหม่ของหวงอี้

2010-10-27T21:54:00.002+07:00

จะว่าเป็น "ผลงานใหม่" ก็อาจจะไม่ถูกต้องนัก เพราะหวงอี้เขียนนิยายเรื่องนี้หลังจาก "เทพทลายนภา" ซึ่งเป็นผลงานเรื่องแรก

แต่ในโอกาสที่สำนักพิมพ์จากจีนแผ่นดินใหญ่ ขอซื้อลิขสิทธิ์จากหวงอี้ไปจัดพิมพ์ใหม่ หวงอี้เลยนำมาปรับปรุงอีกครั้ง และออกเป็นรุ่น "ฉลองครบ 20 ปีของการเขียนนิยาย" ซึ่งทางสยามอินเตอร์ก็ได้ซื้อเวอร์ชันนี้มาอีกรอบ (ทั้งหมดเป็นข้อมูลที่ท่าน น. นพรัตน์ พูดบนเวทีในงานเปิดตัวหนังสือวันนี้ที่ QSNCC)

หนังสือชุดนี้เป็น "นิยายวิทยาศาสตร์" มีทั้งหมด 6 เล่ม แต่ละเล่มนั้นสั้นๆ ไม่ยาวเท่านิยายเล่มปกติของหวงอี้ครับ คนของสยามอินเตอร์กระซิบผมว่า "ดีกว่าผู้พิชิตดาราจักร" แน่นอน สมจริงกว่าเนียนกว่า

เล่มที่โชว์นี่เป็นเล่ม 6 แล้ว

เผอิญยังไม่ได้อ่าน ถ้ามีท่านใดอ่านแล้ว วานช่วยแสดงความเห็น

"ผู้กล้าในผู้กล้า" หนังสือวิจารณ์ "ภูผามหานที"

2010-10-12T18:28:00.003+07:00

มีข่าวมาแจ้งเพื่อนๆ ชาว boolim ครับ

ผมกับคุณเจริญชัย ผู้เขียน "จอมคนในจอมคนแผ่นดินเดือด" ได้เขียนหนังสือวิจารณ์วรรณกรรมลักษณะเดียวกัน แต่เป็นซีรีส์ "ภูผามหานที" แทน โดยใช้ชื่อเรื่องว่า "ผู้กล้าในผู้กล้า หมื่นวิถีแห่งภูผามหานที" ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดจะวางจำหน่ายในงานหนังสือรอบตุลาคมนี้

ช่วงนี้ยังไม่กล้าปล่อยข้อมูลเดี๋ยวโดน บก. ของสยามอินเตอร์บ่น (นี่แอบปล่อยนะ) เอาแค่สารบัญไปก่อนนะครับ ส่วนต้นฉบับยังไม่เรียบร้อยดีนัก

คุยกับก่อศักดิ์

2010-08-27T13:00:00.002+07:00

ผมและคุณ @charoenchai ได้เข้าพบคุณก่อศักดิ์ ไชยรัศมีศักดิ์ CEO ของ CP-All (หรือภาษาชาวบ้านก็คือ 7-Eleven) เพื่อแลกเปลี่ยนมุมมองด้านนิยายกำลังภายใน

หลายประเด็นอาจเป็นประโยชน์ต่อผู้อ่านกำลังภายในไทย ก็ขอบันทึกไว้เสียหน่อยครับ

เรื่องต่อไป

อันนี้หลายคนอาจพอรู้แล้วว่าถัดจากชุดของเฟิ่งเกอ Siam Inter จะพิมพ์นิยายของ "กิมย้งหญิง" แต่รายละเอียดเพิ่มเติมก็คือ นิยายเรื่องนี้มีสองภาค โดยภาคสองที่เขียนทีหลังนั้นตีพิมพ์ก่อนภาคแรก ซึ่งสำนักพิมพ์ในไทยซื้อสิทธิ์มาทั้งสองภาค และมีเงื่อนไขว่าต้องเรียงลำดับการพิมพ์แบบเดียวกัน
คุณก่อศักดิ์บอกว่า ภาคสองนั้นเฉยๆ แต่ภาคหนึ่งสนุกมาก (ให้คะแนนใกล้เคียงกับเฟิ่งเกอ) ซึ่งผู้อ่านต้องอดทนรอจนถึงภาคหนึ่ง (ที่พิมพ์ทีหลัง) กันหน่อย
นอกจากนี้ คุณก่อศักดิ์ยังมีหนังสือนิยายสงครามกึ่งประวัติศาสตร์ ความยาว 25 เล่มจีน เป็นเรื่องคนรุ่นปัจจุบันที่หลุดเข้าไปยุคราชวงศ์หมิง (ก่อนสมัยของลู่เจี้ยนประมาณ 50 ปี) และต้องใช้ความรู้ด้านบริหารจัดการสมัยใหม่เข้าไปเปลี่ยนประวัติศาสตร์ ฟังดูอาจคล้าย "เจาะเวลาหาจิ๋นซี" แต่เรื่องนี้เน้นการบริหารจัดการและเล่ห์การเมือง มากกว่าการทหารแบบเจาะเวลาฯ แถมยังมีส่วนกำลังภายในไม่เยอะนัก
คุณก่อศักดิ์ยังสองจิตสองใจที่จะยุให้ท่าน น. นพรัตน์ แปลเรื่องนี้ (ทั้งสองคนอ่านฉบับภาษาจีนแล้วประทับใจมาก) ด้วยเหตุผลว่า หนึ่ง มีกำลังภายในน้อย อาจขายลำบาก สอง อรรถรส 1/3 ของเรื่องมาจากความสละสลวยของภาษาจีนและรายละเอียดทางประวัติศาสตร์ ซึ่งทางทีมเราได้ยุให้คุณก่อศักดิ์เดินหน้าดันโครงการแปล ให้เป็นประโยชน์ต่อบรรณพิภพต่อไป
ความอัพเดตของหวงอี้ คุณก่อศักดิ์ให้ข้อมูลว่าช่วงนี้หวงอี้หลุดความสนใจจากการเขียนหนังสือ ไปเล่นหุ้นแทนแล้ว นิยายกำลังภายในเรื่องหน้าคงต้องรอกันอีกนาน ส่วนงานล่าสุดตอนนี้หวงอี้ไปเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ ที่ "หลุดโลก" ยิ่งกว่าเรื่อง "ผู้พิชิตดาราจักร" คาดว่าทาง Siam Inter อาจไม่พิมพ์เพราะ หนึ่ง แฟนๆ เสียความรู้สึกจากผู้พิชิตดาราจักรไปเยอะ และสอง มันหลุดโลกไปไกลกว่าเดิมมาก

ภูผามหานที

จริงๆ ที่ไปคุยวันนี้เพื่อขอมุมมองจากคุณก่อศักดิ์ในการวิจารณ์ "ภูผามหานที" เพราะผมกำลังเขียนหนังสือวิจารณ์เรื่องนี้อยู่ แต่กลับคุยในประเด็นนี้ไม่เยอะนัก
คุณก่อศักดิ์ไม่ชอบเหยาฉิง เพราะ "ไม่น่ารัก" และ "เอาแต่ใจทั้งเรื่อง" แทบไม่มีประโยชน์กับลู่เจี้ยนเลย หนิงหนิงยังน่ารักกว่ามาก น่าเชียร์
ส่วนลู่เจี้ยน คุณก่อศักดิ์บอกว่าทื่อเกินไป เมื่อเทียบกับก๊วยเจ๋งที่ทื่อด้านพอกัน ก๋วยเจ๋งกลับมีส่วนที่แสดงออกถึงความหาญกล้า ความเป็นผู้นำในยามคับขันมากกว่า ส่วนลู่เจี้ยนนั้นไม่ค่อยสนใจโลกนัก เน้นทำตามที่เหยาฉิงบอกเพียงอย่างเดียว
ผมแลกเปลี่ยนความเห็นของว่านกุยฉัง ว่าเขียนได้ไม่ค่อยดีนัก ทั้งที่ตอนเปิดเรื่องทำมาดีมาก อันนี้คุณก่อศักดิ์เห็นด้วย เช่นเดียวกับตัวของกู่เจินที่เขียนได้ดี
ทุกคนในวงมองว่าเฟิ่งเกอยังเขียนเรื่องความรักได้ไม่ค่อยดี มันอิงตามสูตรสำเร็จมากเกินไป คุณก่อศักดิ์ยกตัวอย่างว่า อย่างความรักของเหลียงเซียวก็ได้คู่ที่ดีเลิศทุกอย่าง (หมายถึงฮัวเสี่ยวซวง) ทำให้ขาดรสชาติไปบ้าง

หวงอี้

มาคุยกันเรื่องเฟิ่งเกอแต่สุดท้ายกลับมาคุยเรื่องหวงอี้มากกว่า อาจเป็นเพราะผมไปมีความเห็นแย้งกับคุณก่อศักดิ์เรื่อง "จอมคนแผ่นดินเดือด" ซึ่งผมมองว่า "มังกรคู่" ดีกว่า (ในแง่ overall) แต่คุณก่อศักดิ์ชอบจอมคนมากกว่า เลยเถียงกันมันส์
คุณก่อศักดิ์ประทับใจชีวิตต้องสู้ของหลิวอวี้มาก (อันนี้ผมเห็นด้วย) และการต่อสู้ในภาคเหนือของทัวปากุย (อันนี้ผมไม่เห็นด้วย) ส่วนประเด็นที่ไม่ชอบคือการสื่อสารทางจิตของเอี้ยนเฟยกับจี้เชียนเชียน (อันนี้เห็นด้วย)
นอกจากนี้ยังมีประเด็นเรื่อง "พรรคมาร" ในนิยายของหวงอี้ทั้งสามเรื่องคือ จอมคน มังกรคู่ และเทพมาร (ตามลำดับประวัติศาสตร์ แต่กลับลำดับถ้านับจากการเขียน) โดยพรรคมารพยายามแทรกแซงกิจการของแผ่นดินมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์เหนือ-ใต้ของ จอมคน ก่อนจะมาแตกกันเป็น 6 กลุ่มในราชวงศ์สุย-ถัง ช่วงของมังกรคู่ และขึ้นสู่จุดสูงสุดในราชวงศ์หมิง ช่วงที่ผังปานเป็นผู้นำ
คุณก่อศักดิ์ประทับใจการแทรกแซงของพรรคมารในจอมคนฯ มาก โดยเฉพาะการวางคนของพรรคมารไว้ใกล้ชิดกับผู้นำกองกำลังทุกฝ่าย ส่วนตัวละครนั้นชอบมู่ชิงหลิว ผู้นำพรรคมารที่ออกมาสั้นๆ แต่มีบุคคลิกภาพเลิศล้ำ และภาวะผู้นำสูง นั่นคือประเมินสถานการณ์แล้วสู้ยาก เลยยอมถอนตัว
ผมถามคุณก่อศักดิ์ว่า พรรคเทพเป็นอย่างไรบ้าง (หมายถึงฝ่ายเรือนฌาณเมตไตรย) อันนี้คุณก่อศักดิ์เห็นตรงกับผมว่าเขียนได้ไม่ดีเท่าฝ่ายมาร เพราะนางเซียนแต่ละคนออกมาลอยๆ ไม่ค่อยมีมิติ หรือไม่งั้นก็มาแบบเทพมาร ที่ไปมั่วๆ เสร็จหานป๋อเสียอย่างนั้น
อีกประเด็นที่คุณก่อศักดิ์พูดแล้วน่าสนใจ คือการตีชิงเมืองเปียนฮวนทั้งสองครั้ง พวกพระเอกแพ้ทั้งที่วางแผนมาดีแล้ว คุณก่อศักดิ์บอกว่าแสดงถึงฝีมือในการเขียนของหวงอี้ เพราะเขียนให้รู้สึกว่าน่าจะชนะแล้วดันแพ้ ยากกว่าเขียนให้พวกพระเอกชนะอยู่มาก
คุณก่อศักดิ์วิจารณ์มังกรคู่ว่า พระเอกจบเจอเหตุการณ์มากเกินไป และวิธีการเขียนนั้นยังไม่ mature นัก
ถามถึงเรื่อง "ศึกรักแดนสนธยา" คุณก่อศักดิ์บอกว่า "ชื่นชม" หวงอี้ที่สามารถเขียนเนื้อหามากมายลงในหนังสือ 4 เล่มได้ แต่วัดความยิ่งใหญ่อลังการแล้ว นิยายสั้นขนาดนี้คงไม่สามารถสร้างความตระการตาได้เท่ากับจอมคน

เผอิญเวลามีสั้นไปหน่อยเพราะคุณก่อศักดิ์มีคิวต่อ ไว้คราวหน้าถ้ามีโอกาส คงได้แลกเปลี่ยนประเด็นที่น่าสนใจมากกว่านี้ครับ ส่วนผมเองคงต้องหาเวลาไปเรียนภาษาจีนแล้ว จะได้อ่านงานพวกนี้ตั้งแต่ต้นฉบับภาษาจีนเหมือนกับทั้งสองท่านบ้าง (ถามคุณก่อศักดิ์ว่าไปค้นพบนักเขียนหน้าใหม่ๆ เหล่านี้ได้ไง แกตอบว่า "จากในเน็ต เว็บจีนเขามีจัดอันดับกัน")

ปรับปรุงเล็กน้อยจากโพสต์ครั้งแรก

ทะเลสาบต้งถิง อยู่ที่ใด

2010-08-22T22:23:00.006+07:00

แฟนๆ หวงอี้คงคุ้นเคยกับ "ทะเลสาบต้งถิง" บ้านเกิดของพรรคมังกรพิโรธในเทพมารสะท้านภพ (และเรื่องอื่นๆ ของหวงอี้) คำถามสำหรับคนที่ไม่คุ้นกับภูมิศาสตร์จีนคือมันอยู่ที่ไหน?

เผอิญไปเจอเรื่องทะเลสาบจีนใน Wikipedia โดยบังเอิญ เลยหาข้อมูลต่อจนเจอดังนี้ครับ

ทะเลสาบต้งถิง (Dongting Lake) เป็นทะเลสาบอันดับสองของจีน (ถัดจากทะเลสาบผอหยาง) ตั้งอยู่ที่มณฑลหูหนาน (Hunan) ทางตอนใต้ของจีน อยู่ตรงไหนดูสีชมพูในภาพประกอบ

(ภาพจาก http://www.iiasa.ac.at/Research/RMS/Projects/Dongting.html)

ลองขยายขึ้นเป็นระดับมณฑล ทะเลสาบอยู่ด้านมุมขวาบนของภาพ

(ภาพจาก http://dickeys.org/home/ariana/referral/chinas-hunan-province/)

จะเห็นว่าทะเลสาบคดเคี้ยวมาก ไม่ใช่ทะเลสาบเป็นวงกลมกว้างๆ อย่างที่เรารู้จักกันทั่วไป ต้งถิงแบ่งเป็นทะเลสาบย่อยๆ หลายอัน คล้ายๆ กับทะเลสาบทั้งห้า ตรงพรมแดนอเมริกา-แคนาดา

ดูภาพซูมทะเลสาบนะครับ เส้นสีน้ำเงินเข้มด้านบนของภาพคือแม่น้ำแยงซีเกียง ส่วนสีฟ้าอ่อนคือแม่น้ำย่อยที่ไหลลงทะเลสาบต้งถิง

(ภาพจาก http://commons.wikimedia.org/wiki/File:DONGTING_PLAIN.gif)

เกาะมังกรพิโรธอยู่ตรงไหนนี่ผมไม่ทราบเหมือนกันครับ แฮ่

เฟิ่งเกอ (Feng Ge) ในอินเตอร์เน็ต

2010-07-11T12:07:00.007+07:00

อารมณ์ค้างมาหลังอ่านจบ คำถามแรกคือ "ตอนนี้เฟิ่งเกอเขียนิยายอะไรอยู่"

อันดับแรกเลย ต้องหาชื่อภาษาอังกฤษก่อน เจอในเว็บ Se-ed เป็นคำว่า "Feng Ge" ก็ลองคำนี้ก่อน

ปรากฎว่า search แทบไม่เจออะไรเลย... เจอนิดเดียว

(ซ้าย: เฟิ่งเกอ, ขวา: Bu Fei Yan)
Feng Ge (a 30 yr old male btw) wrote two novels I think. One's the famous 'Kunlun' and his latest, 'Cang Hai'. The first novel was for online reading, subsequently this trilogy was published and was said to have sold 80 thousand copies. He bought a $40 000 RMB home. Studied overseas and became an accidental writer instead of fulfilling his dad's ambition to be a politician.

In 2002，he wrote the first part of the 'Kunlun' trilogy - Tie Xue Tian Jiao, inspired by the reference of a 'Fishing Fish City's War '(钓鱼城之战 pls correct me!) in Louis Cha's ROCH. It was written out of pure entertainment and uploaded online.

Response was hot and attracted a wuxia magazine's attention. Invited to a symposium and the rest is history. Is seen as a possible heir to Louis Cha...

Protagonist in 'Kunlun' is a Mathematician Liang Siao (梁萧). An intelligent strategist and pugilist. Romance in the book as well.

Feng Ge acknowledges that Louis Cha had a huge influence on him and sees him as a role model and benchmark. He hopes to achieve literary heights by leaving China with a novel of the same influence as Lord of the Rings.

In 'Kunlun', there was also a battle at Xiangyang.

ที่มา: http://www.wuxiasociety.org/forum/viewtopic.php?start=30&t=1053
หมายเหตุ: Louis Cha ก็คือ กิมย้งครับ

กลัวว่าสักวันข่าวมันจะหายไป เลยขอเอามาแปะๆไว้ก่อน

อ้อ @markpeak พูดถึง "กิมย้งหญิง" คิดว่าน่าจะหมายถึงคนนี้นะ Bu Fei Yan

(Credit to QQ)

Bu Fei Yan is around 24-25 yrs old. Graduated from Beijing Chinese Studies and currently doing her PHD in Antiquities. She's into Wuxia Cosplay (think she had published some sorta photos for her fans)

Also started off posting her works online and contracted by the same magazine as Feng Ge's.

She has 6 major works such as 'Wulin Inn' and 'Legend of Heaven Sword'.
Interestingly, she won wuxia literature awards..get this:

2004 Wen Rui An Wuxia Award
2005 Huang Yi Wuxia Literature Prize

I dunno much about her works. She was earlier 'slammed' by current wuxia writers like Feng Ge, for suggesting that they have to revolutionise and sink the works of Louis Cha. She claimed her comment was misunderstood.

ที่มา: ที่เดียวกับด้านบน

กิมย้งหญิง เล่นคอสเพลย์ด้วย!

ใครหาเจออะไรบ้าง มาเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ

ปาฏิหารย์แห่งผู้กล้า เล่ม 8 จบ

2010-07-09T20:26:00.003+07:00

เนื้อหาอัดแน่นมากถึงมากที่สุด

ต่อจากเล่มที่แล้ว กู่เจินมาถึงและพบว่าพลังหกว่างเปล่าหมุนรอบใช้กับว่านกุยฉังไม่ได้ เพราะพลังของว่านกุยฉังสามารถควบคุมพลังในตัวกู่เจิน กู่เจินท้าพนันแข่งกับว่านกุยฉังค้นหามังกรซ่อนเร้น แล้วการเดินทางก็เริ่มต้น ลู่เจี้ยนกับเหยาฉิงเข้าร่วมด้วยเพราะมีความหวังกับตำราประมวลสลับลืมเลือนที่ว่ากันว่าฮัวเสี่ยวซวงเขียนทิ้งไว้ก่อนตายแต่เหลียงซื่อฉินเผาทิ้ง เริ่มจากคำใบ้แรกคือจารึกเต่า หนิงหนิงสังเกตเห็นตัวอักษรที่ซ่อนอยู่บนหินที่เหลียงซื่อฉินสลักไว้ เบาะแสชี้ไปที่ถ้ำวายุ หน้าปากถ้ำมีคำจารึกของกงหยางหวี่ ลู่เจี้ยนมองแล้วได้สำนึกกระบี่ไป กู่เจินเข้าไปในถ้ำกับลู่เจี้ยนและได้พบกับศพของ ฮัวจิ้งเหยียน และ ฟงเหลียน ซึ่งเป็นผู้คิดตำราฟ้าประทาน เหลียงซือฉินเข้ามาเอาตำราไปแล้วและทิ้งเบาะแสไว้แทน ว่านกุยฉังตามเข้ามาแย่งไป กู่เจินกับลู่เจี้ยนได้เบาะแสจากพระมารดรดินด้วยคำใบ้ เงาของม้า ที่นครตะวันตกมีศาลเจ้าหลิวอิงอิงซึ่งมีรูปปั้นม้า ทั้งหมดเดินทางไปต้องฝ่าด่านหมวดหมู่ภูเขาที่ทำเพราะจำเป็น เทพบุตรลมกับหนิงหนิงรับหน้าที่แอบลอบจู่โจมให้คนอื่นทะลวงหนี หัวหน้าใหม่ของหมวดหมู่ภูเขาสารภาพว่าครอบครัวโดนหนิงปู้คงจับตัวไป หนิงหนิงตัดสินใจไปช่วยด้วยการให้พ่อเลือกว่าจะปล่อยหรือเห็นลูกสาวเผาตัวตาย หนิงปู้คงตัดสินใจเลือกหนิงหนิง ว่านกุยฉังโผล่มาบีบบังคับให้หนิงปู้คงเผาตัวเองแลกกับหนิงหนิงรอด แต่ก็โดนจับอยู่ดี

ด้านพวกที่เหลือ กู่เจินกับลู่เจี้ยนชนะหมวดหมู่หนองบึงแบบไม่ยาก ถัดมาเจอฉิวสือเอาตัวหนิงหนิงกับเทพบุตรลมมาขู่ห้ามใช้วิชาประจำตัว ลู่เจี้ยนอาสาใช้เพลงกระบี่ตัดสายน้ำด้วยสำนึกกระบี่ของกงหยางหวี่ ที่แท้เพลงกระบี่ตัดสายน้ำมีที่มาจากกระบี่คืนซ่อนเข้ากันได้ดี ลู่เจี้ยนชนะสบาย กู่เจินยอมบอกคำใบ้เพื่อแลกกับหนิงหนิงและเทพบุตรลม

ที่ศาลเจ้า ว่านกุยฉังพบห้องลับและ eternal pose แต่กู่เจินเจอห้องลับอีกห้องและ eternal pose อีกอัน ทั้งหมดเริ่มเดินทางไกล ไกลมาก ไปถึงอังกฤษเจอราชินีอลิสซาเบตด้วย พระมารดรดินเป็นราชวงศ์อังกฤษ! จากอังกฤษต้องลงเรือต่อไปอีก ระหว่างทางสู้กับเรือสเปนแก้เครียดไปด้วย ในที่สุดก็มาถึงหินโสโครกที่เป็นบ้านพักชั่วคราวของฝูงปลาวาฬ การล่องเรือตามปลาวาฬก็ไม่ยากเกินไป ใช้เซวียเอ๋อแทนโซน่า ระหว่างทางว่านกุยฉังที่ตามมาในเรือสเปนก็ขอขึ้นเรือด้วย

ลู่เจี้ยนเสนอวิธีเพิ่มพลังให้กู่เจินด้วยการถ่ายทอดผลข้างเคียงหกว่างเปล่าเข้ามาเลี้ยงแล้วส่งกลับไป ฝึกแบบนี้จนกู่เจินอิ่มจนล้น ส่วนลู่เจี้ยนหมดแรง ช่วงหมดแรงนี่เองพลังที่ส่งให้กู่เจินก็ตีย้อนกลับมา นึกว่าจะไม่รอดเพราะลู่เจี้ยนหมดแล้วทั้งพลังวชิรทรงพลังและพลังกัลป์ กลายเป็นว่าพลังที่ย้อนกลับมาถูกเปลี่ยนเป็นพลังกัลป์และพลังกัลป์แปลงเป็นพลังวชิรทรงพลัง เรี่ยวแรงกลับมาเยอะกว่าเดิม

ในที่สุดเรือก็มาเจอกับเกาะและฝูงปลาวาฬที่กำลังกินปลาหมึกยักษ์ แถวนี้หินโสโครกเยอะมาก ต้องลงเรือเล็กแบ่งเป็น 3 ลำ 1. ว่านกุยฉัง 2. กู่เจิน ลู่เจี้ยน เหยาฉง 3. เทพบุตรลม หนิงหนิง เซียนปี้ หวีเจ้า รอบเกาะเป็นค่ายกลน้ำ กู่เจินล่องเรือตามหางลิงไปจนถึงเกาะ ส่วนคนอื่นยังติดอยู่ในน้ำวน บนเกาะมีบ้านร้างตำราเปื้อย ลู่เจี้ยนกับเหยาฉิงกำลังปลง กู่เจินแก้ปริศนาสุดท้ายหาลิงสุดท้ายและเจอทางงูจนพบมังกรซ่อนเร้นจึงกลับมาเรียกทั้งคู่ไปด้วยกัน

เจอกระบี่ เจอตำรา เจอมังกรซ่อนเร้น เจอแผนที่รอบโลก ตำราแนะนำให้กำหนดใช้ชีพจรซ่อนเร้นซึ่งเป็นแนวเดียวกับการฝึกทาสแห่งกัลป์แต่ฝึกตรงข้าม เริ่มจากกำหนดจุดตันเถียนก่อนแล้วจึงกรุงชีพจรอื่น เหยาฉิงเลือกนิ้วก้อยเท้าซ้าย ระหว่างรักษา กู่เจินออกมาสู้กับว่านกุยฉัง คราวนี้สูสีใช้โอรสสวรรค์เพ่งพินิจจนเกือบหมดแรง ลู่เจี้ยนพกกระบี่วิ่งมาจิ้ม ว่านกุยฉังใช้ท่าไม้ตาย ฟ้ามิอาจซ่อนเร้น ลู่เจี้ยนไม่หลบแต่ใช้วิชากัลป์ฟ้าประทานย้อนกลับ แปลงพลังทุกอย่างเป็นพลังกัลป์ ว่านกุยฉังโดนกระบี่จิ้มอก และตัดสินใจวิ่งหายไปในทะเล

ขากลับไม่ได้กลับทางเดิม แต่วนไปจนถึงอเมริกา เซียนปี้กับหวีเจ้าตัดสินใจกลับไปอยู่ด้วยกันที่อังกฤษ ที่เหลือก็หาเรือไปต่อ แวะพักญี่ปุ่นแป๊ปนึง แล้วก็ถึงเกาะตะวันออก เยี่ยฟานคิดจะบุกนครตะวันตก คนที่เหลือเลยแยกย้ายกลับกันหมด ผ่านไป 2 ปีกู่เจินสลายเกาะตะวันออกและมาลาไปเดินทางรอบโลกกับซือเมียวเมียวและลูกสาว แหวนเทพสมบัติยกให้เหยาฉิง หนิงหนิงเป็นหัวหน้าหมวดหมู่ไฟ ลู่เจี้ยนเป็นเจ้านครตะวันตก

สรุปว่า ลู่เจี้ยนเจ๋งสุด

เล่มนี้เป็นเล่มที่คลี่คลายปริศนาเก่าๆ เยอะแยะไปหมด ขุดตัวละครเก่าและโยงความสัมพันธ์กันสนุกทีเดียว ควรอ่าน 3 ภาครวดเดียว จะได้อรรถรสมาก

ปาฏิหารย์แห่งผู้กล้า เล่ม 7

2010-06-25T15:01:00.001+07:00

ชีจี้กวงมาเคารพศพเสิ่นโจวชวีจึงพบกับลู่เจี้ยนและกู่เจิน กู่เจินช่วยสนับสนุนด้านการเงิน ลู่เจี้ยนช่วยด้านฝึกทหาร ทั้งสามร่วมกันฝึกกองทัพ 3 พันนายเพื่อใช้ปราบโจรสลัดญี่ปุ่นที่มีหนิงปู้คงกับคูราเบเป็นแกนนำหลังจากสี่เทพโจรสลัดตายเรียบ กู่เจินฉวยโอกาสไปก่อกวนเทพสมบัติตะวันตกจนถึงกับต้องจัดการประชันของวิเศษฉุกเฉิน ชีจี้กวงได้รับแผนการจากกู่เจินให้ช่วยในงานนี้ด้วย

ถึงเวลาตามนัด มีกรรมการ 4 คน หลี่ปู้เหว้ย จั่วหวงซุน กัวฟู่ชิง เถาจูกวง คนสุดท้ายตาย จี้หยางมาแทน การแข่งเป็นการแข่งกัน 5 รอบ ผลัดกันเสนอหัวข้อ แล้วเทพสมบัติตะวันตกก็มา ชื่อ ไออีซือ มาถึงก็ขิงเสนอหัวข้อก่อน

1. สาวงาม ไออีซือพาผู้หญิงมา 4 คน ไม่ใช่ฝาแฝดแต่เหมือนกันทุกกระเบียดนิ้ว กู่เจินเสนอชื่อ ซือเมี่ยวเมี่ยว แพ้ไป 3 ต่อ 1 ได้เสียงแบบเอียงๆ จากแม่ม่ายชิง
2. แพรพรรณ กู่เจินพก แพรไหมเทียนซุน มาด้วย แต่ก็แพ้ ผ้าไหมน้ำแข็ง
3. น้ำหอม หลันโยว หนึ่งใน 4 สาวงามออกมาปรุงน้ำหอม แถมแอบใส่ดอกเร่งความรัก ใช้ปลุกอารมณ์ เจอซูเวิ่นเซียงเข้าไป แพ้หมดท่า โอ้ perfume
4. ดนตรี เซวียเอ่อ ใช้เครื่องดนตรีเดียวสู้กับทั้งวง ชนะขาด ไร้ข้อกังขา
5. อัญมนี ไออีซือแอบซุ่มสร้างหอเก๋งหมื่นวิเศษไว้ตั้งแต่การพ่ายแพ้ครั้งก่อน แต่กู่เจินใช้ หยกเหอซื่อปี้ ที่เจอในสุสานใต้ดินชนะอย่างงดงาม

สรุปว่าไออีซือแพ้การประชัน แต่ก็เตรียมทัพไว้ แถมรู้ด้วยว่ากู่เจินเตรียมชีจี้กวงไว้เช่นกัน แต่กู่เจินมองไกลกว่าหน่อย จริงๆ แล้วกู่เจินให้ชีจี้กวงไปตะลุยโกดังเก็บข้าวเปลือกแล้วล่องเรือกลับ แล้วก็เริ่มตะลุมบอน ฉิวสือซึ่งเป็นหัวหน้าหมวดหมู่น้ำโผล่มาอยู่ฝั่งไออีซือ ลู่เจี้ยนสู้แบบสูสีค่อนไปทางได้เปรียบ จี้หยางเผยตัวจริงกลายเป็น ว่านกุยฉัง ชนะลู่เจี้ยนและไว้ชีวิต 1 รอบ

ว่านกุยฉังสั่งให้ฉิวสือกลับไปช่วยถล่มชีจี้กวง ระหว่างกำลังโม้ ซูเวิ่นเซียงแอบจุดธูปหอมวิชัยยุทธ์ทำให้ว่านกุยฉังต้องหนี กู่เจินกับลู่เจี้ยนไล่ตามไปซ้ำ แต่พลาด กลายเป็นว่าต้องหนีเพราะว่านกุยฉังสามารถตามหาลู่เจี้ยนจากผลข้างเคียงหกว่างเปล่าที่แอบใส่ไว้ กู่เจินใช้ตัวเองเป็นเหยื่อรับสืบทอดพลังมาเพื่อให้ลู่เจี้ยนลอบทำร้าย แต่สุดท้ายก็พลาด ว่านกุยฉังไว้ชีวิตลู่เจี้ยนอีก 1 รอบ แถมด้วยการบอกว่ากู่เจินตายแน่นอน แล้วก็หิ้วลู่เจี้ยนจากไป ปล่อยให้ตายเอง

กู่เจินใช้เคล็ดวิชาโอรสสวรรค์เพ่งพินิจสังเกตพฤติกรรมของพลัง 8 สายแล้วใช้วิถีฟ้าทำให้เกิดสมดุล รอดมาได้ แต่ยังคุมพลังไม่ได้ ทุกครั้งที่มีอันตรายถึงชีวิต พลังทั้ง 8 จะออกมาปกป้องตนเอง พวกพ่อค้าที่มาด้วยถือโอกาสทรยศ เจอพลังมั่วซั่ว ตายเรียบ กู่เจินได้พลังหกว่างเปล่าหมุนรอบแบบทุลักทุเล แต่ยังใช้ไม่เป็น

ด้านชีจี้กวงเจอค่ายกลวิญญาณน้ำเกือบแพ้ กู่เจินเดินทางกลับมาช่วยไว้ได้ทัน แต่ไออีซือโผล่มาพร้อมเรือหุ้มเกราะมีปืนใหญ่ กู่เจินจึงแอบขึ้นเรือไปจับตัวไออีซือบังคับออกทะเลไปด้วยกัน ถึงปลายทางกลายเป็นว่า ซือเมี่ยวเมี่ยวโดนจับมาเหมือนกัน กู่เจินเลยต้องยอมโดนจับบ้าง ไออีซือวางยาปลุกอารมณ์อย่างแรงเพื่อให้ซือเมี่ยวเมี่ยวเห็นฉากร่วมรัก แต่ไม่สำเร็จ จึงได้แต่ยอมแพ้ ปล่อยตัวทั้งสองลงเรือไป กู่เจินถือโอกาสศึกษาพลังหกว่างเปล่าหมุนรอบใต้ทะเลจนเข้าใจภาวะ สมดุล เกือบสมดุล ใกล้ลุล่วงยังไม่ลุล่วง ใกล้เต็มเปี่ยมยังไม่เต็มเปี่ยม ควบคุมน้ำพาเรือกลับเกาะเต่ายักษ์ศักดิ์สิทธิ์ ระหว่างทางศึกษาวิธีที่ว่านกุยฉังสะกดพลังซือเมี่ยวเมี่ยว ที่แท้ใช้หลักการเดียวกับ ผงห้าธาตุ ใช้พลัง 5 ชนิดสะกดอวัยวะภายใน 5 จุด แก้ง่ายนิดเดียว

กู่เจินกลับถึงเกาะก็แกล้งทำเป็นโดนจับมา ตี้ซีหาคนมาใส่ร้ายกู่เจิน แต่กู่เจินผลิกสถานการณ์กลับมาได้ หมิงอี้โดนเยี่ยฟานฆ่าตายขณะกำลังลอบทำร้ายซือเมี่ยวเมี่ยว ตี้ซีโดนพลังหกหมุนรอบผงห้าธาตุหมดฤทธิ์แถมด้วยการจำขุกที่เดียวกับกู่เจิน เพียงแต่กำแพงหินที่โดนเจาะกลายเป็นเหล็กแล้ว

ด้านลู่เจี้ยนหลังจากที่โดนจับมาก็เจอกับซือเมี่ยวเมี่ยวและอิ่งว่านเฉิง อิ่งว่านเฉิงโดนว่านกุยฉังฆ่าตาย ส่วนซือเมี่ยวเมี่ยวรอดเพราะลู่เจี้ยนขอแลกชีวิต แต่สุดท้ายก็สู้กันเพราะว่านกุยฉังสั่งให้ส่งตัวซื่อเมี่ยวเมี่ยวให้ไออีซือ ลู่เจี้ยนสู้แพ้ก็หนี เป็นอย่างนี้ทั้งเดือน แต่ก็เก่งขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายยังไม่วายโดนจับเพราะว่านกุยฉังใช้เด็กเป็นตัวประกัน ว่านกุยฉังกล่อมด้วยวิถีแห่งฟ้า ลู่เจี้ยนแย้งด้วยวิถีแห่งมหานที ว่านกุยฉังฟังแล้วตะหงิดๆ เลยไม่ฆ่าทิ้ง แต่พากลับบ้านแทน ที่นี่ทุกคนได้ข่าวว่ากู่เจินยังไม่ตาย ว่านกุยฉังก็ตะหงิดๆ คาดว่าคงเข้าใจแล้ว แล้วก็จากไป เจอกันอีกทีที่งานชุมนุมถกวิถีลบล้างเทพ 2 ในสาวงามมาตื้อแต่งงานกับซูเวิ่นเซียงและเซวียเอ่อ แต่ดันไม่ยอมแต่งเพราะลู่เจี้ยนยังไม่ได้แต่ง

หวีเจ้ากับเซียนปี้มาชวนลู่เจี้ยนไปด้วยกัน แล้วทั้งหมดก็ออกเดินทาง ลู่เจี้ยนเจอเหยาฉิงบนเรือ หลันโยวจับเหยาฉิงแก้ผ้าแล้วเอามาวางไว้บนเตียงลู่เจี้ยน ทุลักทุเลเล็กน้อย อาการดีขึ้น ใกล้คืนดี กลางทะเลก็เจอกับหนิงปู้คงมากันเกือบครบ ถล่มกันกลางทะเล หมวดหมู่ดินใช้พลังเกิดผุดขึ้นทำให้เรือกลายเป็นอาวุธสุดยอด ถล่มเรือโจรสลัดเรียบอย่างง่ายดาย

ทั้งหมดมาถึงเกาะเริ่มลุยกัน หวีเจ้ากับเทพบุตรลมชนะฉิวสือกับหนิงปู้คง แต่หนิงหนิงออกมาช่วยไว้ หนิงหยิงชนะหวีเจ้ากับเทพบุตรลมแบบไม่ยากเย็น วิชาที่หนิงหนิงฝึกคือ ลมปราณมิเรืองรอง กับ เงาเทพอัคคี พระแม่มารดรดินออกมาจะสู้บ้าง เหยาฉิงอาสาสู้แทน ตอนแรกเสียเปรียบ แล้วก็สูสีด้วยการผสมดินแรกเริ่มและเกิดผุดขึ้น หนิงหนิงก็ผสมเงาเทพอัคคีกับกระบี่ในดวงเนตรบ้าง เหยาฉิงกำลังจะแพ้ ลู่เจี้ยนมาช่วย หนิงหนิงหึงจนหน้ามืด เหยาฉิงก็พอกัน ลู่เจี้ยนพยายามจับแยก

แล้วว่านกุยฉังก็โผล่มา พวกหนิงปู้คงกับฉิวสือคุกเข่ากันหมด แต่หนิงหนิงกำลังเหม่อ เหลือยืนคนเดียว ตอนนี้มาครบทุกหมวด ภูเขากับหนองบึงที่เคยสะกดรอยลู่เจี้ยนไปหาว่านกุยฉังด้วย หนองบึงตายก่อนแบบรวดเร็ว ภูเขารอดเพราะเคยช่วยตอนเด็กๆ ภูเขาใช้ท่าไม้ตาย ดาวตกหินอุกกาบาท ทุ่มหิน ทุกคนที่ไม่อยู่ฝ่ายว่านฉุยกังก็รุมยำโดยพร้อมเพรียง พระมารดรดินช้ำใน เซียนไท่หนูตาบอดสองข้าง ภูเขาปางตาย เทพบุตรลมกระอัก หวีเจ้าเข่าหลุด เหลือลู่เจี้ยนสู้อยู่คนเดียว หนิงหนิงเข้าไปช่วย ขณะที่ลู่เจี้ยนกำลังจะหมดแรงก็ถ่ายทอดพลังไปกลับ มีแรงขึ้นมาทันใด ใช้มือกัลป์ซ่อมเสริมฟ้าเกือบโจมตีสำเร็จ แต่แรงหมดซะก่อน ปกติไม่เคยฝ่าพลังหกว่างเปล่าหมุนรอบได้ แต่ยังงงๆ นึกไม่ออก ว่านกุยฉังสังเกตเห็นก็เลยใช้วิชาใหม่ ฟ้ามิอาจซ่อนเร้น เป็นที่แน่นอนว่าลู่เจี้ยนไม่รอดแหงๆ แต่เหยาฉิงใช้วิชา ผลแห่งสามชาติกาล แปลงพลังชีวิตในร่างเป็นเป็นเกราะกำบังช่วยให้ลู่เจี้ยนรอด แต่ตัวเองต้องตายใน 2 เดือน ลู่เจี้ยนช็อค ภูเขาก็ตาย พระมารดรดินตัดสินใจเสี่ยงชีวิตให้ลู่เจี้ยนรอดไปอยู่กับเหยาฉิง แต่ลู่เจี้ยนไม่รู้เรื่องอะไรแล้ว และก็ถึงประโยคเด็ดสุด ต้องค่อยๆ หันกายมาช้าๆ ยิ้มพลางกล่าวว่า

ทุกเรื่องราวต้องทำลายค่อยก่อตั้ง อย่างมากเริ่มต้นกันใหม่ แล้วกันไปเถอะ วันนี้เราผู้แซ่ว่านจะเปิดฉากฆ่าฟัน ล้มล้างนครตะวันตกนี้ แล้วค่อยก่อร่างสร้างขึ้นมาใหม่

เนื้อเรื่องเล่มนี้เดาได้ แต่อ่านแล้วก็สนุกอยู่ดี ว่านกุยฉังเท่สุดๆ ตรงส่วนการถกวิถีแห่งฟ้ากับวิถีแห่งมหานทีควรอ่านเอง ลึกซึ้ง

ปาฏิหารย์แห่งผู้กล้า เล่ม 6

2010-06-10T01:56:00.004+07:00

ถ้าเล่ม 5 คือสุดยอดบู๊ เล่ม 6 ก็คือสุดยอดดราม่า วางไม่ลง ต้องอ่านรวดเดียวจบ

หลังจากกู่เจินตาย เหยาฉิงก็งอนที่ลู่เจี้ยนไม่ยอมไปช่วยกันขโมยภาพสุดท้าย เลยหนีไปซะงั้น ลู่เจี้ยนเครียดจัดไปเจออิ๋งว่านเฉิงล่อหลอกให้มอบแหวนเทพสมบัติเพื่อแลกกับล้างมลทินให้กู่เจิน ไป่เซียงหยางโดนขู่มากเข้าก็สารภาพง่ายๆ กู่เสินทงมาได้ยินพอดี ไป่เซียงหยางฆ่าตัวตาย ก่อนตายบอกใบ้เรียบร้อยว่ามีคนสมรู้ร่วมคิดบนเกาะ... ซือเมี่ยวเมี่ยวกำลังโดนตี้ซีจีบระยะประชิดพอรู้ข่าวก็หนีหายไปด้วยความละอาย

ลู่เจี้ยนนึกได้ว่ากู่เจินฝากให้ไปนานกิงหลังจากตายไปแล้ว เก็บไอเท็มได้แหวนกับตราหยกและแผนที่ เดินทางไปจนเจอกับชายชุดเขียว มี 2 คนสะกดรอยมาเพื่อฆ่าชายชุดเขียว เจอหน้าลุยแหลก ผลคือลู่เจี้ยนกับชายชุดเขียวพลาดตกหน้าผา แต่ไม่ตาย ชายชุดเขียวบาดเจ็บอยู่ก่อน ลู่เจี้ยนให้พลังวชิระรักษาให้ ชายชุดเขียวจากไปเงียบๆ ทิ้งแหวนไว้ให้ และบอกว่า ถ้าภายหน้าเป็นศัตรูกันจะละเว้นชีวิต 3 ครั้ง ช่วงนี้ขอไปซุ่มฝึกวิชา สำเร็จเมื่อไหร่จะเป็นมังกรทะยานฟ้า

เมื่อไม่มีอะไรทำ ลู่เจี้ยนก็กลับบ้าน ดันพลาดท่าให้หนิงปู้คงจับลู่ต้าไห่ไปนานกิง ลู่เจี้ยนตามไปถึงนานกิงเจองานแต่งของเสิ่นซิ้วกับเหยาฉิง หน้ามึดตะลุยซะเละ พอดีมีคนมาช่วยป่วน ที่แท้กู่เจินยังไม่ตายและได้พากู่ผิงเอ๋อที่สติแตกหลบมาอยู่ด้วยกัน กู่เสินทงก็ตามมาอธิบายความจริงให้กู่เจินฟัง ปรับความเข้าใจเรียบร้อย กู่เสินทงทักว่าลู่เจี้ยนโดนวางยาจากว่ายกุยฉัง โอ้ ชายชุดเขียวคือว่ายกุยฉังในตำนานที่แกล้งตายเพื่อหลบมารับมือพิบัติฟ้า ระหว่างรักษาก็แอบใส่พลังมาซ่อนไว้ ถ้าออกแรงมากๆ จะเจ็บปวดทรมาน

เสิ่นโจวซวีให้ลูกน้องส่งจดหมายมาเชิญกู่เสินทงไปเคลียร์ปัญหาหัวใจโดยให้เมียลงนาม กู่เจินไปด้วย และโดนวางยากันเรียบแม้แต่เสิ่นโจวซวีก็วางยาตัวเอง กู่เสินทงบาดเจ็บสาหัสแต่ก่อนตายก็ซัดเสิ่นโจวซวีซะเกือบตาย แล้วหนิงปู้คงและลูกน้องก็โผล่มา ลู่เจี้ยนก็ตามมาด้วย พอเห็นกู่เสินทงตาย กู่เจินกำลังช็อค ก็เลยจะฆ่าเสิ่นโจวซวีแก้แค้นให้ หนิงหนิงห้ามไว้แล้วเฉลยว่าลู่เจี้ยนเป็นลูกของเสิ่นโจวซวี ด้วยเหตุนี้หนิงหนิงกับลู่เจี้ยนจึงมีคุณสมบัติการเป็นเจ้าแห่งกัลป์และทาสแห่งกัลป์ของกันและกัน การรักษากันเองเป็นวงรอบจึงบังเกิด นอกจากนี้ยังพิสูจน์จากรอยปานที่หน้าอก จริงๆ แล้วมันคือรอยเข็มที่ซางชิงอิ่งสลักไว้ตอนเกิดซึ่งพอดีกับที่เสิ่นโจวซวีออกไปสู้กับโจรสลัดแล้วไม่กลับมา โจรสลัดบุกเข้าเมือง ซางชิงอิ่งเอาลู่เจี้ยนไปซ่อนก่อนโดนจับตัวไป ลู่ต้าไห่หนีจากโจรสลัดมาเจอแล้วพาหนีไปด้วยกัน ซางชิงอิ่งเจอกู่เสินทงที่ปลอมเป็นโจรสลัดช่วยไว้ ทางด้านเสิ่นโจวซวีพลาดตกเขาขาแหลกละเอียดเจอว่ายกุยฉังมาช่วยไว้และเข้าหมวดหมู่ฟ้าตั้งแต่นั้นมา หลังจากว่ายกุยฉังแกล้งตาย กู่เสินทงก็พาซางชิงอิ่งกลับเกาะ เสิ่นโจวซวีตามมาถึงเกาะแล้วหลอกว่าหาลูกชายเจอแล้วแถมยังบังคับให้สาบานว่ากู่เสินทงจะไม่บุกเป็นเวลา 10 ปี เสิ่นโจวซวีตัดสินใจมอบตำแหน่งหัวหน้าหมวดหมู่ฟ้าแก่ลู่เจี้ยนพร้อมปิ่นปักผมประจำตำแหน่งก่อนตาย โอ้ ลู่เจี้ยนกับกู่เจินเป็นพี่น้องต่างพ่อ

ด้านเหยาฉิงโดนพระแม่มารดรกับสามีจับตัวไปหลังจากที่ย้อนกลับมาขอปิ่นปักผมจากลู่เจี้ยน แต่ในนั้นว่างเปล่า กู่เจินแอบเอาออกไปเรียบร้อยแล้ว พระแม่มารดรมาแวะเคารพศพเสิ่นโจวซวีจึงรู้ว่าว่ายกุยฉังยังไม่ตาย ทั้งหมดตัดสินใจรวมข้อความจากรูปทั้ง 8 ให้ม่ออี่ช่วยตีความได้ว่าน่าจะเป็นเบาะแสไปหาอาวุธในตำนาน ลู่เจี้ยนคิดมากเรื่องเหยาฉิงเลยจะปลีกวิเวก แต่เหยาฉิงที่หายงอนมาแอบได้ยิน เป็นเรื่องจนได้ เหยาฉิงที่ผิดหวังกับภาพวาดและลู่เจี้ยนพร้อมกันเลยกลับไปกับพระแม่มารดร

มีประโยคที่ชอบมากๆ ทั้งหมดนี้เป็นว่านกุยฉังว่าไว้ ไม่ธรรมดา

ไม่มีความแค้นลึกล้ำใด เพียงแต่อุดมการณ์ต่างกันเท่านั้น

วิถีแห่งฟ้าคือลดส่วนเกินเสริมส่วนที่ไม่เพียงพอ

วิถีแห่งฟ้าไร้ญาติมิตร วิถีแห่งฟ้าไม่คิดถึงส่วนตัว วิถีแห่งฟ้าไร้จิตไร้ใจ

ปาฏิหารย์แห่งผู้กล้า เล่ม 5

2010-05-30T21:34:00.003+07:00

เล่มนี้มีตัวละครใหม่เพียงตัวเดียวคือ "กู่เสินทง" พ่อของกู่เจินและประมุขของเกาะตะวันออก มีสุดยอดวิชาอ่านใจและปรับจิตใจคู่ต่อสู้ ฝีมือโดยรวมเลิศภพจบแดน น่าจะเก่งที่สุดในเรื่องแล้ว

ครึ่งแรกของเรื่องเป็นการเดินทางของกู่เจินกับแม่เลี้ยง น้องสาว และแฟน เพื่อตามหาลู่เจี้ยนที่พลัดหลงไป ช่วงนี้ทุกฝ่ายในเรื่องก็จะเดินเปะปะไปมา จนมาพบกันในวันนัดดวลของหวีเจ้า แห่งนครตะวันตก vs เยี่ยฟ่าน แห่งเกาะตะวันออก โดยกู่เจินกับเหยาฉิง โดนเสิ่นโจวซวีใช้วิชาปิดประสาทสัมผัส กุมไว้เป็นเชลยแลกเปลี่ยน

ช่วงกลางเป็น "ปาฎิหารย์" ของลู่เจี้ยน โดยสามารถทำลายจุดอ่อนของตัวเองจากพลังกัลป์ได้ เพราะความช่วยเหลือจากหนิงหนิง ซึ่งมี DNA ของหนิงปู้คง เจ้าแห่งกัลป์ ทั้งสองคนซึ่งเป็นทาสแห่งกัลป์ทั้งคู่ได้ใช้วิชากัลป์หมุนวน ทำลายความเป็นทาสแห่งกัลป์ได้สำเร็จ นอกจากนี้ลู่เจี้ยนยังได้วิชา "ลักษณะดั้งเดิม" ของปรมาจารย์ทั้ง 6 แห่งสำนักวชิระมาด้วย กลายเป็นสุดยอดฝีมือแห่งยุค

ช่วงท้าย ในการนัดดวลแบบมินิของนครตะวันตก vs เกาะตะวันออก เกิดการปะทะ 2 คู่สำคัญ

เซียนปี้ + หวีเจ้า + จั่วเฟยซิง แท็กทีมสามสู้ กู่เสินทง ทำอะไรไม่ได้สักแอะ แค่ไม่แพ้ก็แย่แล้ว
นัยน์ตาสมุทรเยี่ยฟ่าน vs หลวงจีนเลอะเทอะ ที่ออกมารับฝ่ามือแทนหลวงจีนคนอื่นๆ ที่ถูกสกัดจุดไว้

หลวงจีนเลอะเทอะสละชีวิตตัวเองเพื่อชี้ทางสว่างให้กับหลวงจีนอื่นๆ โดนเยี่ยฟ่านฟาดตายไป ระหว่างที่เยี่ยฟ่านกำลังจะฆ่าหลวงจีนอื่นๆ พระเอกอย่างลู่เจี้ยนก็กระโดดมาขวางไว้ ใช้พลังที่ได้มาใหม่ปราบเยี่ยฟ่าน ตี้ซี ซือเมี่ยวเมี่ยว ของเกาะตะวันออกลงได้สามคน

หลังจากนั้นเป็นศึกระหว่างพระเอก กับ ยอดฝีมือของเรื่อง ลู่เจี้ยน vs กู่เสินทง โดยลู่เจี้ยนใช้วิชาลักษณะดั้งเดิมของสำนักวชิระ สู้ศึกกับวิชาเทพของเกาะตะวันออก (ซึ่งกู่เสินทงได้มา เพราะว่าในอดีตถูกเคี่ยวกรำโดยศัตรูอย่างว่านฉุยกัง) ลู่เจี้ยนสู้ได้สูสี แต่ปรากฎว่าธาตุไฟแตก กู่เจินเลยเสียสละตัวเอง ขอให้กู่เสินทงช่วยลู่เจี้ยน เพื่อแลกกับการยอมรับโทษตาย

ท้ายเล่ม ลู่เจี้ยนหายกลับมาเป็นปกติ และกู่เจินโดนกู่เสินทงฟาดตาย (เอาดื้อๆ) ทุกฝ่ายแยกย้าย จบศึกย่อยครั้งนี้ รอไปตัดสินกันในศึกใหญ่ครั้งต่อไป

คำถามที่ทุกคนสงสัย กู่เจินตายจริงหรือ? อันนี้เชิญทุกท่านแลกเปลี่ยนความเห็นครับ

ปาฏิหารย์แห่งผู้กล้า เล่ม 4

2010-05-14T20:39:00.004+07:00

สปอยล์สั้นๆ เล่มนี้ตั้งชื่อได้ว่า "ชิงรักหักสวาท" สองพระเอก แต่ละคนมีสาวมาติดเพียบทั้งคู่

กู่เจิน

ซือเมี่ยวเมี่ยว ยอดฝีมืออันดับห้าของเกาะตะวันออก - ชอบกู่เจินแต่ต้องทำหน้าที่ กู่เจินก็ชอบซือเมี่ยวเมี่ยว
กู่ผิงเอ๋อ น้องสาวต่างแม่ของกู่เจิน คนที่เคยมีคดีข่มขืน - ชอบกู่เจินซะงั้น และพยายามช่วยกู่เจินให้ปลอดภัย

ลู่เจี้ยน

เหยาฉิง ยังไงก็ชอบลู่เจี้ยน แม้จะไม่บอกก็ตาม
หนิงหนิง แอบรักลู่เจี้ยนข้างเดียว ตามสูตรพระเอกไม่มีทางรู้

นอกจากนี้ยังมี

การกลับมาของหนิงปู้คง และทาสแห่งกัลป์ภาคสรรพสัตว์
ลู่เจี้ยนเรียนท่าฝีมือครบ 32 ท่า และเฉลยความเป็นมาของสำนักวชิระทรงพลัง
กู่เสิ่นทง พ่อของกู่เจิน ออกมาแล้ว

แต่ที่เจ๋งสุดคือ สงครามสัตว์เทพ ระหว่างแมววิเศษกับงูยักษ์ ตื่นตาตื่นใจมาก ยังกะ harry potter

จำตัวละครไม่ได้? อ่านทำเนียบยอดฝีมือ ใน ปาฏิหารย์ผู้กล้า

วีรกรรมผู้กล้า

2010-04-24T20:52:00.004+07:00

ต้นฉบับจาก Blog ของผมเอง
ผมว่างเว้นจากการอ่านนิยายจีนกำลังภายในไปนาน ช่วงสัปดาห์หนังสือที่ผ่านมาเลยฝากเพื่อนซื้อซีรียส์มหากาพย์ฯทั้งชุดมาเลย ได้แก่ 2 ภาคแรก + 2 เล่มแรกของภาค 3 ผมอ่าน 2 ภาคแรกรวดเดียวจบเลย ไม่ได้อ่านนิยายจีนชุดยาวรวดเดียวแบบนี้มานานแล้ว ถือได้ว่าเฟิ่งเกอร้ายกาจ สมคำร่ำลือจริงๆ
ส่วนตัวแล้วรู้สึกว่าภาค 2 มีความคล้ายคลึงกับมังกรหยกภาค 2 อยู่หลายอย่าง เช่น

ตัวเอกทำอะไรนอกรีต เป็นตัวประหลาดในสายตาชาวบ้าน
เนื้อเรื่องแบ่งเป็นหลายช่วงอายุ ช่วงเด็ก ช่วงวัยรุ่น ช่วงวัยเกือบกลางคน จริงๆช่วงวัยรุ่นนี่มีช่วงย่อยๆอีก
พระเอก ต้องแยกจากนางเอกช่วงวัยรุ่นด้วยสาเหตุพิสดารบางประการ (มังกรหยก - ตกหน้าผา, ภูผา - ติสต์แตก..... เอ้ย โดนสังคมประนาม ไม่กล้าอยู่ต่อ) สุดท้ายกลับมาอยู่ด้วยกันได้ก็ช่วงท้าย แบบว่าเริ่มแก่แล้ว
พระเอกฉลาดมาก ฝึกวิชาสารพัดสารเพเยอะแยะไปหมด สุดท้ายคิดวิชาของตัวเอง
จบ เรื่องด้วยฉากสงคราม (มังกรหยก - สงครามมองโกลและซ้องใต้, ภูผา - มองโกลบุกวังความลับฟ้า) ต่างกันตรงที่มังกรหยกโศกมาตลอดสุดท้ายก็ Happy แต่ภูผานี่โศกยันหน้าสุดท้ายเลย
พระเอกสุดท้ายใช้ดาบวิเศษ ออกแนวมืดๆทมึนๆ คล้ายๆเอี้ยก้วยที่ใช้กระบี่เหล็กดำ (คล้ายไหม?)
มี 3 ภาคเหมือนมังกรหยกซะด้วย (หรือจะมีภาคที่ 4? )
สนุกเหมือนกัน :)

เรื่องย่อต่างๆคงหาอ่านได้จากที่นี่ แต่สรุปสิ่งที่ผมได้จากการอ่านทั้ง 2 ภาคคือ

ปฐม บทฯ - เป็นนิยายจีนอ่านเพลินๆ สนุกๆ ไม่หวือหวามาก เนื้อเรื่องปูพื้นการประยุกต์คณิตศาสตร์มาใช้กับวิทยายุทธิ์นิดหน่อย ปรัชญาที่แฝงอยู่คงเป็นเรื่องของการไม่จองเวร ความโหดร้ายของศึกสงคราม
วีรกรรมฯ - เนื้อเรื่องสอดแทรกปรัชญาเกี่ยวกับความสมดุลย์ ธรรมชาติ ตลอดเรื่องนำเสนอความไม่สมบูรณ์พร้อมของสิ่งใดๆในโลก ในขณะที่เหลียงเซียวผู้ชาญฉลาดก็พยายามแสวงหาความสมบูรณ์พร้อม (การแก้แค้นให้สำเร็จ การแก้โจทย์เลขให้ครบ การไม่มีสงคราม การไม่มีอุทกภัย ฯลฯ) จนสุดท้ายก็คิดว่าได้ว่าดุลยภาพคือสิ่งที่สมบูรณ์ที่สุด (ทางสายกลาง???) คิดว่าตอนจบ แทนที่จะให้เหลียงเซียวสู้ตรงๆกับกงหยางหวี่สุดยอดฝีมือซึ่งน่าจะเก่งพอๆกัน กับพระเอก กลับวางเรื่องให้สู้กับคู่เพลงกระบี่ไท่อีแยกประกายของกงหยางหวี่กับ ฮัวอู๋ซือ (ดูไป 2 รุม 1 โกงสิ้นดี) ดูไปคงต้องการสื่อว่าแม้สิ่งใดในโลกไม่สมบูรณ์พร้อม แต่ก็สามารถชดเชยกันเองเพื่อให้สมบูรณ์พร้อมได้

ตลอดเรื่องมี การใช้การอุปมาอุปไมยเทียบกับวัตถุ สิ่งของ เรื่องราวอยู่ตลอดเวลา ซึ่งผมคิดว่าเฟิ่งเกอทำได้ดีมาก มีวัตถุติดตาหลายอย่าง เช่น นกไม้ แมงเม่าบินเข้ากองไฟ อ่านแล้วเรียกน้ำตาได้พอประมาณทีเดียว

มหากาพย์ภูผามหานที ปาฏิหารย์ผู้กล้า เล่ม 3

2010-04-24T20:32:00.002+07:00

ลู่เจี้ยนไปพบกับเสิ่นโจวซวี ได้ประลองกับเสิ่นซิ่ว แต่สุดท้าย ซางชิงอิ่งมาห้ามทัพไว้ทัน ซางชิงอิ่งลอบพาลู่เจี้ยนออกจากจวนไป
ลู่เจี้ยนไปพบกับเสิ่นซิ่ว ขายข้อมูลแลกเปลี่ยนกับ เฉินจื่อตาน ลูกน้องโจรสลัดฉีไห่ แต่พลาดโดนศพปีศาจ หวนจงเชวี่ย ทำร้าย
เสิ่นโจวซวีมาช่วยลู่เจี้ยนเอาไว้ แต่แผนล้อมจับสลัดผิดพลาดเพราะโจรสลัดพบตัวลู่เจี้ยนเลยหนีไปก่อน ระหว่างทางพบเหตุคนตาย เสิ่นโจวซวีเลยบอกว่าต้นตออยู่ที่เหลาสุราแห่งหนึ่ง
ที่เหลาสุรา กลายเป็นการเผชิญหน้าของ ยอดฝีมือเกาะตะวันออก ประกอบด้วย คันฉายเต่าอิ๋งว่านเฉิน ก้างปลาฉลามหมิงอี้ และซือเมี่ยวเมี่ยว ฝ่ายนครตะวันตกคือหมวดหมู่ฟ้า เสิ่นโจวซวี กับ เทพอสนี หวีเจ้า รวมถึงกู่เจินที่นั่งกินเหล้าถูกคอกับหวีเจ้า สุดท้าย ทั้งสองฝ่ายนัดประลอง "การชุมนุมถกวิถีลบล้างเทพ" กันที่เกาะเต่าศักดิ์สิทธิ์ วันที่เก้าเดือนเก้า
ฝ่ายเกาะตะวันออกแยกย้ายจากไป กู่เจินเปิดตัวกับฝ่ายตะวันตกว่า เขาคือลูกชายของประมุขเกาะ กู่เสินทง ฝ่ายเสิ่นโจวซวีที่ไปแย่งเมีย (แม่ของกู่เจิน) มาจากพ่อกู่เจิน ถึงกับซีด แล้วก็จากไป
กู่เจิน ลู่เจี้ยน มากับหวีเจ้า สักพัก เซียนปี้ สาวงามผมเขียวที่เคยออกมาในเล่มแรก พายเรือตามมา ปรากฎว่าเป็นแฟนของหวีเจ้า แต่มีปัญหารักสามเส้ากับเทพบุตรลม จั่วเฟยซิงด้วย
เหยาฉิง กิ๊กเก่าของลู่เจี้ยน ที่ถูกเซียนปี้ช่วยไว้ เข้าสังกัดฝ่ายดิน และทรยศขโมยตำราหนีไป แม่ของเซียนปี้เลยให้สัญญากับจั่วเฟยซิงว่า ถ้าจับได้จะอนุญาตให้แต่งงานกับเซียนปี้ ฝ่ายเทพบุตรลมจับเหยาฉิงได้แล้ว เลยส่งสารมายังเซียนปี้
กู่เจิน ออกอุบายให้ฉกตัวเหยาฉิง เพื่อให้เซียนปี้กับจั่วเฟยซิงไม่ต้องแต่งงานกัน ทั้งสี่คนเดินทางไปพบกับจั่วเฟยซิง
หวีเจ้าปะทะกับจั่วเฟยซิง ที่เหลือไปช่วยเหยาฉิงมาได้ (สรุปว่า โฉวหนูเอ๋อ คือ เหยาฉิงปลอมมานั่นเอง) แต่สุดท้ายเหยาฉิงใช้วิชาหนามดินจับเซียนปี้เป็นตัวประกัน แลกกับการที่ฝ่ายนครตะวันตกไม่จับตัวนางเป็นเวลา 7 วัน
เหยาฉิง เสิ่นซิ่ว กู่เจิน ลู่เจี้ยน เดินทางกลับมาที่บ้านของโจรสลัด ค้นพบอุโมงค์ลับในบ่อน้ำ ลงไปพบกับโจรสลัดกลุ่มฉีไห่ กู่เจินใช้เล่ห์คร่ากุมฉีไห่มาได้ แต่ภายหลังพลาด มีคนลอบฆ่าฉีไห่ตาย เหยาฉิงกับเสิ่นซิ่วแยกตัวออกไป
โจรสลัดกลุ่มอวนจื้อบุกเข้าเมือง กู่เจินกับลู่เจี้ยนปลอมตัวเป็นทหารไปเข้าร่วม ลู่เจี้ยนเข้าสู้รบกับฝ่ายญี่ปุ่นเคียงบ่าเคียงไหล่กับฝ่ายทาสแห่งกัลป์ ส่วนกู่เจินช่วยเหลือเสิ่นโจวซวีโดยบังเอิญ และกระตุ้นให้ฝ่ายหมิง เรียกใช้บริการของแม่ทัพชีจี้กวง
ฝ่ายหมิงได้รับชัยชนะ กู่เจินกับลู่เจี้ยน ออกตามหาโจรสลัดอวงจื้อที่หายตัวไป โดยมีเหยาฉิงเข้าร่วมด้วย โดยได้ข้อมูลว่าไปที่เขตฮุยโจว

ทำเนียบยอดฝีมือใน ปาฏิหารย์ผู้กล้า

2010-04-24T19:52:00.009+07:00

ฝ่ายเกาะตะวันออก

ประมุขเกาะ - กู่เสินทง (เสียชีวิตเล่ม 6)
ภรรยาคนก่อน - ซางชิงอิ่ง (ปัจจุบันเป็นภรรยาของ เสิ่นโจวซวี แห่งหมวดหมู่ฟ้า)
ลูกชายประมุขเกาะ - กู่เจิน
ภรรยาคนปัจจุบัน - ไป่เซียงเหยา (เสียชีวิต เล่ม 6)
ลูกสาว - กู่ผิงเอ๋อ (เล่ม 4) เกิดกับสามีคนก่อนของไป่เซียงเหยา

ห้ายอดฝีมือแห่งเกาะตะวันออก

นัยน์ตาสมุทร เยี่ยฟ่าน (เป็นลูกชายของประมุขเกาะคนก่อน) ใช้ธีมสีม่วง
พญามังกรเก้าแปลง ตี้ซีจี - ธีมสีทอง (เป็นกบฎของฝ่ายเกาะตะวันออก)
คันฉายเต่า อิ๋งว่านเฉิน
ก้างปลาฉลาม หมิงอี้
ปลาหลีฮื้อเงิน ซือเมี่ยวเมี่ยว - เป็นคนรักของกู่เจิน

เกาะเรือนจำ (ทรยศไปเข้าร่วมกับหนิงปู้คง)

ประมุข: ซาเทียนหวน (พี่ชายของซาเทียนเหอ ผู้นำหมู่หนองบึง)
ทาสแห่งกัลป์ 4 คน
ทารกแรกเกิด
กิ้งก่าหิน
มุสิกวิเศษ
ปูประหลาด

ฝ่ายนครตะวันตก

เจ้านคร - ว่านกุยฉัง (เสียชีวิตแล้ว) - อดีตยอดฝีมืออันดับ 1 เป็นคู่แค้นกับกู่เสินทง ในอดีตเคยกบฎเจ้านครคนก่อนที่เป็นฝ่ายนิยมสันติ พอกบฎสำเร็จก็ยกทัพไปปราบเกาะตะวันออก 3 ครั้ง
ในเล่ม 6 ได้เฉลว่า ว่ายฉุยกัง ยังไม่ตาย และมีศักดิ์เป็นอาจารย์ด้านการค้าของกู่เจินด้วย

แปดหมวดหมู่แห่งนครตะวันตก

ฟ้า

เสิ่นโจวซวี (เสียชีวิต เล่ม 6)
- เมีย: ซางชิงอิ่ง (เป็นภรรยาของเสิ่นโจวซวีก่อน ภายหลังพลัดพรากกัน เลยไปอยู่กับกู่เสินทง แล้วกลับมาอยู่กับเสิ่นโจวซวีอีกครั้ง)
- ลูก: เสิ่นซิ่ว (เล่ม 6 เฉลยว่าเป็นลูกเลี้ยง)
- ลูกที่แท้จริง: ลู่เจี้ยน
ทาสแห่งกัลป์ 6 คน
- ลิ้มชิมรส ฉินจือเว่ย
- สดับฟัง เซวียเอ่อ
- ไม่ลืมท่องจำ ม่ออี่
- ดวงตานิล หนิงหนิง (หนิงเอ๋อ)
- จมูกภูต ซูเวิ่นเซียง (เล่ม 4)
- เท้าเหลือประมาณ เอี้ยนเว่ยกุย

ดิน

พระมารดรดิน - เวินไต้
เซียนไท่หนู (ทาสไพศาล) สามีและทาสของเวินไต้
เซียนปี้ สาวต่างชาติชุดแดงผมเขียว ลูกสาวของพระมารดรดิน เป็นทาสแห่งกัลป์ครึ่งหนึ่ง
เหยาฉิง (ปลอมตัวในชื่อ - โฉวหนูเอ๋อ)

หนองบึง

ซาเทียนเหอ (น้องชายของ ซาเทียนหวน) ถูกเอ่ยชื่อถึงในเล่ม 4 แต่ยังไม่ปรากฎตัว (ปรากฎตัวเล่ม 6)

ภูเขา

ขุนพลศิลา ชุยเยี่ย (เล่ม 6)

น้ำ

อินจิ่วฉง (เล่ม 1)

ลม

เทพบุตรลมจั่วเฟยชิง (ปรากฎตัวเล่ม 2) เป็นลูกชายของเจ้านครคนก่อน

ไฟ

หนิงปู้คง (เจ้าแห่งกัลป์ของลู่เจี้ยน ปรากฎตัวเล่ม 1)
เวี่ยฟางหนิง - ศิษย์น้องและภรรยาของหนิงปู้คง แม่ของหนิงหนิง (เสียชีวิตในอดีต)
คาราสุ ซาเอมง - ลูกซามูไร คู่ปรับของลู่เจี้ยน กลายเป็นลูกน้องของหนิงปู้คง

อสนี

เทพอสนีหวีเจ้า (เล่ม 3)

สี่โจรสลัดญี่ปุ่น (ปลอม)

อวงจื้อ พี่ใหญ่ (เสียชีวิตเล่ม 4)
- สามมารร้ายประตูมังกร จินโกวเหลียน (ดาบเคียว) ถงกัวชุย (ค้อนทองเหลือง) ฝานอี้เชียน (ทวน)
ฉีไห่
- ลูกน้อง เฉินจื่อตาน, ศพปีศาจหวนจงเชวี่ย
เฉินตง
หม่าเยี่ย

สำนักวชิระ

สืบทอดกันมาตั้งแต่สมัยของวีรกรรมผู้กล้า นับรุ่นดังนี้

ปฐมาจารย์จิ่วหยู่
พระโพธิสัตว์ฮัวเซิง
พระธุดงค์มหรรณพ
ผู้วิเศษทุกขัง
มหาสมณะว่างเปล่า
หลวงจีนมัตสยะ หวีฮ่อเสียง
ปู้เหนิง (ศิษย์ทรยศของหวีฮ่อเสียง) ลู่เจี้ยน (ไม่ยอมรับตำแหน่ง)

อื่นๆ: ฮุนฮ่อเสียง (หลวงจีนเลอะเทอะ) เล่ม 4

มหากาพย์ภูผามหานที ปาฏิหารย์ผู้กล้า เล่ม 2

2010-04-24T19:29:00.004+07:00

เปิดเล่มด้วย หลวงจีนหวีฮ่อเสียง นิพพานหนีไปดื้อๆ ปล่อยพระเอกให้สู้กับนินจาเพียงลำพัง
ลู่เจี้ยน มาเจอกับกลุ่มพ่อค้าจีน ที่มาซื้อปืนไฟจากญี่ปุ่น เอาไปสู้กับจีนกันเอง
เอาไปเอามา พ่อค้ากลับเป็นฝ่ายนครตะวันตก แล้วดันไม่รอบคอบ เลยมาเจอ พญามังกรเก้าแปลง ตี้ซีจี หนึ่งในห้ายอดฝีมือของเกาะตะวันออกซะงั้น
หนีกลับมายังจีนได้ แต่ยังไม่ถึงแผ่นดิน โดนเอาไปขังคุกของฝ่ายเกาะตะวันออก
ลู่เจี้ยนชีวิตพลิกผัน โผล่มาในคุกใต้ดิน พบกับ กู่เจิน นักโทษที่ถูกขังไว้ในคุกชั้นใต้ดินล่างสุด ลู่เจี้ยนช่วยกู่เจินออกมาได้
กู่เจินเป็นคุณชายของเกาะตะวันออกซะงั้น สำแดงเดชเจ้าปัญญา ขโมยเรือพาลู่เจี้ยนหนีไปยังแผ่นดินจีนได้สำเร็จ ทั้งสองคนกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน
แต่ไม่ทันไรก็เจอกับ อิ๋งว่านเฉิน คันฉายเต่า หนึ่งในห้ายอดฝีมือ ตามมาทัน อิ๋งว่านเฉินแฉคดีเก่าก่อนของกู่เจิน ทำให้ลู่เจี้ยนอกหัก รับไม่ได้ วิ่งหนี แยกทางจากกู่เจินไป
ลู่เจี้ยนเลยต้องเดินทางลำพัง ระหว่างทางไปช่วย ชีจี้กวง แม่ทัพหมิงที่แพ้กับโจรสลัดญี่ปุ่นเอาไว้ได้ เลยสาบานเป็นพี่น้องกัน ทั้งสองคนเดินทางไปนานกิง เพราะชี้จี้กวงต้องไปรับโทษที่สู้แพ้
ระหว่างทางเจอ บัณฑิตชุดเขียวที่ไม่มีเท้า ตัวละครสำคัญอีกตัว
ชีจี้กวงไปถึงนานกิง รับโทษ ลู่เจี้ยนกลับมาพบกับกู่เจินอีกครั้งที่หอนางโลมชื่อ หอประมวลเมฆ เจอกับข้ารับใช้หญิงอัปลักษณ์ชื่อ โฉวหนูเอ๋อ กู่เจินพบว่าเป็นการปลอมแปลงตัวตน แต่ลู่เจี้ยนไม่รู้
ทั้งสามคนโดน เทพบุตรลมจั่วเฟยซิง หนึ่งในผู้นำแปดหมวดหมู่ของนครตะวันตก มาตามล่า กู่เจินถูก ปลาหลีฮื้อเงิน ซือเมี่ยวเมี่ยว ยอดฝีมืออันดับห้าของเกาะตะวันออก อดีตกิ๊กเก่าช่วยเอาไว้ ส่วนฝ่ายลู่เจี้ยนพลัดหลงไป โดยมีโฉวหนูเอ๋อคอยช่วย
ลู่เจี้ยนกับโฉวหนูเอ๋อ ปลอมตัวเป็นคนแก่ไปช่วย ชีจี้กวง ระหว่างทางพบกับคุณชายเสิ่นซิ่ว ซึ่งต่อหน้าแม่เป็นคนดี แต่ลับหลังแม่เป็นคนกลิ้งกลอก
ทั้งสามคนจะไปช่วยชีจี้กวง แต่ตกหลุมพรางของพ่อครัวทอดปลา ลิ้มชิมรส ฉินจือเว่ย ซึ่งเป็นหนึ่งในทาสแห่งกัลป์ของผู้นำฝ่ายลม เสิ่นโจวซวี (บัณฑิตชุดเขียวเท้าด้วนนั่นเอง) แต่สุดท้ายหนีเข้ามาในจวนของแม่ทัพใหญ่ หูจงเสี้ยน ที่เสิ่นโจวซวีทำงานให้ได้สำเร็จ
เสิ่นโจวซวี รู้ว่าพวกพระเอกหลุดเข้ามา เลยให้ลูกน้องไปจับกุม ทั้งสามคนแยกจากกัน ลู่เจี้ยนแยกทางกับโฉวหนูเอ๋อ ตอนจบเล่ม 2

สรุปว่า กู่เจิน เป็นตัวเอกที่แปลกใหม่ในวงการ เล่ห์กลเพียบ สนุกมาก

ภาพงานเปิดตัว ปาฎิหารย์ผู้กล้า ในงานหนังสือ

2010-03-28T20:40:00.003+07:00

ขอบคุณคุณ @sugree ที่ถ่ายภาพให้ครับ ภาพทั้งหมดดูได้จาก Flickr

ข้อมูลวันนี้

วีรกรรมผู้กล้า ทำละครแล้ว หลิวอี้เฟย รับบทฮัวเสี่ยวซวง
ท่าน น. บอกว่า สวยเกินไป ไม่ค่อยอมโรค
คนค้นพบ ภูผามหานที คือคุณก่อศักดิ์ (เพื่อนคนจีนแนะนำมา) แต่เป็นภาค "มหานที" ท่าน น. เลยไปสืบทราบว่ามีภาค "ภูผา" ดังอยู่ก่อนแล้ว

เปิดตัวหนังสือนวนิยายจีนกำลังภายใน เรื่อง มหากาพย์ภูผามหานที ภาค 2

2010-03-27T16:37:00.002+07:00

จากเว็บไซต์ของ SMM ครับ

บริษัท สยามอินเตอร์มัลติมีเดีย จำกัด (มหาชน) SMM เจ้าของลิขสิทธ์ในการจัดพิมพ์ และจัดจำหน่ายหนังสือ นวนิยายจีนที่ถูกต้องตามกฎหมายแต่เพียงผู้เดียวในประเทศไทย กำหนด จัดงานเปิดตัวหนังสือนวนิยายจีนกำลังภายในเรื่อง “มหากาพย์ภูผามหานที ภาค 2 ตอน ปาฏิหาริย์แห่งผู้กล้า ( 8 เล่มจบ )” สืบต่อจากมหากาพย์ภูผามหานที ตอน วีรกรรมผู้กล้า ประพันธ์โดย เฟิ่งเกอ นักเขียนหนุ่มจากจีนแผ่นดินใหญ่ แปลโดย น.นพรัตน์ จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ สยามอินเตอร์บุ๊คส์

กำหนด การในงาน ดังนี้

13.00 - 13.10 น. พิธีกรกล่าวต้อนรับแขกผู้มีเกียรติและสื่อมวลชนที่มาร่วมงาน

13.10 - 13.45 น. พิธีกรกล่าวเชิญ ผู้ร่วมเสวนาขึ้นบนเวที ร่วมสนทนาในรูปแบบยอวาที เกี่ยวกับเนื้อหา , ตัวละคร , ความสนุกที่ผู้อ่านจะได้รับจากหนังสือชุดมหากาพย์ภูผามหานที ทั้ง 2 ภาค โดยมีผู้ร่วมเสวนา

คุณ น. นพรัตน์ นักแปลนวนิยายจีนชื่อดัง ผู้แปล “ มหากาพย์ภูผามหานที ”
และแฟนพันธุ์แท้หนังสือนิยายจีนชุด “ มหากาพย์ภูผามหานที ” 4 ท่าน

คุณทรงยศ พงศ์โรจน์เผ่า Log in ชื่อดังจากห้องกำลังภายในจากเว็บไซต์ pantip.com
คุณกัมพล วัฒนสาธิตอาภา Log in ชื่อดังจากห้องกำลังภายในจากเว็บไซต์ pantip.co
คุณเจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์ ผู้เขียนหนังสือเรื่อง “จอมคนในจอมคนแผ่นดินเดือด หมื่นวิถีสู่ราชันย์ ” / นักการตลาดดาวรุ่ง
คุณอิสริยะ ไพรีพ่ายฤทธิ ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ บู๊ลิ้ม บล็อกเกอร์ ที่นักอ่านนิยายจีนกำลัง ภายในรู้จักกันดี

13.45 - 14.00 น. พิธีกรกล่าวเรียนเชิญ คุณวิฑูร นิรันตราย รองประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัทสยาม อินเตอร์มัลติมีเดีย จำกัด ( มหาชน ) ขึ้นมอบช่อดอกไม้ให้แก่ผู้ร่วมเสวนา และถ่ายภาพร่วมกัน เป็นที่ระลึก ทางบริษัทฯ จึงใคร่ขอเรียนเชิญท่านร่วมงานเพื่อเป็นเกียรติ ตามวัน เวลาและสถานที่ดังกล่าว

ปาฏิหารย์ผู้กล้า เล่ม 1

2010-03-26T22:59:00.001+07:00

Spoil นะครับ

เปิดเรื่องใช้ได้เลยนะ อ่านแล้วเหมือนหนังซอมบี้ คิดว่า Bio Hazard มาเอง จริงๆ น่าจะเขียนฉากซอมบี้ให้อลังกว่านี้อีกนิด จะเป็นฉากเปิดเรื่องที่ประทับใจอีกอัน "คดีฆาตกรรมหมู่ซอมบี้ตระกูลเหยา"
เหมือนว่า ระดับของเคล็ดวิชาในภาคนี้ โดยเฉลี่ยแล้วทุกตัวจะเก่งกว่าภาคก่อนหลายเท่า
ไอเดียที่แปลกใหม่มากคือ พระเอกมี sidekick เป็นแมวพลังจิต อ่านแล้วรู้สึกเหมือนการ์ตูนฝรั่งที่ตัวเอกต้องมี sidekick คอยช่วยเหลือ เท่าที่อ่านมายังนึกไม่ออกว่า ตัวตนที่แท้ของคุณแมวจะเป็นยังไง หวังว่าคงไม่ใช่ exsheed ข้ามมิติมา!
เสริมความรู้ประวัติศาสตร์ด้วย โอดะ โนบุนากะ! มันคือนิยายกำลังภายในที่มีโนบุนากะ
อ่านนิยายของเฟิ่งเกอแล้ว เซ็งตรงที่ความรักไม่ค่อยประสบผล รอบนี้สงสารคุณน้องโออิชิ กลัวจะซ้ำรอยสาวๆ ในภาคก่อน
ผมชอบ มหากาพย์ อยู่แล้ว ค่อนข้างประทับใจการโยงเรื่องจากภาคก่อน มายังภาคนี้ในรูปแบบของนิทาน
ว่าแต่ตำนานของเหลียงเซียว มันเหมือนวันพีซจริงๆ ด้วย หวังว่าสุดท้ายแล้ว อาวุธนั้นจะไม่ชื่อว่า "พูลตัน"
@sugree บอกกับผมว่า "เหมือนฉีจื่อหลิงมีความสามารถของหานป๋อ มีเพื่อนเป็นอุ้ยเสี่ยวป้อ" ผมอ่านแล้วนึกถึงก๊วยเจ๋งมากกว่า แต่อย่างอื่นเห็นด้วย

เล่มแรกสนุกมากมาย

ภูผามหานที ภาคปาฏิหารย์แห่งผู้กล้า 1

2010-03-25T12:07:00.002+07:00

สนุกมาก เนื้อหาอัดแน่นจนไม่อยากสปอย เอาเป็นว่าทิ้งไว้ 1 ประโยค

เหลียงเซียวสร้าง One Piece แล้วเอาไปซ่อนกลางทะเล

เนื้อเรื่องน่าสนใจ และวิชากำลังภายในก็แปลกใหม่

นัสซูลาติน

2010-02-14T22:47:00.002+07:00

เผอิญไปค้นข้อมูลใน Wikipedia เลยเอามาแปะฝากทุกท่านครับ

ใน "มหากาพย์ภูผามหานที" อาจารย์ของลังหยา ยอดนักคณิตศาสตร์ชาวเปอร์เซียที่ไม่ได้ออกมาในเรื่อง (ตายเสียก่อน) ผมเข้าใจว่าในฉบับภาษาไทยเรียก "นัสซูลาติน" (ถ้าผิดแก้ด้วย ไม่มีหนังสืออยู่กับมือ) ส่วนตัวจริงชื่อ Nasir al-Din al-Tusi

รายละเอียดอ่านกันตามลิงก์ได้เลย

มหากาพย์ภูผามหานที ภาควีรกรรมผู้กล้า เล่ม 8

2010-02-13T15:46:00.003+07:00

ในที่สุดก็มาถึงเล่มจบเสียที ขอแบ่งเรื่องเป็นช่วงๆ ตามเคย

ช่วงแรก

เหลียงเซียวไปผจญภัยในภูเขาคุนลุ้น ต่อจากเล่ม 7 พอไล่มองโกลไปได้ก็โล่งอกไปพักนึง เผ่าจิงเจี๋ยเลยเดินทางไปหลบในหุบเขากระบี่ (ผมอ่านแล้วนึกถึง avatar เลย จริงๆ นะ) เพื่อซ่อนตัว ฟงเหลียน ลูกสาวหัวหน้าเผ่ามาแสดงตัวชัดเจนว่าชอบพระเอก พระเอกกลัวความขัดแย้งเลยหนีไปปีนเขา ปรากฎว่าปู่ของฟงเหลียนเดินทางตามไป แล้วแสดงตัวว่าเป็นอดีตมือตีกระบี่ให้กับกงหยางหวี่ และจะสร้างกระบี่เทพเล่มใหม่ให้เหลียงเซียว แต่สุดท้ายพี่แกติสต์ เดินทางไปตะวันตกต่อ

ช่วงสอง

เหลียงเซียวเดินทางมาถึงเปอร์เซีย มาเจอกับลังหยาตามที่นัดเอาไว้ ปรากฎว่าอาจารย์ดันตายไปแล้ว เหลียงเซียวเลยไปทดสอบโจทย์เลขเพื่อรับสืบทอดมรดก ใช้เวลา 3 ปีก็ศึกษาจนหมด จากนั้นก็ติสต์อีก หนีลังหยาไปเฉยๆ เดินทางไปตะวันตกอีก

ช่วงสาม

เจ็ดปีที่หายไป เหลียงเซียวมาเที่ยวอียิปต์ อิตาลี กรีซ ฝึกวิชาแบบชาวตะวันตกแก้เบื่อ

ช่วงสี่

เหลียงเซียวเดินทางกลับมายังจงหยวนด้วยเส้นทางสายไหม ระหว่างที่มาอยู่แถวๆ เขาเทียนซาน ก็มาเจอความขัดแย้งระหว่างเจ้าสุนัขป่า กับสิบสองปักษาเทียนซาน ซึ่งเป็นเจ้าถิ่นแถวนั้น ปรากฎว่า มาพบกับ ฟงเหลียน โดยบังเอิญ ฟงเหลียนบอกว่าปู่กับพ่อเอาชีวิตแลก สร้างกระบี่ขึ้นมาให้ เลยเป็นภาระกิจของเธอที่ต้องตามหาเหลียงเซียวเพื่อมอบกระบี่

จากนั้นเหลียงเซียวต่อสู้กับเจ้าสุนัขป่า ความจริงเปิดเผยว่าหัวหน้าของสิบสองปักษาคือหลิวอิงอิง คนรักเก่า เหลียงเซียวใช้กระบี่เอาชนะเจ้าสุนัขป่าได้ หลิวอิงอิงบังคับให้เหลียงเซียวรับฟงเหลียนเป็นศิษย์ จะได้ไม่มีความสัมพันธ์ชู้สาวกัน แต่สุดท้าย เหลียงเซียวเลือกเดินทางไปตะวันออก เพื่อไปตามหาฮัวเสี่ยงซวง นางเอกตัวจริง และไม่เจอหลิวอิงอิงอีกตลอดไป

ช่วงห้า

เหลียงเซียวเดินทางเข้าภาคกลาง เข้าเมืองไคฟง มาเจอกับฮัวจิ้งเหยียน น้องชายคนเล็กของเสี่ยวซวง จึงจับเป็นตัวประกันเพื่อเรียกร้องให้ตระกูลฮัวปลดปล่อยเสี่ยวซวงคืนมา ระหว่างนั้น ฉินป๋อฝู กับ ซื่อเทียนฟง มาช่วย สุดท้ายเหลียงเซียวท้าให้ซื่อเทียนฟงวิ่งแข่งกันไปที่วังความลับฟ้าแทน

กลางทาง เหลียงเซียวเจอกับ หมิงซันซิว สหายเก่า และรู้จากหมิงซันซิวว่า ฮัวเสี่ยวซวงตายแล้ว เหลียงเซียวเลยอัดอั้น วิ่งหนีไปแบบมั่วหนทางเข้าไปในป่า สุดท้ายพอสงบก็ได้วิชาแห่งสมดุลมาเป็นวิชาใหม่ แต่พอออกมาจากป่าพบว่า ฟงเหลียน โดนวังความลับฟ้าจับไป เลยไปบุกวังความลับฟ้า

ช่วงหก

ที่วังความลับฟ้า กลับเป็นว่ามีคนหลายฝ่าย ทั้งฝ่ายวังความลับฟ้าเอง ฝ่ายเหลียงเซียว ฝ่ายนักบู๊ทั่วไปที่นำโดยหวินสู ฝ่ายซื่อเทียนฟง และนักพรตลามะเขี้ยวนาคา-หัวใจสิงห์ ที่ลอบเข้ามาป่วน

ลำดับการต่อสู้เป็นดังนี้

หวินสูปราบนักพรตลามะ ขับไล่หนีไป
หวินสู ดวลกระบี่กับเหลียงเซียว เหลียงเซียวชนะ
ฮัวมู่หยง+ฮัวชิงยวน ใช้กระบี่ไท่อีแยกประกาย วิชาสุดยอดของวังความลับฟ้า เหลียงเซียวชนะ
ฮัวอู๋ซือ+ฮิวชิงยวน ใช้กระบี่ไท่อีแยกประกาย เหลียงเซียวชนะ
กงหยางหวี่โผล่มาจากไหนไม่รู้ +ฮัวอู๋ซือ ใช้กระบี่ไท่อีแยกประกาย ประสานกันแบบสุดยอด ไล่ต้อนเหลียงเซียวเกือบแพ้

แต่ระหว่างที่สู้กันอยู่ มีเรือลำหนึ่งโดยสารเข้ามา ปรากฎว่าเป็น ฮัวเสี่ยวซวง+ฮัวเซิง+นักพรตหญิงเหลี่ยวฉิง/หยาเอ๋อ+จ้าวปิ่ง การต่อสู้เลยหยุดลง ทุกคนสงบศึก ครอบครัวฮัวเข้าไประลึกความหลังในวังความลับฟ้า ส่วนเหลียงเซียวถือดีไม่ยอมเข้าไป รออยู่ข้างนอก

ช่วงเจ็ด

วันถัดมา ฮัวเสี่ยวซวงมาหาเหลียงเซียว สวีทกันอยู่ครึ่งวันให้สมกับการรอคอยสิบปี ความซวยบังเกิดเพราะทัพมองโกลที่นำโดยองค์ชายทัวฮวน+หมิงกุยบุกมาวังความลับฟ้า ทุกคนรวมตัวกันสู้แต่สู้ไม่ไหว สุดท้ายเลยใช้ทางลับของวังหนีออกไป เหลียงเซียวอยู่รั้งท้ายให้ทุกคนรอด เลยหนีไม่ทัน แต่ระหว่างใกล้ตาย ปรากฎว่าเซียวเชียนเจี๋ย+5 สหายบุกมาช่วย (เพราะติดค้างบุญคุณกับฮัวเสี่ยวซวง) เซียวเชียนเจี๋ยสละชีพช่วยห้าสหายให้รอด แต่สุดท้ายเมื่อโดนทัพมองโกลล้อม เหลียงเซียว+5 สหาย ยอมแลกชีวิต

อวสาน

ห้าวิเศษจงเกียวบาดเจ็บสาหัส เหลียงเซียวไม่รอด ฝ่ายวังความลับฟ้าไปช่วยกลับมาได้ แต่ฮัวเสี่ยวซวงกลับจับความอบอุ่นสุดท้ายในร่างกายเหลียงเซียวได้ เลยพาเหลียงเซียวออกทะเลไปยังเกาะเต่าวิเศษเพื่อจะช่วยชีวิต

ตัดมาที่ฮัวเซิงกับหลวงจีนจิ่วหยูสนทนากัน ไม่รู้ว่าเหลียงเซียวเป็นตายร้ายดีอย่างไร สุดท้ายทั้งสองคนแยกทาง หลวงจีนจิ่วหยูไปตะวันออก ส่วนฮัวเซิงไปตะวันตก

ความเห็น

เล่มนี้เขียนดีมากครับ ขมวดปมจนจบ เดินเรื่องเร็วแต่เคลียร์ ชัดเจน

คุนหลุนอยู่ที่ใด?

2010-01-31T00:26:00.003+07:00

ต้นฉบับจาก isriya.com

ใน มหากาพย์ภูผามหานที ภาควีรกรรมผู้กล้า เล่ม 7 เหลียงเซียวเดินทางมาถึงภูเขาคุนหลุน (หรือคุนลุ้น) ซึ่งเป็นภูเขาชื่อเดียวกับชื่อเรื่อง ถ้าติดตามนิยายหรือหนังจีนมาบ้าง จะคุ้นกับชื่อคุนหลุนอยู่บ่อยๆ

ปัญหาคือคุนหลุนอยู่ตรงไหน?

ในนิยายบอกแค่ว่าเหลียงเซียวเดินทางขึ้นเหนือไปเรื่อยๆ ไม่มีพิกัดให้เห็นชัดเจน คนจีนเค้าคงเรียนกันหมดแล้วในชั้นประถม คนไทยอย่างเราก็ต้องหาข้อมูลเพิ่ม

ง่ายที่สุดคือเปิด Wikipedia โชคร้ายที่หน้าของคุนหลุนใน Wikipedia ไม่ค่อยละเอียดนัก แต่ข้อมูลที่มีบอกว่า มันอยู่ในมณฑลซินเจียง ซึ่งอยู่สุดขอบด้านตะวันตกเฉียงเหนือของจีน

อย่างไรก็ตาม คุนหลุนไม่ได้เป็นพรมแดนของจีนกับประเทศอื่นๆ ทางด้านนั้น แต่อยู่คั่นกลางระหว่างมณฑลซินเจียงกับทิเบต ซึ่งอยู่ด้านใต้ของซินเจียง

คนไทยนั้นรู้จักภูเขาอัลไต ที่อยู่ในมองโกเลียกันเสียมากกว่า (ต้องขอบคุณกรมพระยาดำรงราชานุภาพ) ถ้าให้เรียงลำดับภูมิประเทศบริเวณตะวันตกของจีน-เอเชียกลาง จากเหนือลงใต้ จะเป็นดังนี้

เทือกเขาอัลไต
เทือกเขาเทียนซาน (Tian Shan)
ทะเลทรายทาคลามาคาน (Taklamakan)
เทือกเขาคุนหลุน
ทีราบสูงทิเบต
เทือกเขาหิมาลัย

ภาพจาก Central Asia Travel

ภาพจาก Wikipedia

ภาพจาก Wikipedia ใส่ตัวหนังสือเพิ่มเล็กน้อย

ไหนๆ สนใจเรื่องภูเขาแล้ว เลยค้นต่อจนไปเจอกับแผนที่แสดงความสูงของประเทศจีน ดูแล้วเข้าใจง่ายดี คุนหลุนหลบอยู่หลังแผ่นที่เขียนว่า Tibetan Plateau

ภาพจาก Visibleholism

มหากาพย์ภูผามหานที ภาควีรกรรมผู้กล้า เล่ม 7

2010-01-29T12:06:00.004+07:00

เลียนแบบ @markpeak แบ่งเล่ม 7 เป็น 3 ส่วน

กลางทะเล
เริ่มเถื่อน มีกินคนด้วย สุดท้ายรอดได้เพราะติดเกาะ เฮอทวอหลอแอบจับมือกับหวินสูหลอกให้เหลียงเซียวสร้างเรือ แต่โดนซ้อนแผน เหลียงเซียวหนีไปได้ ระหว่างทางเจอสึนามิ ปลาวาฬมาช่วย วันพีชมาก ในที่สุดก็รอดกลับขึ้นฝั่ง เรื่องเหมือนจะดี แต่ดันเกิดดราม่า หลิวอิงอิงยอมแยกทางเพื่อเปิดโอกาสให้ฮัวเสี่ยวซวง

คลี่คลายความแค้น
เหลียงเซียว ฮัวเซิง ฮัวเสี่ยวซวง จ้าวปิ่งถูกล่อให้เดินทางขึ้นเหนือ จนไปช่วยกัวโส่วจิ้งทำปฏิทิน บังเอิญเจอแม่จ้าวปิ่งและญาติทั้งหมดที่โดนบังคับให้บวชอยู่ในอารามไร้รูป หลวงจีนจิ่วหยูมาช่วยแต่พลาดโดนซือเทียนฟงกระแทกบาดเจ็บ ฮัวเสี่ยวซวงกับจ้าวปิ่งโดนจับตัวไป เหลียงเซียวกับฮัวเซิงบุกอีกรอบ ชนะปาซือปาช่วยจ้าวปิ่งออกมาได้ แต่พลาดโดนเซียวเหลิ่งลอบทำร้ายจับตัวไป
เซียวเหลิ่งจับฮัวเสี่ยวซวงมารักษาเซียวอี้หลิง และจับเหลียงเซียวมาเพื่อให้เซียวอี้หลิงเลิกเป็นชี เซียวเชียนเจี๋ยโผล่ออกมา เหลียงเซียวจึงท้าสู้ เซียวอี้หลิงขวางการปะทะสุดท้าย ยอมตาย เซียวเหลิ่งเสียใจฆ่าตัวตายตาม เหลียงเซียวกัฮัวเสี่ยวซวงสมทบกับหลวงจีนจิ่วหยู ฮัวเซิง จ้าวปิ่ง เดินทางไปฝังศพ พบซื่อเทียนฟงและเมีย หลวงจีนจิ่วหยูยอมแพ้ แล้วแยกย้ายกัน เหลือเหลียงเซียวกับฮัวเสี่ยวซวงพบกับพวกวังความลับฟ้า ฮัวชิงยวนลอบทำร้ายเหลียงเซียวโดยมีหวินสูอยู่เบื้องหลัง
หมิงซันซิวกับฉินป๋อฝูเลือกอยู่ข้างเหลียงเซียว กงหยางหวี่จะสู้กับเหลียงเซียว ฮัวเสี่ยวซวงหวังดีวางยาสลบกะว่าจะช่วย พวกเฮอทวอหลอที่มากับหวินสูก็พาฉังหลิงและใช้ยาสลบด้วยวิธีเดียวกัน เหลียงเซียวจึงโดนรุม แต่ก็ชนะ ฮัวเสี่ยวซวงขอร้องกงหยางหวี่ให้ละเว้น แล้วก็แยกกันไป
ฮัวเสี่ยวซวงโดนหานหนิงจื่อจับไปทรมาน หลังจากท้าสู้อีกครั้งก็ชนะด้วยพิษเย็นในตัวแล้วหนีไป ฮัวชิงยวนตามมาหลังจากสารภาพว่ายังรักกัน หานหนิงจื่นก็ฆ่าตัวตายเพื่อให้กลับไปอยู่กับครอบครัว

ตะลุยแดนภูเขา
เหลียงเซียวไปถึงคุนหลุนจนช่วยฟงเหลียนสาวชาวจิงเจี๋ยจับม้าดาวตกเพลิง และยังช่วยสู้กับทัพมองโกลจนชนะ เหลียงเซียวมองภูเขาและแม่น้ำเหมือนจะคิดวิธีใช้กำลังภายในอีกแบบ
ด้านฮัวเสี่ยวซวงหลบไปรักษาตัวแล้วเดินทางไปที่หลุมศพอีกครั้ง เซียวเชียนเจี๋ยผมขาวอยู่ที่นั่น พวกเฮอทวอหลอตามมารังควาน คราวนี้พาลั่วหมิงฉีกับสี่วิเศษมาด้วย ฉังหลิงทรยศแอบวางยาลั่วหมิงฉี เฮอทวอหลอลอบทำร้ายซ้ำ ลั่วหมิงฉีตาย ฮัวเสี่ยวซวงบังเอิญฆ่าฉังหลิงด้วยพิษในตัวลั่วหมิงฉี เซียวเชียนเจี๋ยบาดเจ็บสู้ไม่ชนะเฮอทวอหลอจึงให้ฮัวเซิงที่พาเจ้าวปิ่งมาพอดีสู้แทน สู้ไม่ได้ซักพัก เซียวเชียนเจี๋ยตัดสินใจสอนฮัวเซิงจนชนะ เฮอทวอหลอแพ้บาดเจ็บสาหัส ฮัวเซิงกับฮัวเสี่ยวซวงและจ้าวปิ่งเดินทางต่อโดยมีเซียวเชียนเจี๋ยแอบตามไปดูแลห่างๆ

คาดว่าเหลียงเซียวจะค้นพบเคล็ดวิชาสุดท้ายที่นี่

มหากาพย์ภูผามหานที ภาควีรกรรมผู้กล้า เล่ม 6

2010-01-09T23:44:00.004+07:00

เล่ม 6 แบ่งเรื่องได้เป็น 2 ส่วน ครึ่งแรกเป็นละครหลังข่าว ส่วนครึ่งหลังมันคือ Moby Dick!

ครึ่งแรก

เริ่มจากเหลียงเซียวกับฮัวเสี่ยวซวง (นางเอก No.2) เดินทางออกรักษาโรคไปเรื่อย ระหว่างทางได้พวกใหม่หนึ่งคนคือ หลวงจีนน้อยฮัวเซิง ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของหลวงจีนจิ่วหยู ฮัวเซิงยังอายุไม่เยอะ 16 มั้ง อ่อนต่อโลก แต่มีกำลังกายแข็งแกร่งมาก คณะทั้งสามคนที่ประกอบด้วยผู้กล้า นักบวช และจอมหมัด ก็เดินทางกันต่อไป

จากนั้นเดินทางไปอีกก็เจอกับหานหนิงจื่อ อาจารย์อาของหลิวอิงอิง (นางเอก No.1) มาปล่อยข่าวว่าหลิวอิงอิงโดนประมุขตึกฟ้าหอม ฉู่เซียนหลิว จับไป เหลียงเซียวและคณะเลยต้องไปช่วย

เหลียงเซียวใช้วิธีจับคู่ประลอง 3 ยกกับฝ่ายของตึกฟ้าหอม เดิมพันชิงตัวหลิวอิงอิงมาได้สำเร็จ (เหลียงเซียวสู้เสมอกับฉู่เซียนหลิว โดยช่วยคลายปมหัวใจให้ และฉู่เซียนหลิวเลยยอมเสมอ) แต่จากนั้นก็เข้าข่ายละครไทยคือ ชิงรักหักสวาทกัน โดยหลิวอิงอิงเล่นบทนางร้ายสมัยใหม่ ตามจิกฮัวเสี่ยวซวงเต็มที่ ส่วนฮัวเสี่ยวซวงก็มาสไตล์กบสุวนันท์ คือซื่อบริสุทธิ์ยอมเสียสละ แต่แอบเสียใจอยู่เงียบๆ เหลียงเซียวเลยกลายเป็นพระเอกโลเลตามอย่างเตียบ่อกี้ไปเลย

ชาวคณะทั้ง 4 เดินทางไปอีกช่วงหนึ่งก็เจอกับดงไม้พิษของ ลั่วหมิงฉี ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาจารย์ย่าของฮัวเสี่ยวซวง (คือเป็นศิษย์น้อง ของอาจารย์ปู่ของฮัวเสี่ยวซวง) สุดท้ายฮัวเสี่ยวซวงได้วิชาพิษมาเพิ่มเติม และน่าจะช่วยรักษาโรคพิษเย็นของตัวเองได้ ก่อนจากกัน ลั่วหมิงฉี สอนบทเรียนสำคัญ

"สตรีที่งดงามล้วนเชื่อไม่ได้"

ไม่ใช่ครับ ผิดอัน จริงๆ คือ

"ในโลกนี้ไม่ว่าของใดสามารถยกให้ได้ มีแต่ความรักที่ยกให้ไม่ได้ ไม่เช่นนั้นวันหน้าต้องนึกเสียใจ"

เสี่ยวซวงเลยเริ่มมีความคิดต่อสู้ช่วงชิงผู้ชายขึ้นมาบ้างแล้ว

ครึ่งหลัง

คณะของผู้กล้าเดินทางไปอีกสักพัก ได้ข่าวว่าฮ่องเต้น้อยกำลังมีภัย ทัพซ้องใต้ชุดสุดท้ายหนีไปกบดานอยู่ที่เกาะริมทะเล และทัพมองโกลกำลังเข้าตี เหลียงเซียวคิดถึงความสัมพันธ์เก่าก่อนเลยตัดสินใจไปช่วย

เหลียงเซียวบุกเข้าไปได้ถึงห้องของฮ่องเต้ในเรือแม่ทัพ ปรากฎว่าฮ่องเต้คนพี่โดนสงครามตรากตรำตายไปแล้ว ส่วนฮ่องเต้องค์น้อยที่ขึ้นแทนก็ป่วยหนัก ขุนนางยังแตกแยกอีกต่างหาก ฮัวเสี่ยวซวง healer ประจำกลุ่มเลบเข้าช่วยเหลือ ระหว่างนั้นก็เจอกับหวินสู คู่แค้นตลอดกาล ที่โดนฮ่องเต้และขุนนางเกลียดอยู่ และกำลังตกต่ำ เข้ามาชิงตัวฮ่องเต้หลบหนีไปพอดี

เรื่องซับซ้อนยิ่งขึ้นเมื่อ เฮอทวอหลอ นำคณะต่างชาติบุกมาชิงตัวฮ่องเต้เช่นกัน เลยเป็นศึกสามฝ่าย แถมมองโกลตีเข้ามาพอดี เรือแม่ทัพลำนี้รอดจากศึกมาได้ แต่ระหว่างนั้นทั้งสามฝ่ายก็สู้กันมาเรื่อยๆ สุดท้ายเหลียงเซียวพลาดท่าโดนซัดตกทะเลไป

ที่เหลืออยู่บนเรือก็เป็นการชิงไหวชิงพริบระหว่างคนที่เหลือ ฝ่ายพระเอกมีหลิวอิงอิงเป็นผู้นำ ช่วยคิดแผนให้ฮัวเซิงเป็นกำลังให้ ปัญหาคือสู้กันไปสักพักเสากระโดงเรือพังหมด เรือได้แต่ลอยไปเรื่อยๆ อยู่นาน ระหว่างนี้สองสาวนางเอกที่เคยตบกันก็กลับมาดีกันเพราะคิดว่าเหลียงเซียวตายไปแล้ว

สุดท้ายแล้วฝ่ายเฮอทวอหลอชิงมีเปรียบได้ (ผมคิดว่าคาแรกเตอร์ของเฮอทวอหลอจะคล้ายๆ อาวเอี๊ยงฮง ในมังกรหยก คือเป็นตัวร้ายที่เก่งพอตัวและออกมาเรื่อยๆ ไม่ตายสักที) แต่ทันใดนั้น ก็เจอเหลียงเซียวขี่ปลาวาฬกลับมา (โอ้ว)

ปรากฎว่าเหลียงเซียวโดนซัดตกทะเลไปเจอปลาวาฬยักษ์ (ทำยังกะวันพีซ) แล้วฝึกวิชาลมหายใจแบบปลาวาฬ ทำให้กำลังภายในสูงขึ้นอีกขั้น แถมยังไปช่วยปลาวาฬสู้กับฉลาม เลยเป็นมิตรกับปลาวาฬซะงั้น ปลาวาฬพามาส่งที่เรือ พอฝ่ายพระเอกมีเหลียงเซียว สถานการณ์ก็ดีขึ้นมาก เล่ม 6 จบลงที่เหลียงเซียวกับฮัวเซิงกำลังจะผนึกกำลังกันใช้ค่ายกลต่อสู้กับเฮอทวอหลอ

สรุปว่าเล่ม 6 ไม่ค่อยสนุกเท่า 4-5 เพราะตบแย่งพระเอกกันมากไปหน่อย แถมมีปลาวาฬโผล่มาอีก เล่มหน้าคงเข้าสู่แกรนด์ไลน์

มหากาพย์ภูผามหานที ภาควีรกรรมผู้กล้า เล่ม 5

2009-12-27T21:50:00.002+07:00

สรุปเล่ม 5 แบบรวบรัด: เหลียงเซียวถึงจุดเปลี่ยน เลิกเป็นแม่ทัพมองโกล อาเซวียตาย และกลับมาเจอกิ๊กเก่าฮัวเสี่ยวซวง

เล่ม 5 เนื้อหาแยกเป็นส่วนๆ ค่อนข้างมาก

ช่วงที่ 1: เหลียงเซียวผลุนผลันออกจากค่าย ตาม 2 ปรมาจารย์ กงหยางหวี่และเซียวเชียนเจี๋ยไป โชคชะตาชักนำให้เจอกับวายร้ายตัวใหม่จากชมพูทวีปชื่อ เฮอทวอหลอ ใช้วิชาโยคะ+มีวิชาขลุ่ยเรียกนก เอาไปเอามาเกิดยอดฝีมือ 4 คนปะทะกันเอง คือ

บัณฑิตยากไร้ กงหยางหวี่
วารีดำ เซียวเชียนเจี๋ย
หลวงจีนจิ่วหยู
เฮอทวอหลอ

อาเซวียซึ่งตามเหลียงเซียวออกมาโดนเฮอทวอหลอจับไว้ แต่เหลียงเซียวใช้โอกาสที่ยอดฝีมือสู้กัน ช่วยอาเซวียหนีขึ้นเขาเตียวทูฟง หนึ่งใน 72 ยอดเขาหัวซาน โดยมีเฮอทวอหลอไล่ล่า แต่สุดท้ายเหลียงเซียวสร้างนกไม้ (เครื่องบิน) บินลงจากเขา หนีกลับค่ายไปได้

ช่วงที่ 2: เมื่อเหลียงเซียวกลับค่าย ก็เป็นจังหวะที่ทัพมองโกลกำลังจะเผด็จศึก เหลียงเซียวเจอความโหดร้ายของทหารมองโกลในช่วงที่ 1 เลยเริ่มคิดได้ และอัดอั้นจนต้องไปซัดเหล้าแทน เหลียงเซียวยอมปล่อยตัวละครฝ่ายต้าซ้องรวมถึงหวินสูให้หนีรอดไปได้

หลังจากปาเยียนพิชิตต้าซ้องได้ เหลียงเซียวก็พบกับชายชราลึกลับความจำเสื่อมแต่เป็นยอดฝีมือ บุกเข้ามาในค่ายมองโกลและปั่นป่วนจนหนีไป ด้านกุบไลข่านแม้ว่าพิชิตซ้องได้ ก็เจอเครือญาติหักหลัง จึงบัญชาให้เหลียงเซียวยกทัพขึ้นเหนือไปช่วย

เหลียงเซียวตัดสินใจเด็ดขาด พาอาเซวียหนีออกจากกองทัพในคืนนั้น ระหว่างทางไปเจอกับฮ่องเต้เด็กของต้าซ้อง เลยตัดสินใจช่วย และเอาตัวเองเป็นเป้าล่อ แต่พลาดเพราะอาเซวียตามมา และโดนทหารมองโกลฆ่าตาย สุดท้ายเหลียงเซียวดวลกับปาเยียน จนตกน้ำหายไป

ช่วงที่ 3: เหลียงเซียวที่รอดมาได้ความจำเสื่อมไปพักหนึ่ง แต่ดันไปเจอกับเฒ่าประหลาดจนความจำกลับมาเหมือนเดิม และฝึกวิชาโดยต่อสู้กับเฒ่าประหลาดที่ชอบเล่นต่อสู้อยู่ระยะหนึ่ง จากนั้นเหลียงเซียวคิดได้ว่าจะพาเฒ่าประหลาดไปรักษาให้หายความจำเสื่อม เดินทางไปเจอกับ "พระโพธิสัตว์หญิง" ซึ่งก็คือฮัวเสี่ยวซวง เพื่อนในวัยเด็ก ซึ่งกลายเป็นลูกศิษย์ของฮูโต๋ร้าย อู๋ฉังชิง ทั้งหมดได้พบกันก็ยินดี ส่วนเฒ่าประหลาดแท้จริงแล้วคือ ซื่อเทียนฟง ยอดฝีมือจากเกาะทะเลใต้ที่ทุ่มฝึกวิชาจจนเสียความจำ ซื่อเทียนฟงโดนครอบครัวมาตามตัวกลับ จึงหนีหายไป

ช่วงที่ 4: อู๋ฉังชิงโดนศิษย์น้อง ยมบาลยิ้มฉังหลิง และยอดฝีมือฝ่ายมองโกลไล่ล่า เหลียงเซียวพาฮัวเสี่ยวซวงหนีไปโดยมีเฮอทวอหลอไล่ล่า ระหว่างทางเหลียงเซียวให้ฮัวเสี่ยวซวงช่วยดูคัมภีร์ตำหนักม่วงแรกกำเนิด ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นวิชาแพทย์ ทำให้เหลียงเซียวมีวิชาสลับลมปราณหยิน-หยางได้ดั่งใจ แต่พอกลับไปช่วยอู๋ฉังชิง ปรากฎว่าอู๋ฉังชิงโดนทรมาน ตัดแขน ตาบอด แม้ว่าเหลียงเซียวจะไล่ศัตรูไปได้ แต่อู๋ฉังชิงฆ่าตัวตายหนีอัปยศ ทิ้ง "บันทึกเขียวชอุ่ม" ไว้ให้ฮัวเสี่ยวซวง

ช่วงที่ 5: เหลียงเซียวกับฮัวเสี่ยวซวง เดินทางไปเจอกับนักพรตหญิงเหลี่ยวฉิง (แฟนของกงหยางหวี่ที่เดินทางหลบหนีหน้า) และลูกศิษย์ใบ้ ยาเอ๋อ ฮัวเสี่ยวซวงช่วยผ่าตัดให้ยาเอ๋อหายใบ้ นักพรตเหลี่ยวฉิงจึงถ่ายทอดวิชา "เพลงหมัดเหมยหอม" ให้เป็นการตอบแทน จากนั้นก็แยกทางกันไป

เหลียงเซียวกับฮัวเสี่ยวซวง เดินทางไปเจอกงหยางหวี่ เหลียงเซียวเปิดเผยต่อกงหยางหวี่ว่าฮัวเสี่ยวซวงเป็นหลานของเขา กงหยางหวี่แยกทางจากไป เหลือให้หนุ่มสาวทั้งสองเดินทางต่อเพียงลำพัง

สรุป: เล่มห้าไม่มันส์เท่าเล่มสี่ แต่ตัวละครที่วางบททิ้งไว้ในเล่ม 3 เริ่มกลับมาสานต่อบทกันมากขึ้น เล่มนี้เป็นจุดเปลี่ยนของเหลียงเซียวที่จะทิ้งฝ่ายมองโกล กลับมาช่วยเหลือพวกฮั่น และค้นหาเป้าหมายของชีวิตต่อไป

มหากาพย์ภูผามหานที ภาควีรกรรมผู้กล้า เล่ม 4

2009-12-24T19:26:00.003+07:00

เล่ม 4 แบ่งเรื่องเป็นช่วงใหญ่ๆ ได้ 4 ส่วนครับ

ส่วนแรก คือการตั้งตัวของเหลียงเซียว หลังจากได้พลังลมปราณของสุดยอดปรมาจารย์ 2 คนในช่วงท้ายเล่ม 3 ก็ปรับฐานพลังลมปราณใหม่ ฝึกวิชาเท้าเพิ่มเติม และสมัครพรรคพวกในละแวกใกล้เคียง เป็นกองกำลังคนหนุ่มส่วนตัวของเหลียงเซียว

ส่วนที่สอง แก๊งของเหลียงเซียวถูกเกณฑ์ทหารจากราชวงศ์หยวน (มองโกล) ไปรบกับซ้องใต้ที่ยังเหลืออยู่ เนื่องจากเหลียงเซียวเคยมีบุญคุณกับปาเยียน แม่ทัพใหญ่ของมองโกลเลยมีเส้นเล็กน้อย ได้คุมกองทัพใหญ่พอสมควรไปตีเมืองเซียงหยาง แต่ปรากฎว่าตีไม่ได้เลยหันไปทำลายสะพานแทน เรื่องตรงนี้ตื่นเต้นมากเพราะใช้คณิตศาสตร์และกลศาสตร์เข้าช่วยมากมาย (เวอร์ไปนิดแต่สนุก) ช่วงนี้เหลียงเซียวมีกิ๊กคนใหม่ชื่อ ลังหยา เป็นสาวเปอร์เซียที่เก่งคณิตศาสตร์พอกัน

ส่วนที่สาม หลังจากทำลายสะพานได้ ทัพมองโกลก็ลุยตีเมืองเซียงหยางกับเมืองฝานเฉิง ช่วงนี้เหลียงเซียวต้องพบกับคู่กัดเดิม "หวินสู" ที่อาสามารักษาเมืองอยู่เรื่อยๆ (พลังฝีมือตอนนี้หวินสูยังเหนือกว่าเล็กน้อย) แต่สุดท้ายด้วยพลังของทัพมองโกลก็ปราบสองเมืองนี้ได้สำเร็จ เหลียงเซียวกลายเป็นแม่ทัพคุมกองกำลังฉินชาเต็มรูปแบบ

ส่วนที่สี่ ขณะที่ปาเยียนและเหลียงเซียวกำลังจะรุกซ้องใต้ต่อไป ก็เจอกับกงหยางหวี่ หนึ่งในสองสุดยอดปรมาจารย์มาขัดขวาง (กะว่ามาฆ่าแม่ทัพโดยเฉพาะ) แต่ก็โดนขัดจังหวะโดยคู่กัดตลอดการ เซียวเชียนเจี๋ย เรื่องก็ดำเนินมาถึงตอนนี้ สองคนกำลังปะทะกันอยู่โดยมีเหลียงเซียวไล่ตามไป

สรุปว่าเล่ม 4 มันส์มาก ผมพบว่าเฟิ่งเกอเขียนฉากสงครามได้ดีกว่าฉากปกติ พอเล่มไหนมีฉากสงครามก็สนุกหมด ดีกว่าเล่ม 3 เยอะ ตัวละครกำลังดี ไม่สับสน ไม่มีมากเกินไป

อยากอ่านเล่ม 5 แล้ว

“วีรกรรมผู้กล้า” กรณีศึกษา: การศึกที่เมือง “เซียงหยาง”

2009-12-23T17:05:00.001+07:00

“นักประวัติศาสตร์” ย่อมเลือกที่จะบันทึกเฉพาะเหตุการณ์สำคัญ จึงไม่น่าแปลกใจที่ประวัติศาสตร์ล้วนเต็มไปด้วยเรื่องราวอันนองเลือด ทั้งการศึกสงครามของยอดขุนพลผู้ห้าวหาญ และการชิงไหวชิงพริบของนักการเมืองผู้สูงส่ง

แต่กระนั้น มนุษย์ย่อมมีอารมณ์รู้สึกที่หลากหลาย ทั้งรักโลภโกรธหลง ผิดหวัง รื่นรมย์ สับสน โดยสุดที่นักประวัติศาสตร์ผู้เคร่งครัดในความจริงจะสามารถบรรจุลงไปในสารานุกรมประวัติศาสตร์ได้ทั้งหมด จึงเป็นหน้าที่ของ “ศิลปิน” ที่จะเติมเต็มช่องว่างทาง “อารมณ์” ของห้วงเวลาสำคัญทางประวัติศาสตร์ เพื่อให้ชนรุ่นหลังได้ร่วมสะท้านสะเทือนใจไปกับ “ความเป็นมนุษย์” ที่ดำรงคงอยู่ในจิตใจของทั้งผู้แพ้และผู้ชนะ

ในปี 1273 ราชวงศ์ซ่งใต้ที่ได้ชื่อว่า “รุ่มรวยศิลปะ เลอเลิศวิทยาศาสตร์ เจริญมั่งคั่งด้วยการค้า” กำลังเผชิญภาวะวิกฤตทางด้านการทหาร เนื่องจากเมือง “เซียงหยาง” ที่เป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญของประเทศได้ถูกปิดล้อมด้วยแสนยานุภาพอันเกรียงไกรของกองทัพมองโกล ซึ่งหากกำหนดกลยุทธ์ทางการทหารผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อย โฉมหน้าประวัติศาสตร์โลกก็อาจพลิกเปลี่ยนไปอีกแบบหนึ่ง

“เฟิ่งเกอ” ยอดนักประพันธ์นิยายกำลังภายในจีน ได้นำเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ที่แสนเร้าใจในช่วงนี้ มารังสรรค์เป็นนวนิยายที่ยิ่งใหญ่ “มหากาพย์ภูผามหานที ตอน วีรกรรมผู้กล้า” เพื่อบอกเล่าถึงการต่อสู้ช่วงชิงของผู้คนในยุคนั้น โดยสอดแทรกตัวละครสมมติ พร้อมทั้งความขัดแย้งสับสนในจิตใจ ที่สามารถปรุงรสให้เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ช่วงนี้มีรสชาติละเมียดละไมยิ่งขึ้น

“นับตั้งแต่มันรับราชการเป็นทหาร ก็ทำศึกมาครึ่งชีวิต ต่อสู้จากเมืองเหอโจวถึงเมืองเซียงหยาง แม้ทราบว่าทัพมองโกลแข็งกล้า สุดท้ายต้องมีวันนี้ จึงตระเตรียมสู้ตาย แต่เมื่อวันนี้มาถึง กลับไม่ทราบทำอย่างไรดี
หากยอมจำนนจะสูญสิ้นเกียรติศักดิ์ ไม่ยอมจำนนจะเป็นเหตุให้ชาวเมืองเซียงหยางถูกสังหารสิ้น ระหว่างยอมจำนนกับไม่ยอมจำนนหักล้างกันเองวุ่นวาย พลันหวนนึกถึงตอนอยู่ที่เมืองเหอโจว จับมือกับเหลียงเหวินจิ้งขับไล่ศัตรู ทำร้ายกษัตริย์มองโกลสิ้นพระชนมชีพ เลี้ยงฉลองชัยร้องเพลงหาญศึก วันนี้กลับถูกสถานการณ์บีบคั้นบังคับ ไม่ทราบเลือกทางเดินสายใดดี”

(มหากาพย์ภูผามหานที ตอน วีรกรรมผู้กล้า เล่ม 4 : 224)

นี่คือ “ความในใจ” ที่แสนสับสนว้าวุ่นของหลี่เต๋อ แม่ทัพรักษาเมืองเซียงหยาง ที่จะต้องตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิต ระหว่างการถูกตราหน้าจาก “ประวัติศาสตร์” ว่าเป็นต้นเหตุแห่งความล่มสลายของประเทศชาติ หรือการทนเห็นราษฎรหลายหมื่นคนต้องแบกรับทุกข์ทรมานจากการฆ่าล้างเมืองอย่างเหี้ยมโหดของกองทัพมองโกล เพียงเพื่อแลกกับเกียรติยศอัปยศส่วนตัว

แน่นอนว่า “การเตรียมใจสู้ตาย” ย่อมแตกต่างจากการเผชิญหน้าความตายอย่างลิบลับ เพราะไม่ใช่เพียงความเป็นความตายส่วนตัว แต่หมายถึงชีวิตของราษฎรหลายหมื่นคนที่ไม่รู้เรื่องราว ยิ่งกว่านั้น การหวนระลึกถึงชัยชนะอันรุ่งเรืองที่เมืองเหอโจว ก็ยิ่งทำให้ภาพความปราชัยย่อยยัยในเมืองเซียงหยางมีความงดงามในเชิงโศกนาฏกรรมยิ่งขึ้น

อัจฉริยภาพของ “เฟิ่งเกอ” ก็คือ การใส่ภาพความสับสนในจิตใจให้ผู้ชนะไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าผู้แพ้ เพราะในขณะที่ “เหลียงเซียว” กำลังยินดีภาคภูมิกับชัยชนะของฝ่ายตนอยู่นั้น เขาเองก็ต้องเผชิญกับทางเลือกระหว่างเกียรติประวัติในชัยชนะทางการทหารที่เป็นเรื่องชั่วคราวกับชัยชนะในวิชาคณิตศาสตร์ที่นิรันดร์ยั่งยืนกว่า

แน่นอนว่า “ปาเยียน” แม่ทัพผู้เกรียงไกร ก็ย่อมมีเหตุผลที่ดีงามในการเข้าร่วมยึดครองโลกด้วยการรับใช้จักรวรรดิมองโกลอันยิ่งใหญ่ แต่กระนั้นเหตุผลในการดื่มด่ำกับวิชาคณิตศาสตร์ของ “ลังหยา” กับเหตุผลในการสร้างคุณูปการด้านปฏิทินให้กับมวลมนุษยชาติของ “กั่วโส่วจิ้ง” ก็ล้วนแล้วแต่มีความเย้ายวนใจในตัวเอง

อย่างไรก็ตาม “คณิตศาสตร์” ที่บริสุทธิ์สวยงามก็ยังไม่ใช่สิ่งที่เลอเลิศและแยกขาดจากการเมืองได้ เพราะขณะที่ปรมาจารย์ “นัสซูลาติน” ที่แสนเคียดแค้นจักรวรรดิมองโกล ก็ต้องยอมสยบและรับใช้ผู้มีอำนาจเพียงเพื่อแลกกับโอกาสในการสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ที่หอดูดาวเมืองมาลากา เช่นเดียวกับการจัดทำปฏิทินที่หากไม่มีอำนาจอันแพร่ไพศาลครอบคลุมดินแดนอันกว้างใหญ่แล้ว ก็ไม่อาจสำรวจวัดเพื่อจัดทำปฏิทินที่แม่นยำได้เลย

ในนิยายอิงประวัติศาสตร์ของหวงอี้ ที่แยกชัดเจนระหว่างชนชั้นนักกลยุทธ์กับชนชั้นสำเร็จเป็นเซียน ก็ย่อมไม่มีความสับสนในจิตใจของแต่ละคนที่จะเลือกระหว่างชีวิตราษฎรกับเกียรติยศส่วนบุคคล ในขณะที่ตัวละครฝ่ายดีของกิมย้งนั้น ส่วนใหญ่ก็จะมีแต่ความรังเกียจเดียดฉันท์สงคราม จึงทำให้ไม่บังเกิดความขัดแย้งสับสนเช่นนี้

แต่สำหรับตัวละครของเฟิ่งเกอนั้น นอกจากจะเกิดความสับสนระหว่างขุนเขาแห่งเกียรติศักดิ์ส่วนตัวกับชีวิตราษฎรตาดำๆแล้ว ยังมีรูปแบบความทะยานอยากเยี่ยงปัญญาชนที่กระหายใคร่รู้ โดยเฉพาะในวิชาคณิตศาสตร์ จึงทำให้ความขัดแย้งระหว่างทางเลือกต่างๆของชีวิตมีสีสันและความสลับซับซ้อนใกล้เคียงกับโลกความจริงที่แสนวุ่นวายยิ่งนัก

นี่อาจเป็น “เสน่ห์” ที่แตกต่างของเฟิ่งเกอ ซึ่งสามารถนำความขัดแย้งในจิตใจของมนุษยชาติ มาตีแผ่ได้อย่างสุขุมแนบเนียน จึงทำให้ผู้อ่านทุกคนดื่มด่ำคล้อยตาม และย่อมบังเกิดความรู้สึกว่า “สงคราม” เป็นเพียงแค่เศษเสี้ยวหนึ่งของชีวิตมนุษย์เท่านั้น

ลังหยากล่าวว่า “อาจารย์อยู่ที่หอดูดาวมาลากา แคว้นอีลิข่าน นั่นเป็นหอดูดาวที่งามตระการที่สุดในโลก เก็บสะสมตำรับตำรานับไม่ถ้วน มีเครื่องมือดาราศาสตร์ที่ดีที่สุด ทุกวันท่านอาจารยจะอยู่ที่นั่น สดับฟังเสียงดวงดาวบนท้องฟ้า” เอ่ยถึงตอนนี้ สีหน้าทอแววเคารพเทิดทูนขึ้น
เหลียงเซียวขบคิดแล้วกล่าว “ลังหยา หากท่านกลับแคว้นอีลิข่าน โปรดบอกต่อนัสซูลาตินว่า ข้าพเจ้าพอเสร็จเรื่องในแดนจงหยวน จะไปขอรับคำแนะนำสั่งสอนที่หอดูดาวมาลากา ดูว่าผู้ใดเป็นนักดาราศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และผู้ใดเป็นเทพผู้ปราดเปรื่องที่สุด”
...ลังหยายิ้มพลางกล่าวว่า “ท่านอาจารย์ไม่สนใจผลแพ้ชนะ เพียงยินดีต้อนรับการมาเยือนของผู้ทรงภูมิปัญญา” นางทอดถอนใจคำหนึ่ง ดวงตาทอประกายนึกฝัน กล่าวว่า “ข้าพเจ้าต้องการดูว่า เมื่อปัญญาชนผู้เปรื่องปราดแห่งอาหรับพบกับผู้ทรงภูมิความรู้แห่งดินแดนจงหยวน จะจุดประกายเยี่ยงไร?”

(มหากาพย์ภูผามหานที ตอน วีรกรรมผู้กล้า เล่ม 4 : 176-177)

ในท่ามกลางจิตใจที่พุ่งทะยานของคนหนุ่มเยี่ยง “เหลียงเซียว” ย่อมปรารถนาที่จะต่อสู้แข่งขันเพื่อช่วงชิงความเป็นที่หนึ่ง ไม่แตกต่างกับการทำสงครามชิงแผ่นดินของชาวมองโกล แต่สำหรับปัญญาชนผู้หมกมุ่นในการไขความลับของจักรวาลและดวงดาราแล้ว ก็ย่อมมีวิธีคิดที่แตกต่างไป โดยมีความสุขดื่มด่ำกับการได้แลกเปลี่ยนประกายปัญญากับผู้รู้ใจ ซึ่งผลแพ้ชนะใดๆล้วนไม่มีคุณค่าสาระ

ใช่หรือไม่ว่า ในชีวิตจริงของคนเรา ก็ล้วนแต่ต้องเผชิญกับ “ทางเลือก” ที่แตกต่างหลากหลาย เผชิญกับความสับสนว้าวุ่นใจในท่ามกลางสถานการณ์ที่บีบเค้นบังคับ ที่สุดท้ายแล้ว การตัดสินใจของคนเราในบางครั้งก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความปรารถนาภายในใจเสมอไป แต่มาจากเหตุการณ์ภายนอกที่พลิกผันไม่แน่นอน

การตัดสินใจเลือกระหว่าง “ความนิรันดร์ของสมการคณิตศาสตร์” หรือ “อำนาจทางการเมืองอันหวานละมุนในช่วงสั้น แต่ไม่จีรังยั่งยืน” ย่อมไม่มีบทสรุปตายตัวว่าควรเลือกสิ่งใด ทั้งหมดล้วนขึ้นอยู่กับการประเมินคุณค่าภายในใจของแต่ละคน

นี่คือ “ความงาม” ที่มีรสละมุน ซึ่งค่อยๆผุดขึ้นมาจากการจิบอ่าน “มหากาพย์ภูผามหานที” ที่ภายใต้การต่อสู้ช่วงชิงอันดุเดือดของแต่ละฝ่ายแล้ว ยังมีอารมณ์อ่อนไหวที่เป็นสมบัติร่วมกันของมนุษยชาติทุกคนหลบซ่อนอย่างเอียงอายอยู่ภายใน

โดยเจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์ ต้นฉบับจาก Siam Intelligence Unit

ส.ค.ส. ปี 53 จาก น.นพรัตน์

2009-12-19T12:22:00.003+07:00

คุณน.นพรัตน์ฝากสวัสดีปีใหม่มาทางสมาชิกพันทิปท่านหนึ่งครับ และนอกจากสวัสดีปีใหม่แล้วก็บอกเล่าข่าวคราวของหนังสือที่จะออกในปีหน้า เห็นในบล็อกนี้มีคนอ่านภูผามหานทีอยู่เลยเอามาฝากกันครับ

เนื่องในวาระดิถีขึ้นปีใหม่พ.ศ.๒๕๕๓ ผมขอส่งส.ค.ส.ปี๒๕๕๓ มาอวยพรแทนตน และขอถือโอกาสขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามผลงานการแปลของผมมา ณ ที่นี้

ช่วงนี้ท่านคงเพลิดเพลินกับการติดตาม มหากาพย์ภูผามหานที ตอนวีรกรรมผู้กล้า เรื่องนี้สมควรชื่อว่าภูผาคุหลุน ซึ่งจะจบในเล่ม ๘ และเล่ม ๗ ที่จะวางตลาดในเดือน ม.ค.ศกหน้า ท่านจะได้ล่วงรู้ที่มาของชื่อเรื่องคุนหลุน ส่วนเล่ม๘ จะหนาเป็นพิเศษ และรวมความสนุกสนานทั้งหมดไว้ในเล่มจบ

ถัดจากวีรกรรมผู้กล้า ผมจะนำเสนอผลงานทวิภาคของเฟิ่งเกอหรือมหานทีชังไห่ เป็นเหตุการณ์หลังจากภูผาคุนหลุนผ่านไปสองร้อยปี
ประเทศจีนผลัดแผ่นดินจากราชวงศ์มองโกล เข้าสู่ยุคกลางของราชวงศ์หมิง และเต็มไปด้วยยอดฝีมือจากโพ้นทะเล วิชาฝีมือที่พิสดารพันลึก ผมจึงตั้งชื่อเรื่องว่า ยอดวิชาปาฏิหาริย์

ถ้าท่านเคยร่วมงานเปิดตัวมหากาพย์ภูผามหานทีที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เมื่อวันที่ ๒๑ ต.ค. ๕๒ คงทราบจากการสนทนาระหว่างผมกับคุณก่อศักดิ์ว่าจะมีการนำเสนอผลงานของ "กิมย้งหญิง"

ผมขอถือโอกาสนี้แจ้งให้ทราบว่ากิมย้งหญิงเป็นนักเขียนที่กำลังโด่งดังในไต้หวัน ฮ่องกง ขณะที่เฟิ่งเกอเป็นนักเขียนหนุ่มที่มีชื่อในจีนแผ่นดินใหญ่ จึงนับเป็นความโชคดีของนักอ่านชาวไทยที่จะได้อ่านผลงานของผลงานของนักเชียนชื่อดังทั้งทางจีนแผ่นดินใหญ่ ไต้หวันและฮ่องกง

ในส่วนของ "อุนสุยอัน" ผมจะทยอยปรับปรุงเรื่องผู้หาญหล้าภูษาขาว กวีในดงดาบและจริยะวีรชนออกมา และหากอุนสุยอันมีผลงานใหม่จะหาทางแปลแทรกให้อ่านกัน คิดว่าคงไม่นานเกินรอ (หรืออาจจะรอเก้อก็ได้)

น.นพรัตน์

เครดิตจาก http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K8668213/K8668213.html

มหากาพย์ภูผามหานที ภาควีรกรรมผู้กล้า เล่ม 3

2009-12-01T21:55:00.004+07:00

เหตุการณ์สำคัญในเล่มนี้

แม่ทัพเอี๋ยนเหยินไป๋แห่งมองโกล แท้จริงแล้วคือ ปาเยียน ศิษย์พี่คนรองของเซียวอี้หลิง สุดท้ายแยกทางกันไปแบบติดค้างบุญคุณพระเอก
เหลียงเซียว+หลิวอิงอิง บุกเข้าป้อมเทพอสนี เพื่อขโมยกล่องเหล็กฉุนหยาง
ขโมยของสำเร็จ แต่เหลียงเซียวปะทะกับหวินสู แห่งพรรคอินทรี จนโดนทำลายวรยุทธ
หลิวอิงอิงพาเหลียงเซียวหลบหนี แต่โชคร้ายพลัดพรากจากกัน
เหลียงเซียวไปตกอยู่ในเงื้อมมือของหานหนิงจื่อ อาจารย์อาของหลิวอิงอิง + ลูกน้องสาว 3 คน
หานหนิงจื่อใช้เหลียงเซียวเป็นตัวประกัน ต่อรองเอากล่องเหล็กฉุนหยางจากหลิวอิงอิงมาได้
หวินสูชอบหลิวอิงอิงซะงั้น ยอมทรยศสำนักเพื่อความรัก แต่สุดท้ายนางเอกไม่รับรัก
เหลียงเซียวถูกขังไว้ในหมู่ตึกของหานหนิงจื่อ เปิดกล่องเหล็กได้สำเร็จ ได้ไอเทมลับ และวิชาลับในกล่องเหล็ก ไอเทมลับช่วยฟื้นฟูกำลังภายในได้
ตึกของหานหนิงจื่อโดนบุกโดยศัตรู สู้กันตายเกือบหมด หานหนิงจื่อหนีไปได้ เหลียงเซียวกับอาเซวีย ลูกน้องคนเล็กของหานหนิงจื่อเดินทางออกมาจากตึก
ระหว่างทางไปกับกับนักพรตหญิงเหลี่ยวฉิง และลูกศิษย์ใบ้ หยาเอ๋อ ทั้งสี่คนเดินทางขึ้นเขา
เหลี่ยวฉิงสอนวิชา "กระบี่คืนซ่อน" ให้เหลียงเซียว เหลียงเซียวค้นพบว่าบนยอดเขามีบัณฑิตยากไร้อยู่หนึ่งคน ช่วยเหลียงเซียวฝึกกระบี่ทุกวันแบบลับๆ
ปรากฎว่าบัณฑิตคนนั้นคือ กงหยางหวี่ หนึ่งในยอดฝีมือแห่งยุค แถมยังเป็นอดีตแฟนเก่าของเหลี่ยวฉิงซะด้วย
เซียวเชียนเจี๋ยบุกขึ้นเขามาปะทะกับกงหยางหวี่ เหลียงเซียวพลาดไปอยู่กลางระหว่างการปะทะของสองพลัง แถมกินลูกแก้ววิเศษไอเทมลับไป สุดท้ายทั้งสองคนยอมถอนฝ่ามือ แยกตัวออกมา เหลียงเซียวดูดพลังของทั้งสองคนมาใช้ และใช้วิชาลับช่วยย่อยสลายพลังให้เป็นของตัวเอง

สรุปเล่มนี้

พระเอกปรับฐานกำลังภายในใหม่ ด้วยไอเทมลับ วิชาลับ และพลังภายในจากสองสุดยอดปรมาจารย์แห่งยุค
พระเอกแยกกับนางเอกแล้ว แถมได้กิ๊กใหม่

ตัวละครเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ อ่านไม่ดีระวังงง

มหากาพย์ภูผามหานที ภาควีรกรรมผู้กล้า เล่ม 2

2009-11-16T22:24:00.002+07:00

มหากาพย์ภูผามหานที หรือ "คุนลุ้น" เล่ม 2 ดำเนินต่อเนื่องมาจากเล่มแรก พระเอกของเรา เหลียงเซียว ใช้เวลาในวังความลับฟ้า 6 ปีจนกลายเป็นหนุ่ม ได้มาทั้งวิชาคำนวณและกระบวนท่า (ยังขาดกำลังภายใน) ก็ตัดสินใจเตรียมออกจากวังความลับฟ้าไปเผชิญโลกกว้าง

arc 1

แต่ยังไม่ทันออกก็ประสบพบเจอกับความวุ่นวายในวังความลับฟ้า เพราะ ฮัวอู๋ซือ ประมุขวังคนปัจจุบัน เตรียมส่งมอบตำแหน่งประมุขให้กับ ฮัวชิงยวน ลูกชาย แต่ก่อนจะส่งมอบสำเร็จกลับโดนรัฐประหารโดยเหล่าประมุขของตระกูลรองๆ ในวังความลับฟ้าเสียก่อน ฝ่ายผู้ก่อกบฎส่ง "หมิงซันชิว" ทายาทรุ่นหนุ่มของตระกูลหมิงออกท้าชิงตำแหน่ง หมิงซันชิวเป็นยอดฝีมือทั้งในเชิงคณิตศาสตร์และการต่อสู้ ปราบฮัวชิงยวนลงได้อย่างง่ายดาย

ในขณะที่สถานการณ์ของตระกูลฮัวกำลังย่ำแย่ เกือบต้องส่งมอบตำแหน่งประมุขให้กับหมิงซันชิว พระเอกของเราก็ได้เวลาออกโรงกู้สถานการณ์ (ช่วยเพราะเห็นแก่มิตรภาพของตัวเองกับฮัวเสี่ยวซวง ลูกสาวอมโรคของฮัวชิงยวน) ใช้ความรู้ที่ได้เรียนจากวังความลับฟ้าเอาชนะหมิงซันชิวได้สำเร็จ

เมื่อชนะแล้ว เหลียงเซียวกลับไม่รับตำแหน่งประมุข และยกให้ฮัวชิงยวนเหมือนเดิม ซึ่งก็ได้รับการสนับสนุนจากบรรดาทายาทรุ่นสองของตระกูลที่ก่อกบฎ แต่สถานการณ์กลับพลิกผันเมื่อหมิงกุย ผู้นำตระกูลหมิงและผู้ก่อรัฐประหาร ชิงตัวฮัวเสี่ยวซวงมาเป็นตัวประกัน เหลียงเซียวเอาตัวเข้าแลกและช่วยเสี่ยวซวงเป็นอิสระได้ แต่ก็ต้องแลกกับที่เขาถูกหมิงกุยพาตัวออกนอกวังความลับฟ้า

มิตรภาพของเหลียงเซียวกับฮัวเสี่ยวซวงต้องหยุดลงเพราะเหตุพลิกผันนี้ แต่เดี๋ยวก็ได้เจอกันแน่ อีกไม่นาน ฝั่งวังความลับฟ้ายังมีปมทิ้งไว้อีกมาก เช่น ปมเหตุของความขัดแย้งเกิดจาก "ตราบาป" ที่พ่อของฮัวชิงยวน (ซึ่งยังไม่รู้ว่าเป็นใคร) ทิ้งเอาไว้ และปล่อยให้วารีดำ เซียวเซียนเจี๋ย ขึ้นเขามาก่อความวุ่นวาย ฝ่ายรัฐประหารจึงเก็บความแค้นนี้ต่อฮัวอู๋ซือ ประมุขวังเอาไว้

arc 2

หลังจากหลุดออกจากวังความลับฟ้าแล้ว เหลียงเซียวก็พบกับ "หลิวอิงอิง" นางโจรสาวสวยผู้ฝึกวิชาน้ำแข็ง และมีเหตุให้ต้องเดินทางร่วมกับหลิวอิงอิง (ว่าที่นางเอกคนหนึ่ง) จนใกล้ชิดมีฉากกุ๊กกิ๊กกันพอสมควร ระหว่างทางก็ไปเจอกับ "หลวงจีนจิ่วหยู" ยอดฝีมือนอกกรอบจากฝ่ายสงฆ์ที่เข้าช่วยพวกพระเอกด้วยเมตตา พวกพระเอกต้องเผชิญกับ "ฉู่เซียนหลิว" ผู้นำตระกูลฉู่ผู้เชี่ยวชาญในเพลงกระบี่ และมีฝีมือระดับเดียวกับหลวงจีน เนื้อหาในตอนนี้เผยให้เห็นปมของ "กล่องเหล็กฉุนหยาง" ไอเทมวิเศษในตำนานของตระกูลฉู่และตระกูลใกล้เคียง ซึ่งผู้คนเข้าใจผิดว่าหลิวอิงอิงเป็นคนขโมยไป

arc 3

ภายหลังหลวงจีนจิ่วหยูกับฉู่เซียนหลิวจะทำความเข้าใจกันได้ และเข้าใจว่าหลิวอิงอิงไม่ใช่คนขโมย แต่หลังจากเหลียงเซียวกับหลิวอิงอิงเดินทางไปอีกระยะ ก็เข้าไปพัวพันกับแม่ทัพใหญ่ของมองโกล "เอี๋ยนเหยินไป๋" ซึ่งพลาดท่าบาดเจ็บจากการไล่ล่าของฝ่ายซ้อง แม้ว่าจะช่วยเอี๋ยนเหยินไป๋ให้รอดจากวิบากรรมในช่วงแรกได้ แต่ก็ยังต้องเจอกับ "หลิวสู" ทายาทของเจ้าอินทรีซึ่งมีอายุไล่เลี่ยกับเหลียงเซียว แถมยังเป็นผู้สืบทอดฝีมือของ "บันฑิตข้นแค้น" ซึ่งเป็นอาจารย์ของพ่อพระเอก (เหลียงเหวินจิ้ง พระเอกในภาคแรก) อีกด้วย

เล่ม 2 จบลงที่กลุ่มของพระเอก (เหลียงเซียว หลิวอิงอิง เอี๋ยนเหยินไป๋) รอดจากการตามล่าของหลิวสูได้หวุดหวิด

วิจารณ์

สิ่งที่ชัดเจนในเล่มนี้คือตัวละครครับ เยอะมากๆ น้องๆ หวงอี้เลย ถ้าจะอ่านต้องไล่กันดีๆ ว่าใครเป็นใคร ในช่วง arc1 ต้องไล่สายตระกูลแต่ละฝั่งของวังความลับฟ้าให้ดีๆ ส่วน arc2/arc3 จะเริ่มงงตรงตระกูลต่างๆ ของฝ่ายซ้องเพราะมันเยอะเหลือเกิน

ความแปลกใหม่ในเรื่องยังเป็นวิชาคณิตศาสตร์เหมือนเดิม โดยเฉพาะใน arc1 ที่เป็นการต่อสู้ด้วยคณิตศาสตร์ระหว่างผู้เชี่ยวชาญโดยตรง ส่วนการต่อสู้ตอนอื่นๆ ยังไม่แปลกใหม่มากนัก การดำเนินเรื่องได้อารมณ์ของกิมย้งค่อนข้างมากครับ

มหากาพย์ภูผามหานที ภาควีรกรรมผู้กล้า เล่ม 1

2009-11-14T20:27:00.004+07:00

ภาคต่อของ "มหากาพย์ภูผามหานที ภาคปฐมบทผู้กล้า" ของเฟิ่งเกอ

ภาคนี้จับใจความประมาณ 10 ปีต่อจากภาคแรก หลังจาก เหลียงเหวินจิ้ง เอาชนะศึกมองโกลได้ ก็ถอนตัวเร้นกายออกจากยุทธจักรไปทำนาทำไร่ในที่ห่างไกลผู้คน มีลูกกับนางเอกของภาคก่อน เซียวอี้หลิง โดยใช้ชื่อว่า "เหลียงเซียว" มาจากชื่อพ่อกับชื่อแม่รวมกัน

เซียวอี้หลิงนั้นตอนที่หนีจากสำนักอาจารย์ออกมา อ่อนต่อโลกมาก ส่วนตอนที่อยู่กับอาจารย์และบรรดาศิษย์พี่ก็โดนสปอยล์เต็มที่ จึงเป็นแม่ที่ไม่ดีนัก เหลียงเซียวโดนสปอยล์เช่นกัน ส่วนเหลียงเหวินจิ้งก็ทำอะไรไม่ได้เพราะรักเมียมาก

ปรากฎว่าอาจารย์ของเซียวอี้หลิงคือ วารีดำ เซียวเซียนเจี๋ย ขี่เสือดำออกจากสำนักมาตามหาลูกศิษย์หญิงคนเล็กคืน สถานการณ์พลิกผันไปมา แต่สรุปแบบช็อกคนอ่านว่าพระเอกของภาคแรกโดนฆ่าทิ้งแบบง่ายๆ นางเอกโดนพรากตัวกลับสำนัก ส่วนลูกชายซึ่งเป็นพระเอกภาคนี้ก็ถูกปล่อยให้เป็นเด็กกำพร้าขอทานไปวันๆ

ชีวิตของเหลียงเซียวหลังกำพร้าแล้วค่อนข้างน่าเบื่อ ซักพักก็ไปเจอกับ "ฉินป๋อฝู" พ่อบ้านแห่งตระกูลฮัว ซึ่งพยายามนำเหลียงเซียวมาขัดเกลาให้เป็นยอดฝีมือแต่ก็ไม่สำเร็จ เหลียงเซียวเดินทางไปกับ "ฮัวชิงยวน" บุตรชายคนโตของตระกูลฮัว และลูกสาว "ฮัวเสี่ยวซวง" ที่อมโรค และคณะกลับไปยัง "วังความลับฟ้า" ซึ่งตระกูลฮัวเป็นประมุขปกครองอยู่ ระหว่างทางก็เจอการคุกคามจากชาวต่างชาติอยู่บ้างแต่ก็ใช้เล่ห์กลของเหลียงเซียวช่วยให้คณะรอดมาได้

วังความลับฟ้าเป็นแดนลึกลับซ่อนตัวเร้นกายอยู่ในเทือกเขา เป้าหมายคือรวบรวมศิลปวิทยาการต่างๆ เพื่อปกป้องรักษาให้อยู่ค้ำฟ้าไว้ ประมุขของวังคือ "ฮัวอู๋ซือ" แม่ของฮัวชิงยวนและย่าของฮัวเสี่ยวซวง เหลียงเซียวอยากเรียนวิชากระบี่ของฮัวอู๋ซือ จึงได้รับคำท้าให้ไปแก้โจทย์เลข 10 ข้อแล้วจึงจะสอนให้

วังความลับฟ้าให้ความสำคัญกับคณิตศาสตร์ ประมุขวังรุ่นก่อนๆ เป็นอัจฉริยะที่สร้างโจทย์เอาไว้ แต่คนรุ่นหลังไม่มีใครสามารถแก้ได้หมด นอกวังยังมีค่ายกลที่แกะสลักหินเป็นรูปจอมคนในอดีตจำนวนมาก ซึ่งจริงๆ แล้วมันซ่อนวิชากำลังภายในเอาไว้ในท่าทางของแต่ละคน เพียงแต่คนของวังความลับฟ้ารุ่นหลังๆ ไม่มีใครรู้

เหลียงเซียวได้รับคำท้าจึงมุ่งมั่นเรียนวิชาคณิตศาสตร์อยู่เกือบสิบปี สุดท้ายแก้โจทย์ได้ 9 ข้อ ไม่สามารถแก้ข้อ 10 ได้ แต่ก็เข้าใจผิดคิดว่าคนอื่นแก้กันได้หมด มีแต่ตัวเองที่โง่ ตอนท้ายเล่มจึงเลิกคิดฝึกวิชาและเตรียมตัวออกเดินทาง แต่ระหว่างเดินไปถึงค่ายกล ปรากฎว่าไปค้นพบวิชาบู๊ในรูปปั้นหินโดยบังเอิญ จึงฝึกวิชาแห่งความลับที่ไม่มีใครรู้จัก กลายเป็นเด็กหนุ่มที่พรั่งพร้อมทั้งวิชาบุ๋นและบู๊ไปพร้อมๆ กัน

จบเล่ม 1

วิจารณ์: เล่มนี้ช่วงกลางๆ ค่อนข้างน่าเบื่อ เมื่อเทียบกับภาคแรกที่รวบรัดชัดเจนในตัว ความแปลกใหม่อยู่ตรงที่วิชาคณิตศาสตร์กับวิชาบู๊ ส่วนที่คนไทยจะไม่ค่อยอินมากนักก็คือยอดคนในตำนานจีนที่ไม่รู้มาก่อนจะไม่เก็ตเท่าไร สำหรับคำวิจารณ์ในระยะยาวต้องรอดูกันต่อไป

มหากาพย์ภูผามหานที: ปฐมบทผู้กล้า

2009-10-30T23:05:00.000+07:00

ต้นฉบับจาก Isriya.com

นิยายกำลังภายในเรื่องใหม่ แต่งโดย "เฟิ่งเกอ" นักเขียนหน้าใหม่ที่กำลังมาแรง รู้ข่าวจาก tweet ของ @putchonguth เลยตามอ่านบ้าง (ชีวิตนี้ผมอ่านหนังสือตามคำแนะนำของ @putchonguth ประมาณ 45.8%)

"มหากาพย์ภูผามหานที" แบ่งเป็น 2 ภาค ฉบับนี้เป็นภาคต้น "ปฐมบทผู้กล้า" เล่มเดียวจบ เดี๋ยวจะมีภาคหลัง "วีรกรรมผู้กล้า" ตามมาอีก 8 เล่ม เรื่องราวเกิดขึ้นในสมัยซ้องใต้ ยุคใกล้สิ้นราชวงศ์จากการรุกรานของมองโกล ปฐมบทผู้กล้าอิงกับเหตุการณ์การบุกจีนของมองเคอข่าน (พี่ชายของกุบไลข่าน ผู้พิชิตอาณาจักรฮั่นและตั้งราชวงศ์หยวน) ถ้าเทียบยุคกับนิยายกำลังภายในเรื่องอื่น จะอยู่หลังมังกรหยกภาคแรกเล็กน้อย และน่าจะใกล้เคียงกับมังกรหยกภาคสอง

เนื้อเรื่องค่อนข้างเบสิกครับ พระเอกของเราชื่อ เหลียงเหวินจิ้ง นักศึกษาอ่อนแอที่จับพลัดจับผลูมาสวมรอยเป็นเจ้าชายองค์เล็กของราชวงศ์ซ้อง นำทัพรบเพื่อต้านมองโกลที่มณฑลเสฉวนทางตอนใต้ของจีน ส่วนนางเอกเป็นศิษย์หญิงคนสุดท้องของสำนักวิชาของมองโกล เรื่องราวความรักของทั้งคู่ดำเนินไปโดยมีการศึกกับมองโกลเป็นฉากหลัง

โครงเรื่องดูซ้ำซากเล็กน้อยแต่กลับสนุกครับ สไตล์การเขียนของเฟิ่งเกอจะคล้ายๆ กับกิมย้งมากกว่าหวงอี้ ตัวละครมีจำกัด ไม่เปะปะวุ่นวายแบบหวงอี้ เฟิ่งเกอใช้ตัวละครคุ้มแบบกิมย้ง แต่ก็ผสานเอาบรรยากาศการศึกแบบอลังการของหวงอี้เข้ามาด้วย

อีกประเด็นที่ทำให้ "มหากาพย์ภูผามหานที" แปลกใหม่คือวิชาที่พระเอกใช้ มาจากแนวคิด "ภาพเก้าช่อง" (ตารางค่ายกลแบบหนึ่งของจีน) ซึ่งพระเอกเอามาประยุกต์ใช้ทั้งในด้านวิชากำลังภายใน และกลศึกรบกับมองโกล อันนี้จะคล้ายๆ เรื่อง "เจาะเวลาหาจิ๋นซี" ที่เอาวิทยาการสมัยใหม่มาช่วยสนับสนุนให้พระเอกในเรื่องเอาตัวรอดจากศัตรู ได้

นอกจากนี้ในเล่มยังแทรกการ์ตูนที่วาดตามเหตุการณ์ตอนต่างๆ มาเป็นระยะ อันนี้ก็แปลกใหม่ดีแต่ไม่มีผลต่ออารมณ์ในการอ่านมากนัก

สรุปสั้นๆ ว่าสนุกและแนะนำให้แฟนๆ นิยายกำลังภายในไปติดตามหามาอ่านครับ ผมยังประเมินฝีมือของเฟิ่งเกอแบบเต็มๆ ไม่ออก ต้องรอดูในภาคหลังซึ่งเป็นฉบับเต็ม แต่สำหรับนิยายขนาดสั้นความยาวหนึ่งเล่มถือว่าทำได้ดีมาก ต้องติดตามภาคหลังต่อไปเพราะว่าสำนัก "ภูผา" กับ "มหานที" ที่เป็นต้นตอของชื่อเรื่องยังไม่ปรากฎตัวออกมาแบบเต็มๆ เลย

มหากาพย์ภูผามหานที : “ความงามซึ้ง” ท่ามกลางวิกฤตชาติบ้านเมือง

2009-10-30T23:01:00.001+07:00

ต้นฉบับจาก Siam Intelligence Unit โดยเจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์

“คุณธรรมน้ำมิตร” เป็นสิ่งที่ “ง่าย” ในการเอ่ยอ้าง หากทว่า “ยาก” ในการแสดงให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรม

เฟิ่งเกอ คือ ดาวรุ่งจรัสแสงในแวดวงนิยายกำลังภายใน ที่สามารถเสกสรรค์ “เส้นทางใหม่” ในการแสดงออกซึ่ง “คุณธรรมน้ำมิตร” ที่โดดเด่นเกรียงไกรไม่ด้อยกว่าปรมาจารย์กิมย้ง โกวเล้ง และหวงอี้

“เหลียงเหวินจิ้ง” ชายหนุ่มซุกซนที่กำลังเดินทางอย่าง รื่นรมย์ท่ามกลางธรรมชาติขุนเขาอันงามสง่า กลับต้องเผชิญชะตาผันแปร เพียงเพราะมีใบหน้าละม้ายคล้ายเหมือน “ไหวอันอ๋อง” เจ้าชายแห่งราชวงศ์ซ่งใต้ที่กำลังเผชิญวิกฤตล่มสลายของชาติบ้านเมืองจากภัย คุกคามของชาวมองโกล

ไม่ต้องเดาก็คงทราบว่า “ไหวอันอ๋อง” จะต้องประสบเคราะห์กรรมและ “เหลียงเหวินจิ้ง” จะถูกสถานการณ์บังคับให้ต้องสวมรอยแทน เพื่อหลอมรวมใจไพร่พลชาวซ่งเป็นหนึ่งเดียวในการต่อต้านชาวมองโกลอย่างถึงที่ สุด

ความท้าทายของ “เฟิ่งเกอ” จึงไม่ได้อยู่ที่พล็อตเรื่อง หากทว่าคือ การพัฒนาตัวละครให้มีสีสันแตกต่างจากร่มเงาของกิมย้ง โกวเล้ง และหวงอี้

“เหลียงเหวินจิ้ง” กลับไม่มีกลิ่นอายวีรบุรุษที่คร่ำเคร่งแบบ “ก้วยเจ๋ง” ของกิมย้ง แต่กระนั้นก็ยังคงรักษาความเป็นสุภาพบุรุษที่ดีงาม ซึ่งแตกต่างจากวีรบุรุษสไตล์นักกลยุทธ์แบบ “โคว่จง” ของหวงอี้

พระเอกของเฟิ่งเกอ จึงมีเสน่ห์ความงามในอีกรูปแบบหนึ่ง นั่นคือ ความบริสุทธิ์ดีงามของสุภาพบุรุษที่อ่อนต่อโลก แต่ขณะเดียวกันก็สามารถยืดหยุ่นและเข้าใจโลกมากขึ้นตามวันเวลาที่เปลี่ยน แปลงไป

“ก้วยเจ๋ง” ไม่ยอมอภัยให้ “อึ้งย้ง” จนกว่าจะได้รับหลักฐานที่แน่ชัดว่าบิดาของอึ้งย้งไม่ได้เป็นผู้เข่นฆ่าทำลาย “7 ประหลาดกังหนำ” อาจารย์ที่เคารพรักของก้วยเจ๋ง ในขณะที่ “เหลียงเหวินจิ้ง” ยังแอบรู้สึกดีต่อ “เซียวอี้หลิง” ในบางครั้งคราทั้งที่รู้ทั้งรู้ว่าศิษย์พี่ของเธอเป็นคนสังหารบิดาบังเกิด กล้าของตนเอง และเมื่อได้ผ่านประสบการณ์ในสนามรบอันโหดร้าย เขาก็เติบโตขึ้นมาอีกหนึ่งขั้นและยินยอมปลดเปลืองบุญคุณความแค้นทั้งมวล เพื่อความรัก

เสน่ห์อีกประการในฝีมือของ “เฟิ่งเกอ” ก็คือ ศิลปะการเล่าเรื่องให้ซาบซึ้งโดยไม่ต้องพร่ำพรรณา (show and don’t tell)

นวนิยายของกิมย้งพร่ำบ่นก่นประณามความเลวร้ายของสงคราม แต่กลับไม่มีฉากสงครามที่มีชีวิตชีวาเพียงพอที่จะทำให้เราได้ร่วมรู้สึกใน ความโหดร้ายที่เลือดต้องล้างด้วยเลือด ในขณะที่ “เฟิ่งเกอ” ได้บรรยายฉากสงครามที่ห่ำหั่นบีบคั้นไม่แพ้ “หวงอี้” ขณะเดียวกันก็ยังเพิ่มฉากสะเทือนใจที่ทำให้บิดาบังเกิดเกล้าของ “เหลียงเหวินจิ้ง” ต้องสังเวยชีวิตไปต่อหน้าต่อตาบุตรชายที่รักยิ่ง

“บิดาท่านพลีชีพเพื่อชาติ หลั่งเลือดทาแผ่นดิน วีรกรรมคงอยู่คู่ดินฟ้า แต่ว่ามันสู้ศึกเพื่ออะไร ? ยังมิใช่เพื่อเมืองเหอโจว เพื่อราชวงศ์ซ้องหรอกหรือ ? ยามนี้ไฟสงครามยังไม่สิ้น ท่านก็หลบหนีจากไป บิดาท่านในปรภพไยมิใช่ผิดหวังยิ่ง?”

(มหากาพย์ภูผามหานที ตอน ปฐมบทผู้กล้า : 243)

นี่อาจเป็นถ้อยคำที่หนักแน่นด้วยเหตุผลเฉียบคมด้วยวาจาและน่าจะตรงกับจิต ปณิธานของบิดาผู้ล่วงลับ แต่กระนั้นก็ยังไม่สามารถเปลี่ยนใจให้ “เหลียงเหวินจิ้ง” นึกละอายฟ้าดินและหวนกลับมาต่อสู้เพื่อชาติบ้านเมือง

แต่หลังจากเหตุการณ์ลอบสังหารอันโหดร้ายที่จวนแม่ทัพ ได้กลับแปรเปลี่ยน “ชายหนุ่ม” ที่อ่อนแอและอ่อนต่อโลกคนหนึ่ง ให้กลับกลายเป็น “ชายชาติทหาร” ที่พร้อมจะพลีชีพเพื่อประชาราษฏร์และชาติบ้านเมือง

“เฟิ่งเกอ” แนบเนียนเพียงพอที่จะปล่อยให้ผู้อ่านขบคิดคาดเดาว่า “เหตุใดเหลียงเหวินจิ้งจึงเปลี่ยนใจเข้าร่วมรบ” ทั้งที่ผู้คนซึ่งล้มตายนั้นก็มีไม่มากนัก แถมยังไม่ใช่ญาติพี่น้องของตนเองอีกด้วย ในขณะที่ก่อนหน้านี้ บิดาของตนเองต้องพลีชีพไปเพื่อปกป้องบ้านเมือง ก็ยังไม่เคยบรรเจิดความคิดที่จะต่อสู้เช่นนี้เลย

บางทีอาจ “ไม่มีคำตอบ” เพราะนี่คือการเจริญเติบโตและเรียนรู้ของมนุษย์ ที่ไม่ใช่เพียงได้รับการอบรมสั่งสอนหรือเผชิญเหตุการณ์เพียงครั้งเดียว แล้วจะทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในจิตใจ แต่ต้องเกิดจากการสั่งสมเคี่ยวกรำของชีวิตทีละเล็กทีละน้อย จนกระทั่งผลิบานเป็นความหยั่งรู้ของชีวิต

“แม่ทัพนายกองทุกท่าน พ่อแม่พี่น้องทั้งหลาย การศึกในวันนี้ไม่ใช่เพื่อปกป้องบ้านเมือง หากแต่เพื่อรักษาบ้านช่อง เพื่อบิดามารดาที่เคารพ เพื่อภรรยาอ่อนช้อยบุตรธิดาอ่อนเยาว์ เพื่อผู้อาวุโสทั่วทั้งเมือง”

(มหากาพย์ภูผามหานที ตอน ปฐมบทผู้กล้า : 286)

หากเป็น “สุนทรพจน์” ที่เอื้อนเอ่ยจากตัวละครของหวงอี้ เราก็อาจรู้สึกฮึกเหิมแต่จะไม่กินใจเพราะรู้ว่าเป็น “กลยุทธ์” เพื่อปลุกเร้าทหาร แต่หากเป็นถ้อยคำจากตัวละครของกิมย้ง เราก็จะรู้สึกซาบซึ้งด้วยคุณธรรมและความจริงใจ แต่ก็จะไม่รู้สึกยกย่องถึง “กลยุทธ์” ที่แอบแฝงอยู่ในการปลุกเร้าทหารให้สู้ถวายชีวิต

แต่สำหรับ “เหลียงเหวินจิ้ง” ในยามที่ตัดสินใจเข้าร่วมรบแล้ว คำพูดนี้ก็เป็นทั้งคำมั่นสัญญาที่จริงใจและกลยุทธ์เพื่อปลุกเร้าทหารพื่อจะ ได้กลับมาพบหน้าคนที่ตนรักอีกครั้ง

บทประพันธ์ของ “เฟิ่งเกอ” หากลิ้มรสขบอ่านเพียงผิวเผิน ก็อาจรู้สึกไม่ซาบซึ้งใจเท่าที่ควร เนื่องจากมีการบรรยายที่กระชับเรียบง่ายและซ่อนนัยความหมาย ไม่ได้จาระไนอย่างเลอเลิศทุกตารางนิ้วเฉกเช่นปรมาจารย์กิมย้ง ที่แผ่ซ่านไปทุกความรู้สึก ทุกอารมณ์ ทุกเหตุผล ขณะเดียวกันก็ไม่ได้เต็มไปด้วยโครงสร้างกลยุทธ์ที่ซับซ้อนสอดรับกันอย่างดี ยิ่งเหมือนท่านเทพอักษราหวงอี้ หากทว่าเมื่อละเลียดอย่างลึกซึ้งแล้ว “ความงาม” จะค่อยๆผุดขึ้นมาในดวงใจ เป็นความงามสะทกสะท้อนที่เบ่งบานจากห้วงภายในอันแสนเงียบงัน

……………

ขอขอบคุณ คุณก่อศักดิ์ ไชยรัศมีศักดิ์ ที่ทำให้ผมได้รู้จักเทคนิค Show and Don’t tell ในเรื่อง “จิ้งจอกอหังการ์” จึงทำให้ผมนำมาประยุกต์ใช้ในการอ่าน “มหากาพย์ภูผามหานที” ได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ขอบคุณพี่ธันยวัชร์ ไชยตระกูลชัย ที่ได้ร่วมแลกเปลี่ยนและทำให้ผมได้เห็นความเรียบลึกในเรื่อง “มหากาพย์ภูผามหานที” โดยเฉพาะอิทธิพลต่างๆจากกิมย้งและหวงอี้

ส่วนความบกพร่องทั้งมวล เป็นของผู้เขียนเพียงผู้เดียว

คำวิจารณ์โดย ผศ.ดร. ภุชงค์ อุทโยภาศ

ผมว่าอ่านแล้ว น่าสนใจมาก เห็นด้วยกับคำวิจารณ์นะครับ ของกิมย้งที่บทพูดกระชับกินใจ นั้นน่าจะเกิดจากการขัดเกลามาหลายที ครับ

ในเรื่องนี้ เหลียงเหวินจิ้ง รับบทของคนธรรมดาที่ ตกไปในสถานะการณ์ที่ไม่ธรรมดา
เรื่องหน้าเหมือนกันนี่ ผมว่ามาจากเรื่อง Prisoner of zenda นะครับที่เล่นประเด็นนี้ได้อย่างเฉียบขาดมาก

ดูเผินๆ เหมือนสถานะการณ์สร้างวีรบุรุษ แต่ เฟิ่งเกอ วางงเรื่องได้ดี ครับ ตัว เหลียงเหวินจิ้ง ผ่านการเปลี่ยนแปลงและต่อสู่ในจิตใจอย่างช้าช้า สิ่งที่น่าสนใจ คือ เมื่อเจออุปสรรคจะสู้หรือจะหนี เหลียงเหวินจิ้งเลือกเหมือนคนส่วนใหญ่ครับ คือ หนี ไม่ได้เป็นพระเอกธรรมะแบบ ก้วยเจ๋ง ผมว่าเรื่องเด่นตรงนี้ด้วย คือ ตัวเอกก็เป็นคนแบบเราๆนี่แหละ มีดีมีชั่ว มีเข้มแข็งและอ่อนแอ ทำให้เรารู้สึกมีส่วนร่วมได้ดี กิมย้งมาเดินเรื่องแบบนี้เอาก็ตอนอุ้ยเซี่ยวป้อ แน่ะครับ

แต่สุดท้าย ตัวเอกก็เลือกเส้นทางวีรบุรุษเป็นเส้นทางชีวิตนะครับ สมเป็นพระเอก

เฟิ่งเกอ คุมตัวละครได้ดีกว่าหวงอี้ ใช้ตัวละครไม่มากแต่บุคคลิกเด่นชัด สอดคล้อง ทุกอย่างมีที่มาและเหตุผลที่ลงตัว แต่สีสันตัวละครยังไม่จัดจ้าเท่าโกวเล้ง ที่จงใจเน้นลักษณะพิเศษให้ตัวละครจนติดในใจคน

ใครเอ่ยที่พูดไปลูบจมูกไป
ใครเอ่ยเมื่อสังหารศัตรูต้องเป่าเลือดจากคมกระบี่
ใครเอ่ยใช้สองนิ้วคีบสรรพอาวุธในใต้หล้าได้
ใครเอ่ยขว้างมีดไปไม่มีใครสามารถหลบพ้น
ใครเอ่ยที่กินอาหารช้าๆ เหมือนอาหารเป็นมื้อสุดท้าย

บทบู๊ผมว่าดี อาจยังไม่เห็นภาพชัดๆเหมือน กิมย้งกับหวงอี้แต่ก็ น่าสนใจ พระเอกออกจะเก่งเร็วไปนิดแต่ก็ยอมรับได้

สรุปแล้ว ต้องขอขอบคุณทางท่านก่อศักดิ์นะครับ หาทางให้เรามีของดีอ่านเป็นระยะ

ผมตอบแทนด้วยการกินขนมจีบเซเว่น ไปด้วยตอนอ่านหนังสือแล้วกันครับ

ผู้พิชิตดาราจักร เล่ม 1

2009-05-25T11:04:00.002+07:00

นิยายวิทยาศาสตร์ของหวงอี้ที่ Siam Inter เอามาพิมพ์ใหม่ เห็นว่ามี 6 เล่มจบ ตอนนี้ออกถึงเล่ม 4 แล้วแต่เพิ่งได้อ่านเล่ม 1

คำโปรยของ Siam Inter บอกว่าเป็น "Star Wars" ฉบับหวงอี้ แต่หลังจากอ่านจบแล้วผมว่าไม่เหมือนอย่างรุนแรง "ผู้พิชิตดาราจักร" นั้นก็ยังเป็นนิยายกำลังภายในแนวหวงอี้ที่เปลี่ยนฉากหลังจากยุทธจักรมาเป็นอวกาศเท่านั้นเอง ถ้าใครเคยอ่านการ์ตูนซีรีย์ Warlord ก็จะอารมณ์นั้นเลย

เหตุที่บอกว่าผู้พิชิตดาราจักรยังเป็น "นิยายแบบหวงอี้" ก็เพราะมันมีส่วนประกอบในแบบฉบับของหวงอี้อย่างครบถ้วน ไม่ว่าจะเป็นความขัดแย้งระหว่าง faction ที่เป็นธีมสำคัญ, การแปลงโฉม, การหาข่าวกรอง, เมืองโลกีย์, เป้าหมายของชีวิตที่แสวงหาความตื่นเต้นเร้าใจ ฯลฯ สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือเหตุผล กฎ คำอธิบาย ของปรากฎการณ์เหล่านี้ที่เปลี่ยนจาก "ลมปราณ" มาเป็น "อุปกรณ์ไฮเทคและพลังสนามแม่เหล็ก" เท่านั้น ตัวอย่างเช่น การแปลงโฉมจะเปลี่ยนจากหน้ากากและการดัดกระดูกด้วยปราณ มาเป็นชุดเนื้อมนุษย์และการดัดกระดูกด้วยพลังจิต, เปลี่ยน faction จากก๊กหรือชนเผ่า มาเป็นหมู่ดาวและองค์กรระหว่างอวกาศ เป็นต้น

จากคำนำของหนังสือบอกว่างานชิ้นนี้ถูกเขียนขึ้นไล่เลี่ยกับ "เจาะเวลาหาจิ๋นซี" ดังนั้นเราจึงเห็นความคล้ายคลึงระหว่างทั้งสองเรื่องนี้สูงมาก พระเอกของทั้งสองเรื่องมาจาก "ดินแดนอื่น" เหมือนกัน (เซี่ยงเส้าหลงมาจากอนาคต; ฟางโจวมาจากดาวที่ไม่มีคนอาศัยอยู่) และใช้พลังที่ไม่มีใครอื่นมี มาก่อกวนให้สมดุลย์ของความขัดแย้งในเรื่องถูกทำลายลงไปเหมือนกัน (เซี่ยงเส้าหลงใช้ความรู้จากอนาคต; ฟางโจวใช้พลังพิเศษของดาววิหคเพลิง) ฝั่งนางเอกก็ไม่ต่างกันเท่าไรนัก ยังยึดธีมสาวงามมากความสามารถ มีศักดิ์ฐานะทางสังคมสูง และไม่เคยมีชายใดโยกคลอนหัวใจได้สำเร็จ จนกระทั่งมาเจอพระเอกที่ใช้ความแปลกใหม่เร้าใจพิชิตนางเอกได้สำเร็จ

งานเขียนในยุคนี้ของหวงอี้ยังมี "ความแบนราบ" ในคาแรกเตอร์ตัวละครอยู่มาก ตัวละครยังแบ่งแยกดีชั่วอย่างชัดเจน ฝ่ายผู้ร้ายมักมีคาแรกเตอร์อัปลักษณ์หรือบุคคลิกที่ไม่พึงประสงค์ ผู้หญิงในเรื่องแต่ละคนมีคาแรกเตอร์เดี่ยวประจำ เช่น สาวเรียบร้อย, สาวก๋ากั่น, สาวสวยเก่ง ไม่มีความซับซ้อนมากกว่านั้น พระเอกทำอะไรถูกที่ถูกเวลาเสมอ คาแรกเตอร์สนับสนุนที่ไม่มีบทบาทอะไรและหายไปทันทีที่หมดประโยชน์ ฯลฯ เราเห็นข้อด้อยเหล่านี้กันมาเยอะแล้วในนิยายขนาดยาวของหวงอี้อย่างเทพมารสะท้านภพ หวงอี้เองนั้นเห็นจุดอ่อนจุดนี้ของตัวเองเช่นกัน และได้พยายามพัฒนา "ความลุ่มลึก" ให้มากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งในนิยายเรื่องล่าสุดคือ "ศึกรักแดนสนธยา" เราก็เห็นพัฒนาการในส่วนนี้ที่ดีขึ้นมาก

อย่างที่เขียนไปแล้วว่า คำว่า "วิทยาศาสตร์" ที่ห้อยติดท้าย "นิยาย" มาในผู้พิชิตดาราจักรนั้นบ่งบอกแค่ว่าฉากหลังมันเป็นอวกาศมิใช่จงหยวนเท่านั้น มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับนิยายวิทยาศาสตร์ตะวันตกที่มีแนวคิดแปลกใหม่เป็นแกนหลัก และสร้างเรื่องเล่าขึ้นมาครอบมันเอาไว้ นิยายวิทยาศาสตร์ของหวงอี้นั้นยังเป็น "กำลังภายในตะวันออก" ที่พยายามใช้แฟนตาซีไซไฟแบบหลวมๆ มาอธิบายปรากฎการณ์ในเรื่องเท่านั้น

กล่าวโดยสรุป แฟนประจำของหวงอี้ก็ไม่เคยแคร์อยู่แล้วว่านิยายของหวงอี้จะดีจะแย่อย่างไร ก็ยังติดตามหามาอ่านกันได้เรื่อยๆ อยู่ดี เหตุเพราะว่าจุดแข็งของหวงอี้ไม่ใช่ความลุ่มลึก ความสมบูรณ์แบบกิมย้ง หรืออารมณ์ความรู้สึกแบบโกวเล่ง แต่เป็นความมันส์แบบหนังฮอลลีวู้ดกระแสหลักที่ไม่ต้องคิดอะไรมากตอนรับชมนั่นเอง ผู้พิชิตดาราจักรมี "ความเป็นหวงอี้" ที่แฟนๆ คาดหวังอยู่อย่างครบถ้วน แฟนหวงอี้ไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน

โพสต์นี้ยกมาจาก http://www.isriya.com/node/2629/

ผู้พิชิตดาราจักร - ผลงานชิ้นใหม่ของหวงอี้

2009-05-05T21:43:00.002+07:00

Siam Inter ตีพิมพ์ผลงานของหวงอี้สมัยที่ยังเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ นั่นคือเรื่อง ผู้พิชิตดาราจักร จึงมาแจ้งข่าวให้แฟนๆ บล็อก Boolim (หวังว่ายังเหลืออยู่นะ) ได้ทราบกันครับ

อ่านบทวิจารณ์ของคุณเจริญชัย ผู้เขียน จอมคนในจอมคนแผ่นดินเดือด ได้ที่นี่
“ผู้พิชิตดาราจักร” : พลังสร้างสรรค์ยิ่งใหญ่ของ “หวงอี้”

เนี่ยอู้เซ็งถึงแก่กรรมแล้วครับ

2009-01-28T19:47:00.002+07:00

เนี่ยอู้เซ็งนักเขียนนิยายกำลังภายในที่โดนขนานนามว่า "ปฐมาจารย์" ถึงแก่กรรมแล้วครับ เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2552 ที่ผ่านมาด้วยโรคมะเร็งกระเพาะปัสสาวะ ที่รัฐซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย

ผลงานที่ผ่านมาของเนี่ยอู้เซ็งที่โด่งดังซึ่งน่าจะรู้จักกันได้แก่

นางพญาผมขาว
เจ็ดนักกระบี่ (เคยนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์)
กระบี่กู้บัลลังก์ (รอยแหนเงาจอมยุทธ์)

ปล.[0] ผมทราบข่าวจากเว็บพันทิปครับที่ http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K7464113/K7464113.html
ปล.[1] ลองค้นดูมีอีกที่ที่เขียนถึงเรื่องนี้ครับที่ http://mihk2002.wordpress.com/2009/01/27/liang-yusheng-obituary/
ปล.[2] ประวัติของเนี่ยอู้เซ็งอ่านได้ที่ http://en.wikipedia.org/wiki/Liang_Yusheng และแบบเป็นภาษาไทยที่ http://www.niyayjeen.th.gs/web-n/iyayjeen/auther/html/niauseng.html
ปล.[3] ตัวผมเองไม่เคยอ่านทั้งสามเรื่องที่กล่าวมาครับ

ตัวละครที่จำเจของหวงอี้: นางโลม

2009-01-12T23:35:00.000+07:00

บุคคลิกแบบหนึ่งที่พบได้ในนิยายของหวงอี้เกือบทุกเรื่อง นั่นคือนางโลมที่ขายศิลปะไม่ขายตัว รักอิสระเสรี เน้นการใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่า

มังกรคู่: สั้งสิ้วฟาง
เทพมารสะท้านภพ: เหลียนซิ่วซิ่ว
เทพทลายนภา: (ลืมชื่อแล้ว คนที่ดีดพิณ)
จอมคนแผ่นดินเดือด: จี้เชียนเชียน
เจาะเวลาหาจิ๋นซี: จี้เอียนหยาน ไม่ใช่นางโลมแต่นิสัยพอเข้าเค้า

หนังสือใหม่

2008-11-10T21:15:00.006+07:00

บล็อกร้างไปนานไม่มีคนเขียน คาดว่าคงเป็นเพราะช่วงนี้หวงอี้ยังไม่มีหนังสือใหม่ (รู้สึกว่าคนเขียนบล็อกนี้หลายคนจะเป็นแฟนหวงอี้) วันนี้ผมเลยเอาหน้าปกหนังสือมาลงให้ดูเล่นๆในบล็อกนี้ดีกว่า

ปล.[0] ไม่รู้ว่าหนังสือพวกนี้อ่านแล้วธาตุไฟจะเข้าแทรกรึปล่าว :P
ปล.[1] ผมโพสต์หวังให้ขำนะครับ ไม่ได้ตั้งใจดูถูกผู้หญิง อย่าคิดมากกัน

อีกหนึ่งความคิดเห็นของคนที่ไม่ชอบนิยายกำลังภายใน

2008-03-29T22:44:00.004+07:00

เจอกระทู้นึงที่กำลังดังมากในพันทิปมาครับ(มีคนเข้ามาตอบเยอะมากครับ) เจ้าของกระทู้ก็ไปเอาข้อความมาจากเว็บอื่นอีกที่หนึ่ง เป็นเรื่องความเห็นของคนที่ไม่ชอบนิยายกำลังภายในครับ อ่านแล้วรู้สึกไม่ชอบความเห็นอันนี้เลย ดูไม่มีเหตุผลไงชอบกล ก็เลยก็อบมาให้อ่านกันดูครับ

"ผมอ่านนิยายจีนเรื่องเดียวที่อ่านจบทุกตัวอักษรคือฤทธิ์มีดสั้น ก็คิดว่าสนุกดี ตัวละครไม่เยอะมากจนปวดหัว
แต่อ่านมังกรหยกยาว ๆ ผมคิดว่าน่าเบื่อ เรื่องสะเปะสะปะปนกันจนไม่เห็นความต้องการของผู้เขียนว่าอยากจะสื่ออะไร
พระเอกมีความแค้นกับคนแค่คนเดียวที่ฆ่าพ่อตัวเองตาย แต่มีเรื่องอื่นมายุ่งยากจนเขวไปหมด แล้วจบเอาดื้อ ๆ
แบบพระเอกเบื่อหน่ายโลก ผมไม่ประทับใจนิยายยาว ๆ ของจีน ผมว่ามันน้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรง
เคยมีคนบอกว่าอ่านของโกวเล้งจะดีกว่า สั้นกระชับ แต่ผมอ่านจบเรื่องเดียวคือฤทธิ์มีดสั้น นอกนั้นห่วยมากก
บางทีขึ้นต้นดีน่าอ่านแต่ตรงกลางกับตรงท้ายอยากขว้างทิ้ง เล็กเซี่ยวหงส์ ชอลิ้วเฮียงที่โด่งดังมากนั่นละตัวดี เริ่มเรื่องสนุกดี
แต่พอตอนจบสุกเอาเผากิน ผมก็ไม่เข้าใจว่านิยายพวกนี้มีดีอะไร ไม่ได้เขียนล่อเป้า แต่เป็นความเห็นส่วนตัว
ถ้าเทียบนิยายพวกนี้กับนิยายที่เป็นแนวคิดปรัชญาอย่างของเฮมิงเวย์ กอร์กี้ ผมว่านิยายกำลังภายในเทียบไม่ติดฝุ่น
แต่คนไทยชอบอ่านกำลังภายในมากกว่านิยายประเภทนี้ น่าแปลกใจ
ผมไม่ได้มีเจตนาร้ายกับผู้เขียนนิยายจีน ไม่ว่าจะเป็นคนไทยหรือคนจีน ผมบอกแล้วว่าไม่ได้มาตินิยายคนเขียน
แต่มาพูดถึงนิยายจีนโดยภาพรวม ผมเห็นว่ามันน้ำท่วมทุ่งก็พูดไปตามนั้น มันไม่กระชับเข้าเรื่อง
แล้วผมอ่านดาบโลกันต์และเห็นว่าบอร์ดแห่งนี้คุยถึงนิยายของผู้เขียนท่านนี้ ก็เลยมาติเรื่องดาบโลกันต์เป็นตัวอย่าง
ถึงนิยายจีนเรื่องอื่นผมก็คิดว่ามันไม่สมเหตุผลเช่นกัน ผมว่าแนวกำลังภายในมันออกเป็น fantasy
เหมือนนิยายวิทยาศาสตร์ แต่นิยายวิทยาศาตร์ยังน่าสนุกกว่าเพราะมีเหตุผลประกอบ กำลังภายในไปเน้นอะไรสลับซับซ้อนที่ไม่มีจริง
เหมือนเติมเข้ามาให้มันเป็นเรื่องเท่านั้น ผมไปอ่านพยัคฆ์คำรนได้สามสิบบท แล้วผมก็เปิดอ่านตอนท้ายไปเลย
รู้สึกเหมือนเรื่องดาบโลกันต์ ทำไมมันจะต้องวางแผนซับซ้อน เกลียดใครก็มาฆ่าคนนั้นก็สิ้นเรื่อง
ทำนองเดียวกับเรื่องมังกรหยกครับ ก๊วยเจ๋งแค้นคนฆ่าพ่อ แต่ไปเกี่ยวข้องมากมายในยุทธภพ
ไม่เห็นจะต้องไปยุ่งยากเลย แค่ฝึกวิชาอยู่ประเทศมองโกลก็มีฝีมือพอแล้ว เดินทางไปหาคนฆ่าพ่อเพื่อแก้แค้นได้แล้ว
แต่นี่ใส่เรื่องอะไรเข้ามาเสียเยอะ ไม่เห็นประเด็น พยัคฆ์คำรนก็แบบเดียวกันอีก ฮูหยินเจ้าสำนักต้องการฆ่าพระเอก
ก็มาลอบฆ่าเลยหรือมาฆ่ากันซึ่งหน้าก็น่าจะได้แล้ว วิชาก็เก่งเหลือหลายผิดมนุษย์ ทำไมต้องวางแผนกินเวลาหลายปีเพื่อที่จะมาผิดหวังเสียแผน
ทำอะไรไม่ได้ นางเอกก็กินน้ำตาต่างข้าวอยู่เป็นสิบปี เหมือนตั้งใจเขียนมาให้กดดัน ชีวิตคนมันกดดันขนาดนั้นแล้ว
ไม่บ้ามีด้วยหรือครับ นี่แหละครับที่ผมเห็นว่านิยายกำลังภายในไม่สมเหตุผล ฤทธิ์มีดสั้นที่ผมอ่านก็ไม่สมเหตุผล
ยกหญิงคนรักให้คนอื่นแล้วมาติดเหล้าซมซาน วิชาฝีมือก็ยังเป็นอันดับหนึ่งในแผ่นดินอีก มันขัดกับความเป็นฮีโร่ครับ
ในความเป็นจริงมัน impossible ผมว่านิยายจีนกำลังภายในมันไม่มีคุณค่าในเนื้อเรื่อง
แต่มีความละเอียดในการใช้ภาษาอันนี้ผมยอมรับ นิยายในเว็บนี้ก็ใช้ภาษาสวยงามดี ฝีมือมีขนาดนี้น่าจะเขียนนิยายแบบอื่นมากกว่า
ผมรู้สึกเหมือนเห็นคนมีปากกาด้ามทองสวย ๆ แล้วเอาไปขุดรูปูครับ ยิ่งเห็นทำเว็บตั้งใจมันน่าจะเสนองานระดับดีไปเลย
มานั่งงมอะไรกับนิยายกำลังภายใน ผมว่ามันเป็นนิยายประโลมโลกที่เพ้อฝันเรื่อยเปื่อย ไม่ได้ให้คุณค่ากับสังคม
ถ้ามีคนมาแย้งว่านิยายกำลังภายในให้สิ่งที่ดีทางประวัติศาสตร์ แน่ใจหรือครับว่าที่เขาเขียนมานั้นถูกต้อง
การเอาตัวละครในประวัติศาสตร์มาใส่บทบาทไปมั่ว ๆ จนบางทีเป็นตัวตลก เก่งน้อยกว่าพระเอกที่เป็นตัวละครสมมุติ
มันสมควรอยู่หรือเปล่า ถ้าจะเขียนเป็น biography ของบุคคลในประวัติศาสตร์นั้นไปเลยเป็นภาคนิยายยังจะดีกว่า
เรียนไว้ด้วยความเคารพครับ
ถามหน่อยเวลาอ่านไม่นึกตะขิดตะขวงบ้างหรือครับ คนอะไรเก่งเวอร์ผิดมนุษย์
มันโม้มากจนผมไม่เห็นว่าน่าจะเกิดอารมณ์ร่วมได้เลย วิชาต่อสู้ของจีนเป็นศิลปะชั้นสูง
แต่นักเขียนนิยายกำลังภายในเอาของเขามายำซะเละเลย กลายเป็นเรื่องโม้ให้ฝรั่งขำเวลาดูหนังพวกนี้น่ะครับ
ผมอยากให้นิยายมีการพัฒนาสู่คนกลุ่มกว้าง การตัดเนื้อหาไม่ได้หมายถึงให้กลายเป็นสารคดี
แต่ตัดเนื้อหาให้มันกระชับไม่น้ำท่วมทุ่ง ถ้าคุณจะยึดแนวนักเขียนแบบกิมย้งก็เป็นเรือ่งของคุณ
ก็ห้ามกันไม่ได้ แต่ผมบอกได้เลยว่า ถ้านักเขียนนิยายกำลังภายในไม่พัฒนา ต่อไปคนอ่านจะน้อยลงเรื่อย ๆ
กลายเป็นนิยายขึ้นหิ้งไป ต้องลองมองโลกกว้างดูบ้างจะเข้าใจ ทำไมนิยายฝรั่งถึงเป็นอมตะอยู่ได้นาน
เป็นร้อยเป็นพันปีก็ยังมีคนอ่าน เพราะเรื่องมันทันสมัยตลอดกาล ตอนแรกคิดว่าผู้เขียนคงอ่านนิยายเยอะน่าจะเข้าใจ
แต่ถ้าไม่เข้าใจหรือไม่ยอมเข้าใจก็ไม่มีอะไรต้องอธิบายเพิ่มเติม จะลองอ่านดับสุริยันดูอีกเรื่อง แต่คิดว่าผมคงคิดแบบเดิม
ถ้าคุณแน่จริงก็ลองเขียนนิยายที่ทำให้ผมเกิดความรู้สึกดีกับนิยายกำลังภายในให้ได้ซิ ไม่ได้ท้าทาย แค่อยากเห็นคนที่ใครก็ยกย่อง
และคิดว่าเก่งสามารถฉีกรูปแบบออกไปได้ ผมคิดว่าคุณคงยังไม่แก่เกินแกงจนพลิกตัวกลับไม่ทัน
ผมบอกว่าอยากให้งานเขียนพัฒนา ไม่ได้บอกว่าต้องพัฒนาแบบฝรั่ง แต่ผมบอกว่าทำไมงานเขียนฝรั่งถึงอยู่ได้นานมีคนอ่านทั่วโลก
เพราะมันมีสิ่งที่คนยอมรับได้ทั่ว ถ้านิยายกำลังภายในลดความไร้สาระลง แต่หันมาเขียนในสิ่งที่เป็นไปได้ มีวิชาในเรื่องที่ไม่บ้าบอเกินไป
เนื้อเรื่องไม่ต้องน้ำท่วมทุ่ง คนจะอ่านมากขึ้นจริงไหม เพราะจะได้ทั้งคนกลุ่มเก่าและกลุ่มใหม่เข้ามาอ่าน คนที่เขาไม่ชอบอ่านกำลังภายในเพราะมันเวอร์
เขาก็จะเข้ามาอ่าน แต่นี่พวกคุณเห็นว่าการมีกำลังภายในที่ผิดปกติจากมนุษย์ทั่วไปเป็นเรื่องสนุกดีแล้ว ผมก็จนปัญญาที่จะอธิบาย
เพราะเปล่าประโยชน์ที่จะเล่นดนตรีให้กลุ่มคนที่ไม่นิยมดนตรีฟัง"
เฉาเชา

ผมอ่านจบแล้วโมโหแฮะ ไม่รู้คนอื่นจะคิดไงบ้าง เข้าไปดูกระทู้เต็มๆได้ที่นี่ครับ

http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K6463677/K6463677.html

ปล. ผมก็ไม่ทราบครับว่าเจ้าของกระทู้ไปก๊อบมาจากที่ไหน อยากจะรู้เหมือนกัน จะได้ตามเข้าไปอ่านความเห็นของบอร์ดนั้นดูบ้างครับ

ความตายของเจ้าสำนัก

2008-03-15T21:34:00.004+07:00

เมื่อวานเล่นพันทิปห้องนิยายกำลังภายในแล้วก็ไปเจอกระทู้นี้เข้าครับ http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K6418401/K6418401.html แล้วพอดีวันนี้ต้องออกจากบ้าน ก่อนกลับเลยถือโอกาสตามหานิตยสาร "อักษรสาร" ที่ว่าซะหน่อย(บังเอิญผมเป็นแฟนโก้วเล้งซะด้วย เลยต้องหามาอ่านหน่อย) ก็เดินดูอยู่สองสามร้านครับกว่าจะหาเจอ

ในนิตยสารฉบับเดือนมีนานี้ก็มีเรื่องสั้นที่โก้วเล้งแต่งลงอยู่ครับ ชื่อเรื่องว่า "ความตายของเจ้าสำนัก" แปลโดย น.นพรัตน์ ผมอ่านดูแล้วก็ไม่เชิงกำลังภายในซะเท่าไหร่เป็นแค่เรื่องต่อสู้ธรรมดาแต่ก็ยังเป็นเรื่องสไตล์โก้วเล้งแหละครับ ก็เอามาฝากกันสำหรับคนที่ชื่นชอบโก้วเล้ง

จะขอยกคำนำที่น.นพรัตน์เขียนมาให้อ่านกันนะครับ

การตายของเจ้าสำนัก

ผลงานของโก้วเล้ง มังกรโบราณผู้ล่วงลับ ซึ่งเขียนเมื่อปลายปี พ.ศ. 2516 สำหรับสร้างเป็นภาพยนตร์จอเงินโดยบริษัทโกลเด้น ฮาร์เวสต์ ของฮ่องกงร่วมทุนสร้างกับบริษัทภาพยนตร์เกาหลี และให้ดาราหญิงในสังกัดคือ เหมาอิง รับบทนางเอกของเรื่อง

*ย่อหน้านี้อาจทำให้เสียอรรถรสในการอ่านได้

การตายของเจ้าสำนัก เขียนถึงหญิงสาวชาวจีนซึ่งไปฝึกวรยุทธ์ที่ประเทศเกาหลี พลันทราบข่าวอาจารย์ถูกทำร้าย จึงรีบรุดกลับสำนักไอคิโดเพื่อสืบหาความจริง ยังเกิดเป็นเรื่องราวที่อกสั่นขวัญแขวนซับซ้อนซ่อนเงื่อนงำ ทั้งยังเขียนถึงชาวญี่ปุ่นที่ถืออำนาจบาตรใหญ่ ตลอดทั้งเรื่องตื่นเต้นเร้าใจ หากยังคงเอกลักษณ์ของโก้วเล้ง นั่นคือ การหักมุมอย่างคาดไม่ถึง

น.นพรัตน์

คนรุ่นใหม่กับนิยายกำลังภายใน

2008-03-05T23:46:00.001+07:00

ข่าวโปรโมทครับ คุณเจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์ ผู้เขียน จอมคนในจอมคนแผ่นดินเดือด มีคิวไปบรรยายเรื่องกำลังภายใน ในหัวข้อ "คนรุ่นใหม่กับนิยายกำลังภายใน" ใครสนใจตามไปฟังกันได้

7 มีนาคม 2551เวลา 14.30-16.30 น.
หัวข้อ “คนรุ่นใหม่กับนิยายกำลังภายใน”
วิทยากร “เจริญชัย ไชยไพบูลย์วงศ์”

จัดโดย
อาศรมสยาม-จีนวิทยา
โทรศัพท์ 02-631-0231 ต่อ 1008,1009 (สายตรง ) 02-677-1008 , 02-677-1009

สถานที่
ห้องประชุม 1111 A
313 อาคารซีพีทาวเวอร์ ชั้น 11 ถ.สีลม บางรัก กรุงเทพ ฯ 10500

ส่งท้ายศึกรักแดนสนธยา

2008-02-21T16:46:00.003+07:00

พึ่งจะอ่านศึกรักฯ เล่มสุดท้ายจบตะกี้นี้ พอมีเวลาผมรีบกลับมา blog ก่อนที่จะลืมเนื้อหาไป เดี๋ยวนี้ยิ่งแก่ยิ่งลืมง่ายซะด้วย

(เพื่อไม่ให้สปอยล์ผมจะพยายามไม่พูดถึงเนื้อหาเลย)

หวงอี้สรรค์สร้างมังกรคู่สู้สิบทิศให้เป็นนิยายกำลังภายใน ที่เต็มไปด้วยสีสันและความอลังการ จอมคนแผ่นดินเดือด เป็นนิยายที่เต็มไปด้วยจินตนาการ + ความอลังการ (ที่ดูจะน้อยกว่ามังกรคู่ฯ)

แต่ศึกรักแดนสนธยา เป็นนิยายที่เต็มไปด้วยจินตนาการและความลึกลับ ผสมผสานกับฉากหลังและส่วนประกอบที่เป็นโลกแห่งวิทยายุทธ์ ที่เป็นเพียงฉากหลังก็เพราะวิทยายุทธ์เป็นเพียงส่วนประกอบสำคัญอันหนึ่ง แต่ไม่ใช่ส่วนหลักของเนื้อหาเหมือนกับทั้งสองเรื่องก่อนหน้า และเรื่องอื่นๆของหวงอี้

แต่ขณะเดียวกัน การบรรยายภาพเหตุการณ์ต่างๆ โดยเฉพาะในการต่อสู้ ผมคิดว่าหวงอี้ทำได้ดีขึ้นกว่าเดิม อ่านแล้วสนุกมีสีสันกว่าเดิม หวงอี้ลดปริมาณจินตนาการ (ที่เพ้อฝัน) ในวิทยายุทธ์ลง แต่ไปเพิ่มให้กับเนื้อหาให้มากขึ้นกว่าเดิม ซึ่งผมคิดว่าหวงอี้ทำได้ดีครับ ผลออกมารสชาติกลมกล่อมดีทีเดียว ที่ดูแปลกใหม่นิดหน่อยสำหรับหวงอี้ ก็คือการเน้นการบรรยายเหตุการณ์แบบให้ผู้อ่านเป็นส่วนหนึ่งของละครฉากนั้น แทนที่จะใช้คำบรรยายแบบเดิมๆเหมือนคำบรรยายในบทละคร ดังที่เห็นในหลายเรื่องที่ผ่านมา ผมชอบแบบนี้ครับ โดยเฉพาะฉากต่อสู้เหมือนไปยืนดูกูเยี่ยหมิงสู้กับเกอม่ออยู่ข้างๆเลย

สิ่งที่ดีขึ้นกว่าเดิมมากคือการคุมตัวละคร นิยายเรื่องนี้ตัวละครไม่มากจนเกินไปเมื่อเทียบกับขนาดของเรื่อง (4 เล่ม) ผิดกับนิยายเรื่องอื่นๆ (นับๆแล้วน่าจะพอๆกับเทพทลายนภา) แต่ก็ยังไม่ถึงขนาดภูษิตฟ้าไร้รอยตะเข็บนะครับ คือยังมีช่องว่างให้พัฒนาต่อได้ (คือผมว่ายังเกินๆอยู่หน่อย แต่ก็โอล่ะน่า) เมื่อเทียบกับสัดส่วนความดีในส่วนอื่นๆ และยิ่งไปเทียบกับเรื่องอื่นๆแล้ว ผมว่าก็ถือว่าผ่านครับในแง่การวางบท

ส่วนที่ผมไม่ค่อยชอบคือการให้น้ำหนักในเรื่องของ "เรื่องเหนือธรรมชาติ" มากไปหน่อย คือก็สนุกนะครับ แต่ผมว่าเกินๆไปบ้างในส่วนนี้ อ่านแล้วก็ยังรู้สึกแปลกๆ กับความงมงายของบางตัวละครที่ดูเว่อร์ไปหน่อย แต่ถ้าปรับอีกหน่อยและจูงใจคนอ่านให้หลงเชื่อได้มากกว่านี้อีกนิด ก็จะถือว่าดีมากครับ

อ้อ ที่ชอบก็คือตอนจบ (เช่นเคย) ผมชอบที่หวงอี้ เอาส่วนที่จริงๆแล้วน่าจะเป็นอรัมภบทของเรื่อง มาเปลี่ยนวางไว้ตอนจบ ซึ่งทำให้เนื้อหาจบได้ลงตัวพอดี ผมลองนึกดูว่าเอาบทส่งท้ายมาไว้ต้นเรื่องแทนเรื่องก็ยังจะเป็นเหมือนเดิมเลย แต่พอเอามาวางไว้ท้ายเรื่องกลับทำให้คำสุดท้ายของอาหารจานนี้ดูประทับใจมากขึ้นเยอะ แถมท้ายด้วยความลึกลับอีกพอประมาณ ถือว่ายังคงเส้นคงวาในเรื่องการลงท้ายเรื่องที่ดี

โดยสรุปแล้วนิยายเรื่องนีุ้ถูกใจผม (กว่าจอมคนฯ พอๆกับมังกรคู่) ขอสรุปด้วยคำเดิมว่า นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่เต็มไปด้วยจินตนาการและความลึกลับ ที่มีฉากหลังเป็นโลกแห่งวิทยายุทธ์ และการแก่งแย่งทางการเมือง ถ้ายังไม่ซื้อก็แนะนำให้ซื้อครับ ถ้าเป็นแฟนนิยายกำลังภายในยิ่งน่าจะซื้อ (ข้างหลังมีเขียนว่าแพ็กละ 800 บาท อีกไม่นานคงมีขายยกชุดแบบสวยๆไม่งั้น 800 บาทผมซื้อแยกเล่มเจ้าประจำยังถูกกว่า)

ผมอ่านช่วงประวัติผู้แต่งส่งท้ายแล้วรู้สึกจะเหมือนเดิม เพียงแต่มีย่อหน้าหนึ่งเพิ่มขึ้นมาว่า "หวงอี้ได้ลองตรวจดวงชะตาตัวเอง แล้วรู้ว่าชีวิตจะต้องเปลี่ยนไป....เลยลองเขียนนิยายส่ง..." (ผมจำไม่ได้ว่าประวัติท้ายเล่มนิยายเก่าของเขามีประโยคนี้หรือเปล่า แต่ผมว่าไม่มีนะ) แต่ผมอ่านแล้วก็เข้าใจถึงความเชื่อในศาสตร์ลึกลับของหวงอี้ขึ้นมาทันที (เพราะเขาทำแบบเซียะอาน และตัวละครอีกมากมายในนิยายของเขาเอง)

อาจเป็นเพราะผมเองไม่ได้ศึกษาเรื่องพวกนี้จริงจัง คือเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งแบบชาวบ้านนี่แหละครับ เลยยังรู้สึกแปลกๆบ้างกับจินตนาการพวกเรื่องลี้ลับในเรื่องนี้ หรือแม้กระทั่งไอเดียเรื่องทลายนภากาศในเรื่องอื่นๆของเขา

หรืออาจจะเพราะผมยังแก่ไม่พอหว่า อย่างนั้นก็น่าจะดีใจสินะ

ปล. ขอบ่น Siam Inter Book หน่อย คือหน้าปกทำไมมันดูเหมือนกันทุกเล่มเลยล่ะครับเนี่ย
ปล.2 มีใครอ่านมังกรคู่ฯ เวอร์ชันปรับปรุงบ้างแล้วครับ มาแชร์หน่อยสิว่าเปลี่ยนไปยังไงบ้าง

ปก ศึกรักแดนสนธยา เล่ม 3

2008-01-22T14:08:00.000+07:00

ซื้อมาเมื่อวาน อ่านไปได้นิดเดียว เอามาให้ดูแก้เหงา

ที่ท่านถืออยู่นี้เป็นเล่ม 3
หากเป็นเหตุเมื่อชาติปางก่อน กลายเป็นผลในวันนี้
อย่างนั้นเหตุที่พวกเขาพัวพันอย่างยุ่งเหยิงในชาติภพนี้
สมควรสืบเนื่องจากเรื่องราวซึ่งเกิดขึ้นที่นครโบราณ
เมื่อพันกว่าปีก่อน ในนครโบราณที่แท้เกิดเรื่องราวอันใด

นั่นเป็นอดีตที่ไม่อาจกอบกู้กลับคืน
ต่อให้ สุรางคนางหวินเมิ่ง มีฤทธาไพศาล
ชักนำให้พวกเขาพบกันใหม่ในชาติภพนี้
ถูกม้วนเข้าสู่เหตุการณ์ด้วยรูปแบบที่แตกต่าง
แต่จะมีส่วนแก้ไขกลับกลายอย่างไรได้
กูเยี่ยหมิง จมอยู่ในห้วงความืดมิดที่พิศวงงงงวย
แต่ในใจบังเกิดเป็นรสชาติที่แปลกใหม่เร้าใจ

เทพทลายนภา - เพิ่งอ่าน

2008-01-18T06:25:00.000+07:00

หนังสือใช้เวลาแรมเดือนส่งมาจากเมืองไทย เพิ่งได้อ่านเมื่อหลายวันก่อนแป๊บเดียวก็จบ (ไม่คุ้มอย่างแรง) อ่านแล้วก็เห็นด้วยกับที่คุณ somsak_sr เขียนไว้เกือบทั้งหมด อย่างไรเสีย ในช่วงที่บล็อกเงียบเหงา ก็ขอวิจารณ์เสียหน่อย ซ้ำบ้างไม่ว่ากันนะครับ

อ่านเทพทลายนภาจบแล้วรู้สึกว่ามุกต่างๆ ของหวงอี้ซ้ำกันเกือบทุกเรื่อง การดำเนินเรื่องหลายส่วนหรือบุคคลิกตัวละครจำนวนมาก เราเคยเห็นมาแล้วในผลงานชิ้นอื่นๆ ของหวงอี้ (ซึ่งเขียนทีหลังแต่พิมพ์ก่อน) ที่ลองไล่ๆ ดูก็มีดังนี้

บุคคลิกตัวละคร

ฟู่อิง - จอมยุทธสันโดษ คล้ายกับล่างฟานหวิน (เทพมาร) หรือเอี้ยนเฟย (จอมคน)
ความสัมพันธ์ระหว่าง [ฟู่อิง-ปาซือปา] ใกล้เคียงกับคู่ [ล่างฟานหวิน-ผังปาน] แต่ผมว่าเหมือน [เอี้ยนเฟย-ซุนเอิน] มากกว่า
เมิ่งเช่อสิง - แทบจะยกไปเป็นราชันบู๊ปี้เสียน (มังกรคู่) ได้เลย เหมือนเด๊ะ ฉากต่อสู้บนถนน ก็เหมือนการต่อสู้ของโค่วจง-ปี้เสียนบนสะพานข้ามแม่น้ำ
ซือฮั่นเฟย - ตอนผมอ่านคิดถึงข่านแสลี่ (มังครคู่) แต่ไม่เหมือนมากเท่าราชันบู๊ข้างบน
มือโลหิตลี่กง - นึกถึงจ้าวคางคก "อาวเอี้ยงฮง" จากมังกรหยก ซึ่งมีความหลังแพ้ "กลางอิทธิฤทธิ์" เฮ้งเตงเอี้ยงมาเหมือนกัน และตามล่าคนที่ตัวเองแพ้โดยเดินทางไปกับพระเอก (ในที่นี้คือ เอี้ยก้วย/ฟู่อิง) สุดท้ายค้นพบว่าคนที่ตัวเองแพ้นั้นบรรลุธรรมหนีไปแล้วเหมือนกันอีก

ที่แยกมาพิเศษคือตัวละครหญิง 3 คน ซึ่งคุณ somsak_sr วิจารณ์ว่าบุคคลิกแบน อันนี้ก็เห็นด้วยอีก แถมเราจะเห็นบุคคลิกแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมาในนิยายของหวงอี้เรื่องอื่นๆ

จู้ฉูฉู่ - คุณหนูอ่อนแอ ตกระกำลำบาก ตัวละครที่ใช่เลยคือ ฉูฉู่ ในมังกรคู่ ซึ่งภายหลังได้เป็นเมียน้อยโค่วจง (ชื่อยังเหมือนกันเลย)
เกาเตียนจิ้ง - หญิงงามเมืองขายศิลปะไม่ขายตัว ยึดดนตรีเป็นชีวิต ที่ใกล้เคียงคือ สั้งสิ้วฟาง (มังกรคู่ - นักดนตรีเหมือนกัน) และจี้เชียนเชียน (จอมคน) แต่จี้เชียนเชียนมีคาแรกเตอร์เฉพาะตัว เลยไม่เหมือนมาก อาจบอกได้ว่าจี้เชียนเชียนเป็นพัฒนาการของหวงอี้ที่เขียนตัวละครหญิงไม่แบนมากแล้ว
ฉีปี้เสา - แม่ทัพหญิง ที่ใกล้เคียงในแง่สถานภาพคือแม่ทัพหญิงเสิ่นลั่วเอียน (มังกรคู่) แต่เสิ่นลั่วเอียนก็มีคาแรกเตอร์เฉพาะตัวเด่นเช่นกัน อีกคนที่นึกออกคือเจียงเหวินชิง (จอมคน) ก็คุมกองทหารเหมือนกัน แต่ผมว่าที่บุคคลิกเหมือนสุดถึงแม้สถานภาพจะไม่คล้ายนัก คือ จี้เอียนหยาน (เจาะเวลา) ซึ่งมาแนวทั้งเก่งทั้งสวย ดูจะเป็นคู่คิดกับพระเอกได้มากที่สุด (ถึงเรื่องนี้จะไม่ได้เป็น แต่หวงอี้เอาบุคคลิกนี้ไปพัฒนาต่อเป็นจี้เอียนหยานได้)

อีกอันที่เห็นด้วยคือหวงอี้เขียนฉากเริ่มต้นและฉากจบได้ยอดเยี่ยมจริงๆ ครับ สำหรับเรื่องนี้ ฉากเปิดเรื่องก็คือการบุกเข้าวังสะท้านห่านป่าของ 7 จอมยุทธฮั่น เขียนดีขนาดว่าถ้าทำเป็นหนังแล้ว แทบจะไม่ต้องเขียนบทภาพยนตร์ใหม่ เล่าเรื่องซะเห็นภาพการเคลื่อนไหวเป็นช็อตๆ แถมมีไคลแมกซ์ลงตัว ส่วนฉากจบก็อย่างที่รู้กันว่าถูกนำไปอ้างถึงในเทพมารเสียหลายรอบ

อีกเรื่องที่ผมว่าเขียนฉากเริ่มดีคือเทพมารสะท้านภพ การตีชิงเกาะมังกรพิโรธในครึ่งเล่มแรกนี่ก็สุดยอดจริงๆ ส่วนการดวลระหว่างล่างฟานหวิน-ผังปาน ก็จบดูเท่ใช้ได้

พออ่านนิยายของหวงอี้หลายๆ เรื่องเข้า จะเห็นความซ้ำไปมาของการดำเนินเรื่องเช่นกัน เช่นว่า พระเอกต้องไปได้ข้อมูลข่าวสารใดๆ มาจากงานเลี้ยงของคหบดีในเมือง, ระหว่างไปงานเลี้ยงก็ต้องเจอกับสาวสวยในหอนางโลม, การซุ่มโจมตีต้องทำเวลานั่งรถม้าข้ามระหว่างเมือง, พระเอกเมื่อใช้พลังเกินตัวจะต้องนอนหลับยาวๆ หรือขุดหลุ่มซ่อนตัวในดิน พอฟื้นแล้วเลเวลจะอัพกว่าเดิมโดยไร้สาเหตุ (ยังกะซูเปอร์ไซยา) แถมต้องแสดงออกการเลเวลอัพโดยมองเห็นโลกปิ๊งๆ สดใสเป็นประกายกว่าเดิม ฯลฯ

สุดท้ายดูจากพล็อตแล้ว คิดว่าหวงอี้อาจจะวางไว้เป็นเรื่องยาว (กว่านี้) สังเกตว่าพอหมด story arc แรก (ต่อสู้กับราชครูปาซือปา) จะกลายเป็น story arc สั้นๆ หลายเรื่องต่อกันโดยมีฟู่อิงเป็นตัวเดินเรื่อง ถ้าลองเอา arc สั้นๆ เหล่านี้มาขยายแล้วต่อกันดีๆ ก็น่าจะได้นิยายขนาดกลาง (3-4 เล่มจบ) อีกเรื่องนึงเลยนะ

สรุปว่าอ่านได้เพลินๆ ดีครับ อารมณ์ใกล้เคียงกับเรื่อง ขุนศึกสะท้านปฐพี ซึ่งเป็นเรื่องสั้นเหมือนกัน แต่เล่มนี้ดีกว่าพอสมควรในแง่จินตนาการแฟนตาซีกว่า

ยังมี ศึกรักแดนสนธยา เล่ม 1 จ่อคิวอยู่ แต่ยังไม่กล้าอ่าน กลัวติดแล้วไม่มีเล่ม 2 อ่านนี่เครียดตายเลย

ศึกรักแดนสนธยาเล่ม 2

2007-12-23T17:21:00.000+07:00

ถ้าเล่ม 1 เป็นการอรัมภบท เล่ม 2 นี้ก็เป็นการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครทุกตัวละครเข้าด้วยกัน ตอนนี้เริ่มเห็นลางๆแล้วว่าตัวละครแต่ละตัว มาเกี่ยวข้องกันได้อย่างไร เกี่ยวอะไรกับตำนานนครเมฆในฝัน ซึ่งผมว่าหวงอี้ทำได้เนียนดีครับ เล่มนี้ไม่ค่อยมีฉากต่อสู้ คือจริงๆแล้วมีครั้งเดียวเท่านั้น (ไม่สปอยล์ละกันว่าเป็นใครกะใคร) หวงอี้ก็ยังคงทำได้ดีกับหัวข้อเรื่องของการต่อสู้นะครับ โดยเฉพาะวิชาการต่อสู้ที่มีการปรับปรุงสถานที่ อาศัยกายกรรมมาช่วยนี่แปลกดี

บุคลิกลักษณะนิสัยของตัวละครในเรื่องดูมีเอกลักษณ์ ผิดแผกจากเรื่องที่ผ่านๆมา ที่เป็นนิมิตหมายที่ดีมาก คือเล่ม 2 นี้มีตัวละครหลักเพิ่มมาแค่ตัวเดียวเท่านั้น (ฉานอี้) แถมตอนท้ายเล่มก็มีแนวโน้มว่าจะหายไปอีกคนหนึ่ง แต่ผมเดาว่าเล่มถัดไปน่าจะพลิกว่าไม่เป็นอะไรนะ... ผมหวังว่าจะคุมตัวละครได้อยู่อย่างนี้ไปตลอดทั้งเรื่อง

ผมได้ข่าวลือมาว่าแค่ 4 เล่มจบ น่าเสียดายเหมือนกัน

ศึกรักแดนสนธยา เล่ม 2

2007-12-20T09:30:00.000+07:00

มาบอกสั้นๆ ว่า เล่ม 2 ออกแล้ว ผมยังไม่ได้ซื้อครับ

ศึกรัก แดนสนธยา

2007-11-22T10:07:00.000+07:00

หวงอี้เซอร์ไพรส์อีกแล้วครับ หลังจากที่พึ่งจบจากจอมคนแผ่นดินเดือดได้ไปเพียงราวสามเดือน (เทียบจาก Blog เดิม) หวงอี้ก็ออกนิยายเรื่องใหม่ "ศึกรักแดนสนธยา" มาให้ชาวเราได้นอนดึกกันอีกรอบ

ตอนแรกผมเห็นที่แผงแล้วก็ตกใจ นึกว่าเป็นนิยายเรื่องเก่าของหวงอี้มาพิมพ์ใหม่ แต่เอ๊ะ เหมือนว่าจะหมดทุกเรื่องแล้วนี่หน่า หลังเล่มก็บอกว่า "นิยายชิ้นล่าสุด" เอาล่ะ ยังไงก็ต้องอ่านอยู่ดีก็ซื้อมาเลยละกัน

เรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องใหม่ของหวงอี้จริงๆครับ ผมเองยังอ่านได้ไม่จบเล่ม ไม่ใช่เพราะไม่สนุกนะครับแต่พอดีงานยุ่งพอสมควร โดยส่วนตัวผมว่าเนื้อหาสนุกทีเดียว ที่สำคัญคือ ผมว่าเรื่องนี้แปลกไปจากนิยายอื่นๆของหวงอี้ที่เคยเขียนมาทั้งหมด

(พยายามไม่สปอยล์)

เนื้อเรื่องของศึกรักฯ กล่าวถึงเรื่องราวของหนองน้ำพิศวงแห่งหนึ่ง ที่อยู่ใกล้ๆกับทะเลสาปต้งถิง (อีกล่ะ) ซึ่งมีความเกี่ยวพันกับของวิเศษในตำนาน และเรื่องราวของภูตเทพ (!?) กับเรื่องราวของตัวละครเอกสามคน หนึ่งคือจอมโจร หนึ่งคือจอมยุทธ์หญิง และอีกหนึ่งคือนักฆ่าหนุ่มอันดับหนึ่งแห่งนครหลวง ที่ต้องถูกดึงให้มาเกี่ยวพันกับการแย่งชิงของวิเศษ และเช่นเคยครับ ต้องมีเรื่องราวการช่วงชิงทางการเมืองในวังหลวงผสมด้วย (ถ้าไม่มีก็คงไม่ใช่หวงอี้)

จุดที่แตกต่างกับเรื่องอื่นๆอย่างมากเลยคือโทนการดำเนินเรื่องครับ เรื่องนี้ออกแนวคล้ายๆ thriller เล็กๆ คือมีสไตล์การดำเนินเรื่องเชิงลึกลับ มีการดึงเรื่องราวของภูตเทพ เรื่องเหนือธรรมชาติมาเกี่ยวข้องตรงๆ ผสมเข้ากับการดำเนินเรื่องแบบหลายตัวเอกที่หวงอี้ถนัด

หวงอี้ยังคงความสามารถในการบรรยายเรื่อง สร้างภาพเรื่องราวที่ดีมาก ทำให้ผมรู้สึก่วาหนองน้ำหวินเมิ่งเป็นดินแดนสนธยาจริงๆ บวกกับความสามารถที่ผมมองว่าพัฒนาขึ้นนะ ในเรื่องของการบรรยายการต่อสู้ ดูแล้วกระชับ ได้ใจความ แต่ก็ยังคงความสนุกสนานที่เป็นจุดเด่นของหวงอี้ไว้ได้เหมือนเดิม

ตัวเอกของนิยายเรื่องนี้ก็แปลกดีครับ แปลกตาจากนิยายของพี่หวงหลายๆเรื่องที่ผ่านมา ที่มักจะดูซ้ำๆอยู่พอสมควร ตัวเอกแนวสำมะเลเทเมาหลายบุคลิก นักฆ่าเยียบเย็นที่มี trauma ในวัยเด็ก (หรือชาติก่อนหว่า) กับจอมยุทธ์หญิง... อืม อู๋ซวงหนี่คนนี้ผมว่ายังดูซ้ำๆอยู่บ้างนะ ขอรอดูไปก่อนละกัน อ้อ แต่เรื่องนี้แปลกอีกอย่างครับ คือมีตัวเอกที่มาตอนเปิดเรื่องคนหนึ่งที่เป็นผู้หญิงด้วย !!! หวังว่าคงไม่โดนลดบทจนไปๆมาๆกลายเป็นตัวประกอบนะ

สิ่งที่แปลกอีกอย่างของเรื่องนี้คือเรื่องคาถาอาคมครับ แค่เล่มแรกก็เริ่มล่ะ มีการใช้อาคมผสมกับวิทยายุทธ์ด้วย อ้อ แต่ยังไม่ถึงขนาดโปเยฯนะครับ ที่มีเขียนยันต์ ร่ายมนต์ กันมั่วไปหมด สำหรับคนในเรื่องนี้ พวกเรื่องลี้ลับเหล่านี้ก็คือเรื่องลี้ลับครับ คือคนทั่วไปไม่ค่อยเชื่อกัน แค่มีกระบี่ปราบมาร กับจอมอาคมคนเดียวเอง นอกนั้นยังใช้วิทยายุทธ์ครับ ผมว่าถ้าหวงอี้คุมโทนของเรื่องให้มันไม่อิงกับเรื่องเหนือธรรมชาติมากเกินไป ในระดับเดียวกับเล่มหนึ่ง (เท่าที่ผมได้อ่าน) นี้ก็จะเยี่ยมยอดเลย

ถ้าเป็นแฟนนิยายของหวงอี้ เรื่องนี้ต้องซื้อมาอ่านเด็ดขาดครับ ถ้าเป็นแฟนนิยายจีน เรื่องนี้ก็เป็นิยายที่อ่านสนุกมากครับ

แต่ยังไงขึ้นชื่อว่าหวงอี้ ผมก็รู้เรื่องหนึ่งล่ะ คือตอนจบต้องดีแหงๆ อ้อ ผมอ่านมาเกือบจบเล่มแล้ว ยังไม่มีการร่วมสัมพันธ์ หรือวิชายั่วสวาทโผล่มาครับ แต่มาอีกล่ะ..... นางโลมผู้เลอโฉมแถมฉลาดชมัด

ถือว่าเป็นแนวโน้มที่ดีของการแต่งนิยาย แต่ผุ้อ่าน (ชาย) หลาๆยคนอาจจะไม่ชอบ....